Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Μελόνι, το ΝΑΤΟ και μια… γέφυρα!
Υπάρχει κάτι, άραγε, που μπορεί να συνδέσει τη σημερινή πρωθυπουργό της Ιταλίας με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με τον Μπενίτο Μουσολίνι, με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αλλά και με το ΝΑΤΟ; Αν πιστέψουμε μια σειρά από δημοσιεύματα εγχώριων και ευρωπαϊκών ΜΜΕ, υπάρχει και είναι μια… γέφυρα μήκους 3,3 χιλιομέτρων η οποία προορίζεται να συνδέει την ενδοχώρα με τη Σικελία, διασχίζοντας τα Στενά της Μεσίνα.
Πρόκειται, βεβαίως, για μια γέφυρα η οποία μπορεί μεν να μην έχει κατασκευαστεί ακόμη, είναι σίγουρο ωστόσο πως έχει «σφηνωθεί» για τα καλά στο μυαλό των περισσότερων ηγετών της Χερσονήσου των Απεννίνων εδώ και πάνω από δύο χιλιετίες. Ένα έργο κυριολεκτικά φαραωνικών διαστάσεων, το οποίο άλλοι δεν τόλμησαν να ξεκινήσουν, ενώ άλλοι δεν είχαν τα αναγκαία κεφάλαια για του δώσουν σάρκα και οστά (το κόστος του υπολογίζεται επισήμως στα 13,5 δισ. ευρώ, με τα σημερινά δεδομένα).
Τώρα, όμως, η υπόθεση μοιάζει να έρχεται πάλι στην επικαιρότητα – και μάλιστα, μέσω του ΝΑΤΟ. Το πώς ακριβώς συμβαίνει αυτό δε όχι απλώς παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, αλλά αναδεικνύει και μία πλευρά η οποία έχει άμεση σχέση με τις πρόσφατες αποφάσεις για αύξηση των «αμυντικών» δαπανών των κρατών-μελών της Συμμαχίας και αναμένεται να προκαλέσει σύντομα σοβαρές αναταράξεις, αν όχι συγκρούσεις, στο εσωτερικό της.
Ιδού τι συμβαίνει, εν συντομία. Όπως ίσως γνωρίζουν πολλοί, η διάθεση του 5% του ΑΕΠ ως το 2035, για την οποία δεσμεύτηκαν οι ηγεσίες των «31» (για την ώρα διαφωνεί μόνο η Ισπανία) στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της Χάγης, προκύπτει από την άθροιση δύο επιμέρους ποσοστών: του 3,5% που θα αφορά τις παραδοσιακές στρατιωτικές δαπάνες (λειτουργικότητα, προσωπικό, εξοπλισμοί, επιχειρήσεις κ.λπ) και του 1,5% το οποίο έχει να κάνει με τα «έργα υποδομής» (συντήρηση και κατασκευή) που εκτιμάται πως έχουν καίρια σημασία για την εύρυθμη λειτουργία του ΝΑΤΟ, ειδικά σε περίπτωση θερμών επεισοδίων ή πολέμων.
Το «κλειδί» στο 1,5%
Όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, όμως, αυτή η δεύτερη κατηγορία χωράει ατελείωτο… παζάρι. Κι αυτό διότι οι περισσότεροι από τους εταίρους, αν όχι όλοι, θα επιχειρήσουν να εντάξουν εκεί έργα τα οποία είτε «σέρνονται» εδώ και χρόνια είτε θέλουν να «πουλήσουν» στους ψηφοφόρους τους, για ευνόητους λόγους. Σχεδόν με το αζημίωτο, μάλιστα, καθώς θεωρείται δεδομένο ότι αυτού του είδους οι δαπάνες θα αντιμετωπίζονται με ευνοϊκότερα δημοσιονομικά κριτήρια.
Σε αυτή την κατηγορία, όπως όλα δείχνουν, ανήκει και η σημερινή κυβέρνηση της Ιταλίας, υπό την Τζόρτζια Μελόνι. Μια πολιτικό η οποία θεωρεί πως βρήκε την ευκαιρία να επεκτείνει το «νήμα» που τη συνδέει με τον πρώην δικτάτορα της χώρας (υπήρξε προβεβλημένο στέλεχος της νεολαίας των επιγόνων του, προτού ιδρύσει τα Αδέλφια της Ιταλίας) και τον πρώην πρωθυπουργό (ο οποίος την ανέδειξε στο πολιτικό στερέωμα) μέχρι το ένδοξο παρελθόν της – την αρχαία Ρώμη. Επιδιώκοντας να μείνει στην ιστορία (και) ως εκείνη η οποία θα έχει υλοποιήσει το όνειρο πολλών αυτοκρατόρων, του Μουσολίνι και του Μπερλουσκόνι!
Αυτό δεν θα είναι εύκολο, βεβαίως. Πρώτον, επειδή οι Βρυξέλλες και η ηγεσία του ΝΑΤΟ έχουν «πονηρευτεί» προκαταβολικά και περιμένουν τα… κόλπα των ενδιαφερόμενων, ειδικά όσον αφορά το κεφάλαιο «υποδομές». Εάν δεχτούν το αίτημα της Μελόνι, για παράδειγμα, δύσκολα θα μπορέσουν να αρνηθούν στον Ταγίπ Ερντογάν τη χρηματοδότηση της νέας διώρυγας στον Βόσπορο.
Δεύτερον, διότι η Ρώμη γνωρίζει πως η πανίσχυρη Σικελική Μαφία – γνωστή και ως Κόζα Νόστρα – θα επιχειρήσει με κάθε τρόπο και μέσο να «διεισδύσει» στο έργο, αναλαμβάνοντας μεγάλο μέρος του και απορροφώντας όσο μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων μπορεί. Τρίτον, επειδή οι επιστήμονες θεωρούν πως η περιοχή είναι εξαιρετικά σεισμογενής και ο κίνδυνος η κατασκευή να αποδειχθεί στην πράξη ότι έχει πολλές «αστοχίες» είναι παραπάνω από υπαρκτός.
Και τέλος, διότι οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι κάτοικοι της Σικελίας είναι αποφασισμένοι να αντιδράσουν απέναντι σε αυτό το σχέδιο. Όχι κατ’ ανάγκη επειδή δεν τους αρέσουν τα μεγάλα έργα ή επειδή θέλουν να παραμείνουν «απομονωμένοι», αλλά διότι θεωρούν πως υπάρχουν άλλες, πιο σημαντικές προτεραιότητες. «Περάσαμε όλο το προηγούμενο καλοκαίρι χωρίς νερό στις βρύσες. Ένα μικρό ποσοστό των χρημάτων που θα διατεθούν για τη γέφυρα αρκούν για να λύσουν το πρόβλημα και να φτιάξουν το σύστημα. Για να μην πούμε για την υγεία, την εκπαίδευση, το έλλειμμα κατοικιών και τη σεισμική ασφάλεια», δηλώνει χαρακτηριστικά ένα από τα στελέχη της πρωτοβουλίας που αντιτίθενται στην κατασκευή της γέφυρας.
Παρ’ όλα αυτά, όλα δείχνουν πως η κυβέρνηση Μελόνι ετοιμάζεται εντατικά για το «colpo grosso», θεωρώντας ότι τώρα είναι η μεγάλη της ευκαιρία στο συγκεκριμένο θέμα. Ορισμένες πληροφορίες κάνουν λόγο ακόμη και για έναρξη των έργων εντός του καλοκαιριού. Κοντός ψαλμός…