فعالیت در عرصه تئاتر یک رسالت فرهنگی است/ «سیمرغنامه» به تقویت هویت ایرانی-اسلامی نسلهای جدید کمک میکند
تهیهکننده نمایش «سیمرغنامه» طی گفتگو با ایلنا، حضور در عرصه تئاتر را کاری دلی و از روی عشق و علاقه دانست که فاقد برگشت اقتصادی و سود مالی است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، بدون شک هر چه جامعه بیشتر و بیشتر با چالشهای اقتصادی مواجه شود، فرهنگ و هنر در خطر بیشتری قرار میگیرند؛ چرا که سینما، تئاتر، کنسرت و دیگر امور فرهنگی برای خانوادههای در اولویت اول نیستند. معمولا اینگونه است که ارتزاق روزانه و تامین نیازهای اولیه زندگی بنا به دلایلی چون گرانی روزانه اقلام ضروری و دیگر موارد دشوارتر از آن است که سرپرستهای خانوار به اولویتهای بعدی چون هنر و فرهنگ هزینه کنند. لذا هرچه بر مشکلات روزانه عامه مردم افزوده شود بازار اقتصادی هنرهای مختلف دچار بحرانهای بیشتر خواهد شد.
در این روند هنرمند به تنهایی نمیتواند یک فیلم بسازد یا یک تئاتر حتی معمولی را روی صحنه ببرد. اینجاست که وجود تهیهکننده اهمیت پیدا میکند. مطمئنا در شرایط دشوار و در میانه رکود بازار هنرها، تهیهکنندگان نیز با ریسک کمتری به تولید و ارائه آثار فرهنگی خواهند پرداخت. معمولا تئاتر برای تهیهکنندگان حرفهای گزینه آخر است و در نهایت صرف بودجه برای یک نمایش به خودی خود جسارتی درخور میخواهد زیرا به احتمال خیلی زیاد بازگشت مالی وجود ندارد چه رسد به سودی حتی اندک. در چنین شرایطی تهیهکننده باید عشق و علاقه نسبت به تئاتر در دل داشته باشد که پا به میدان مبهم و پر خطر این هنر بگذارد.