Φρέντρικ Γένσεν: Ο «ελβετικός σουγιάς»… από τη Φινλανδία
Ο λόγος γίνεται για την πρώτη προσθήκη στα χαφ για την ομάδα της Θεσσαλονίκης και μάλιστα με αρκετή… δόση ποιότητας, όπως αυτή που συνοδεύει τον Φρέντρικ Γένσεν.
Ο 27χρονος μεσοεπιθετικός αφήνει την Άουγκσμπουργκ μετά από επτά χρόνια και για πρώτη φορά στην καριέρα του που αγωνίζεται σε ένα θερμό κλίμα. Οχι μόνο από πλευράς καιρικών συνθηκών αλλά και ποδοσφαιρικών.
Το… φιλμ της καριέρας του έχει εξέλιξη και εμπόδια
Γεννημένος στο Έσπο της Φινλανδίας το 1997, ο Γένσεν μεγάλωσε σε μια χώρα που αγαπά τη σιωπή όσο και το ποδόσφαιρο. Από μικρός ξεχώρισε για την ωριμότητα στο παιχνίδι του. Ούτε φαντεζί, ούτε επιπόλαιος. Ένα παιδί που έβλεπε το γήπεδο σαν σκακιέρα και τη μπάλα σαν το πιόνι που πρέπει να ακολουθήσει τη σωστή πορεία.
Ποδοσφαιρικά… μπουσουλήματα σε Χόνκλα και Ελσίνκι, μέχρι που το 2016 η Τβέντε επενδύει πάνω του σε ηλικία μόλις 17 ετών. Ένα φύσει επιθετικό πρωτάθλημα όπως το ολλανδικό, στο οποίο βρήκε τις συνθήκες για να καλλιεργήσει το ταλέντο του. Εκεί, ο Γένσεν εξελίχθηκε ως μέσος με επιθετικές τάσεις, με συμμετοχές τόσο στην πρώτη ομάδα όσο και στην Jong Twente (τη δεύτερη ομάδα), καταγράφοντας πολλές παρουσίες στην Eredivisie και την Eerste Divisie. Σε ηλικία 20 ετών, η Ευρώπη είχε ήδη ανοίξει το βλέμμα της πάνω του.
Το 2018 ήρθε η μεταγραφή στη Bundesliga. Η Άουγκσμπουργκ επένδυσε πάνω του 3 εκατ. ευρώ, βλέποντας έναν σύγχρονο box-to-box χαφ που μπορούσε να δώσει πνοή και στα δύο μισά του γηπέδου. «Στην Ολλανδία μαθαίνεις να σκέφτεσαι γρήγορα. Στη Γερμανία, μαθαίνεις να αντέχεις. Είναι δύο σχολές, και εγώ προσπαθώ να πάρω και από τις δύο».
Τα πρώτα χρόνια στη Γερμανία ήταν γεμάτα υποσχέσεις, αλλά και εμπόδια. Τραυματισμοί έντονος ανταγωνισμός και αλλαγές στους προπονητές. Παρ’ όλα αυτά, ο Φρέντρικ Γένσεν πάντα τα έδινε όλα, έστω και αν βγάζει έναν τραυματισμό σχεδόν κάθε χρόνο. Ένα δεδομένο που δεν πτόησε την Άουγκσμπουργκ να τον κρατήσει για επτά χρόνια. «Έπρεπε να μάθω να περιμένω. Μερικές φορές, όταν είσαι εκτός για μήνες, αρχίζεις να εκτιμάς απλά ότι μπορείς να προπονηθείς», αναφέρει το 2021.
Παράλληλα, η εθνική Φινλανδίας τον καλούσε ξανά και ξανά. Από το ντεμπούτο του το 2017, έγινε βασικό γρανάζι μιας φουρνιάς που έκανε το ακατόρθωτο: την πρόκριση στο Euro 2020, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Ο Γένσεν ήταν εκεί, παρών, όπως πάντα. «Νιώθεις πως γράφει ιστορία για μια χώρα που δεν είχε συνηθίσει να ονειρεύεται στο ποδόσφαιρο. Και ξαφνικά, όλοι τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο με δάκρυα. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο».
Μία οικογένεια… όλη μπάλα
Ο Φρέντρικ δεν είναι το μόνο μέλος της οικογένειας του που έπιασε μπάλα από μικρός. Αντιθέτως, προέρχεται από μία ποδοσφαιρική οικογένεια. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ρίκαρντ Γένσεν, είναι επίσης διεθνής Φινλανδός ποδοσφαιριστής, αμυντικός, που αγωνίζεται μεταξύ άλλων σε ολλανδικές και ουγγρικές ομάδες. Οι δυο τους έχουν εκπροσωπήσει μαζί τη Φινλανδία σε επίσημους αγώνες. Σε συνεντεύξεις τους αναφέρουν πως από παιδιά το ποδόσφαιρο δεν ήταν απλώς παιχνίδι, αλλά τρόπος σύνδεσης και σχέσης μεταξύ τους. «Ό,τι κι αν κάναμε, καταλήγαμε στην αυλή με μια μπάλα», έχει πει ο Ρίκαρντ.
Οι γονείς τους τούς στήριξαν, αλλά δεν τους πίεσαν ποτέ. Αυτό, όπως έχει δηλώσει ο Φρέντρικ, τούς έδωσε την ευκαιρία να αγαπήσουν το άθλημα πραγματικά, χωρίς να το βλέπουν σαν καθήκον ή καριέρα. Αυτό εξηγεί και το ήρεμο, σχεδόν σεμνό προφίλ που έχουν διατηρήσει και τα δύο αδέρφια μέχρι σήμερα.
Ο Άρης πήρε ένα… πολυεργαλείο.
Παίζει «8άρι», παίζει «10άρι», παίζει επιθετικός και προσφάτως αγωνίστηκε ως φουλ μπακ με την Εθνική Φινλανδίας κόντρα στην Πολωνία.
Ένας παίκτης για πολλές θέσεις, δίνοντας λύσεις στον Μαρίνο Ουζουνίδη μαζί με την εμπειρία που «κουβαλάει» ερχόμενος από τη Γερμανία και σε καλή ηλικία. Παράλληλα, ένας δημιουργικός χαφ, με ταχύτητα, έκρηξη, κίνηση χωρίς τη μπάλα και… επιθετικός. Θα βγει στην πρώτη γραμμή άμυνας, θα πιέσει και αυτό το στοιχείο είναι ο συνδετικός κρίκος των μέχρι τώρα κινήσεων του Άρη.
Παρότι πέρυσι δεν έπαιξε παραπάνω από 767 λεπτά με την Άουγκσμπουργκ, είχε 74% επιτυχία στις μεταβιβάσεις του, 73,3% στις μακρινές πάσες, πάνω από 50% στις ντρίμπλες και 41,7 στις μονομαχίες. Χαμηλά είναι καλός και πιεστικός, ψηλά όμως έχει θέμα παρότι είναι 1,83. Ένα από τα λίγα αρνητικά του, μαζί με αυτό των τραυματισμών από τους οποίους ελπίζει να μείνει μακριά ερχόμενος στον Άρη.