Αξιολόγηση

Τη λέξη «αξιολόγηση» την ακούμε συχνά. Σπάνια μιλάμε για το περιεχόμενό της. Με τον Ν. 4940/2022, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 5149/2024 και τον Ν. 5182/2024, άλλαξε το ισχύον μέχρι τότε καθεστώς της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων και καθιερώθηκε ένα σύστημα αξιολόγησης με παροχές κινήτρων και ανταμοιβές, όταν επιτυγχάνονται συγκεκριμένοι στόχοι. Προβλέπεται επίσης  η άρνηση αξιολόγησης να θεσπιστεί ως πειθαρχικό αδίκημα που μπορεί να επιφέρει την ποινή της οριστικής απόλυσης. Σύμφωνα με τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες η αξιολόγηση θα προβλεφθεί συνταγματικά στην επόμενη αναθεώρηση. Αυτά όμως είναι μελλοντικά και σύνθετα σχέδια, που απαιτούν συναινέσεις. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε μια μεγάλη διαδικασία αξιολόγησης των Υπηρεσιών της Δημόσιας Διοίκησης, μια – τρόπον τινά – δημοσκόπηση με τη συμμετοχή 65.000 πολιτών που αξιολόγησαν δήμους και Δημόσιες Υπηρεσίες.

Ας συμφωνήσουμε πως η αξιολόγηση είναι κάτι όχι απλώς θετικό αλλά αναγκαίο. Δεν χρειάζονται επιχειρήματα επ’ αυτού. Στην αξιολόγηση βέβαια πρέπει να συνεκτιμώνται όχι μόνο η απόδοση στην εργασία και η ποιότητα της παρεχόμενης από τον εργαζόμενο εργασίας, αλλά και όσα του παρέχει ο εργοδότης, εν προκειμένω το Δημόσιο. Γίνεται να μείνουν εκτός της εξίσωσης το αν το εργασιακό περιβάλλον είναι κατάλληλο, το αν ο εργαζόμενος (π.χ. ένας καθηγητής μέσης εκπαίδευσης) αμείβεται, ικανοποιείται και κινητοποιείται να είναι παραγωγικός ή αν το κράτος τού παρέχει όσα χρειάζεται για να παρέχει απερίσπαστα την εργασία του; Ρωτήστε έναν καθηγητή ή δάσκαλο που διδάσκει σε ένα από τα πολλά σχολεία ανά την επικράτεια που στεγάζονται σε κοντέινερ. Ρωτήστε πώς είναι οι συνθήκες εργασίας μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Ρωτήστε μια δασκάλα Δημοτικού που κάνει εράνους με τους συλλόγους γονέων ώστε να συγκεντρώσει σαπούνι και χαρτί για την τουαλέτα, κιμωλίες και είδη χαρτοπωλείου για το μάθημά της. Αυτούς πώς θα τους αξιολογήσεις;

Σε αυτές τις σελίδες γράφαμε στις 17/5 για τις κυβερνητικές εξαγγελίες που ανακυκλώνονται ξανά και ξανά και ποτέ δεν γίνονται πράξη. Τον Δεκέμβριο του 2020 η κυβέρνηση, με υπουργό Παιδείας την κυρία Κεραμέως, ψήφισε τον Ν. 4763/2020, ο οποίος θα «μεταρρύθμιζε» την επαγγελματική εκπαίδευση. Τρία χρόνια μετά, με υπουργό Παιδείας πια τον κ. Πιερρακάκη, ακύρωσε τον νόμο αυτόν και έφερε για ψήφιση τον Ν. 5082/24 που παρουσίασε ξανά ως «μεταρρύθμιση» για την επαγγελματική εκπαίδευση, όπως ανέδειξε η αντιπολίτευση. Στην κυβέρνηση μιλούν για αξιολόγηση. Πότε θα αξιολογήσουν τα νομοθετήματα και τις πολιτικές τους που οι ίδιοι καταργούν ή δεν εφαρμόζουν;