AEK: με την προοπτική να πάρει (τώρα) μπροστά

Είναι γεγονός πως έως τώρα και ενώ το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι για την ΑΕΚ πλησιάζει, υπάρχουν αμφιβολίες για τον βαθμό ετοιμότητας της Κιτρινόμαυρων. Πολύ περισσότερο όταν οι μεταγραφικές κινήσεις δεν ενθουσιάζουν ή για να ειπωθεί διαφορετικά, προκαλούν ερωτήματα αναφορικά με το πόσο άμεσα θα βοηθήσουν ο Κουτέσα, ο Πένραϊς και ο Ρέλβας. Δεν είναι τα λεγόμενα «ηχηρά ονόματα», μολονότι στη Νέα Φιλαδέλφεια ακολουθούν νέα τακτική, αναμφίβολα  χαμηλών τόνων και όχι τόσο γνωστών ποδοσφαιριστών με τους οποίους φλερτάρουν. Εκτός όλων των ανωτέρω, θέμα υπάρχει με το κόψιμο από το ρόστερ των Μήτογλου, Σιμάνσκι και Φερνάντεζ ( ο Τσιλούλης όπως ήρθε έτσι κι έφυγε…) , παικτών που μπορούσαν κάτι να προσφέρουν και ίσως δεν έκαναν όλοι τον κύκλο τους. Αφήστε που δεν αφήνεις έτσι εύκολα περιουσιακά στοιχεία να αποχωρήσουν χωρίς καν να διαπραγματευτείς το οτιδήποτε.

Και ξαφνικά, προκύπτουν δύο ειδήσεις που σε κάνουν να σκέφτεσαι μήπως στην ΑΕΚ ενδέχεται να κινηθούν στο εγγύς μέλλον γρηγορότερα. Να αποκτήσουν καλύτερο βηματισμό. Πρώτον, το «αντίο» του Στάνκοβιτς. Σημαντικό; Όχι με την έννοια που έχουν όλοι στο μυαλό τους. Μάλλον σημειολογικό το ζήτημα. Ο τερματοφύλακας έπειτα από έναν χρόνο σε καραντίνα, είδε το συμβόλαιό του να ολοκληρώνεται τέλη Ιουνίου και αποχαιρέτησε την ομάδα περίπου δύο εβδομάδες αργότερα. Αραγε, τώρα έπεσαν οριστικά οι τίτλοι του τέλους; Μήπως εκπληρώθηκαν όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις της ΑΕΚ απέναντί του και συνεπώς δεν υφίσταται κάποια εκκρεμότητα; Και βέβαια, η γνωστοποίηση πως το κοινό θα συνεχίσει να βλέπει τους αγώνες της ΑΕΚ από την Cosmote, σημαίνει πολύ απλά πως βρέθηκε τηλεοπτικός πάροχος για την επόμενη σεζόν. Κάτι που ναι, σίγουρα θα συνέβαινε, πλην όμως καθυστέρησε η συμφωνία και ίσως να έπαιξε αυτό ρόλο σε κάποια δυστοκία που παρατηρήθηκε ή αν το προτιμά κάποιος, στο θέμα της  ρευστότητας.

Εν αναμονή, συνεπώς. Οι επόμενες ημέρες πολλά θα δείξουν. Όχι μόνο για το τι θα κάνει η ΑΕΚ στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις. Αλλά και για το πώς θα λειτουργήσει το δίδυμο των Λυσάνδρου – Ριμπάλτα στις μεταγραφές, που όντως έχουν αργήσει, αν βέβαια κάποιος θέλει να θυμηθεί τον Νίκολιτς που ζήτησε παίκτες άμεσα στις προγραμματικές του δηλώσεις αλλά ακόμη τους αναμένει. Οσον αφορά, τέλος,  στη στρατηγική της ΠΑΕ ΑΕΚ, παραμένει θολή ένα χρόνο μετά την έλευση του Μάριου Ηλιόπουλου. Είτε πωλούνται παίκτες ολκής (Πόνσε, Λιβάι), είτε δυνατά χαρτιά παίρνουν διαζύγιο με την Ελλάδα (Τσούμπερ , Αμπραμπατ), είτε χρήσιμοι δεν συνεχίζουν (Σιμάνσκι). Και έρχονται στοιχήματα. Κάποια σταθερότητα, αλήθεια, πρόκειται να βρεθεί;