Μείωση στις Αιτήσεις Ασύλου στην ΕΕ το 2024 – Η Ελλάδα παραμένει στη δεύτερη θέση

Η πτώση αυτή που δείχνει η Eurostat, η οποία αποτελεί την πρώτη από το 2020, μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες, όπως οι αλλαγές στις πολιτικές της ΕΕ και στις μεταναστευτικές διαδρομές.

Αν και οι αριθμοί εξακολουθούν να είναι σημαντικοί, η τάση δείχνει μείωση της δραστηριότητας των αιτούντων άσυλο στην περιοχή.

Βασικές Χώρες Προέλευσης των Αιτούντων Άσυλο

Όπως και τα προηγούμενα έτη, οι κυριότερες χώρες προέλευσης αιτούντων άσυλο στην ΕΕ ήταν η Συρία, η Βενεζουέλα και το Αφγανιστάν. Αυτές οι τρεις χώρες μαζί αντιπροσώπευαν σημαντικό μέρος των αιτήσεων ασύλου:

Η Συρία συνέχισε να αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή αιτούντων άσυλο, με 148.000 αιτήσεις που υποβλήθηκαν για πρώτη φορά, αποτελώντας το 16% του συνόλου των αιτήσεων στην ΕΕ.

Ακολούθησε η Βενεζουέλα με 72.800 αιτήσεις (8% του συνόλου), ενώ το Αφγανιστάν κατέλαβε την τρίτη θέση με 72.200 αιτήσεις για πρώτη φορά (8%).

Αυτό το γεγονός αναδεικνύει τις συνεχιζόμενες κρίσεις στις περιοχές αυτές, οι οποίες εξακολουθούν να ωθούν τους ανθρώπους να αναζητούν προστασία στην ΕΕ.

Οι Πρώτες Χώρες της ΕΕ σε Αιτήσεις Ασύλου

Η Γερμανία παρέμεινε ο κορυφαίος προορισμός για τους αιτούντες άσυλο, με 229.700 αιτούντες για πρώτη φορά το 2024, αντιπροσωπεύοντας το 25% του συνόλου των αιτήσεων ασύλου στην ΕΕ. Άλλοι βασικοί προορισμοί ήταν οι εξής:

• Ισπανία με 164.000 αιτήσεις (18%)
• Ιταλία με 151.100 αιτήσεις (17%)
• Γαλλία με 130.900 αιτήσεις (14%)
• Ελλάδα με 69.000 αιτήσεις (8%)

Μαζί, αυτές οι πέντε χώρες αντιπροσώπευαν το 82% όλων των αιτήσεων ασύλου που υποβλήθηκαν για πρώτη φορά στην ΕΕ, γεγονός που δείχνει τη συγκέντρωση των αιτούντων άσυλο σε ορισμένα κράτη μέλη.

Αιτήσεις Ασύλου σε Σχέση με το Μέγεθος του Πληθυσμού

Όταν εξετάζεται ο αριθμός των αιτούντων άσυλο σε σχέση με τον πληθυσμό κάθε χώρας, η Κύπρος είχε το υψηλότερο ποσοστό, με 7,2 αιτούντες άσυλο ανά 1.000 κατοίκους το 2024.

Ακολουθούσε αμέσως μετά η Ελλάδα, με 6,6 αιτούντες άσυλο ανά 1.000 κατοίκους.

Άλλες χώρες με σχετικά υψηλά ποσοστά αιτήσεων ασύλου ανά κάτοικο ήταν η Ιρλανδία και η Ισπανία, και οι δύο με 3,4 ανά 1.000 άτομα, και το Λουξεμβούργο με 3,2 ανά 1.000 άτομα.

Συγκριτικά, ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 2 αιτούντες άσυλο ανά 1.000 άτομα, γεγονός που αντανακλά τη συγκέντρωση των αιτήσεων σε λίγα κράτη μέλη.

Η Κατάσταση των Ασυνόδευτων Ανηλίκων

Το 2024, 36.300 ασυνόδευτοι ανήλικοι υπέβαλαν αίτηση ασύλου για πρώτη φορά στην ΕΕ. Αυτοί οι ανήλικοι αντιπροσωπεύουν μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα και ο αριθμός τους αποτέλεσε αντικείμενο ανησυχίας για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Ειδικότερα:

Η Συρία ήταν η πρώτη χώρα προέλευσης ασυνόδευτων ανηλίκων, με το 32% του συνόλου των αιτήσεων αυτών (11.600).

Άλλες χώρες προέλευσης ήταν το Αφγανιστάν (16%, 5.700 αιτήσεις), η Αίγυπτος (8%, 3.000), η Σομαλία (7%, 2.400) και η Γουινέα (4%, 1.300).

Η Γερμανία έλαβε τον μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων ασύλου από ασυνόδευτους ανηλίκους, με 13.300 αιτήσεις, που αντιστοιχούν στο 37% του συνόλου.

Άλλες χώρες της ΕΕ που δέχθηκαν σημαντικό αριθμό ασυνόδευτων ανηλίκων ήταν οι εξής:

• Ολλανδία (4.300, 12%)
• Ελλάδα (4.000, 11%)
• Ισπανία (3.300, 9%)
• Βουλγαρία (2.600, 7%)

Στην Ελλάδα, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι αποτέλεσαν σημαντικό μέρος των αιτήσεων ασύλου, με 4.000 αιτήσεις που αντιστοιχούν στο 11% του συνόλου. Αυτό αντανακλά τον συνεχιζόμενο ρόλο της Ελλάδας ως βασικού προορισμού για αιτούντες άσυλο, ιδίως από ζώνες συγκρούσεων.

Το Μέλλον των Αιτήσεων Ασύλου στην ΕΕ

Το τοπίο του ασύλου στην ΕΕ εξακολουθεί να διαμορφώνεται από τις συνεχιζόμενες κρίσεις στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική.

Ενώ ο συνολικός αριθμός των αιτούντων άσυλο για πρώτη φορά στην ΕΕ μειώθηκε το 2024, χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ελλάδα εξακολουθούν να σηκώνουν το κύριο βάρος των αιτήσεων ασύλου.

Η Ελλάδα, ειδικότερα, παραμένει σημαντικός προορισμός, τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και σε σχέση με το μέγεθος του πληθυσμού της.

Καθώς το γεωπολιτικό και κοινωνικοοικονομικό τοπίο συνεχίζει να εξελίσσεται, η ΕΕ πιθανότατα θα αντιμετωπίσει συνεχείς προκλήσεις στη διαχείριση των ροών ασύλου, απαιτώντας συνεχή συνεργασία και προσαρμογές πολιτικής για την αντιμετώπιση τόσο των άμεσων όσο και των μακροπρόθεσμων αναγκών.