Ο «Προμηθέας» του Ζούκερμπεργκ
Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ και η Meta ετοιμάζονται να κάνουν το μεγάλο «άλμα» στον χώρο της Τεχνητής Νοημοσύνης, με ένα νέο φιλόδοξο project με το όνομα Prometheus – εμπνευσμένο από τον μυθικό θεό που χάρισε τη φωτιά στην ανθρωπότητα. Σε έναν αγώνα ταχύτητας και επιρροής απέναντι σε ανταγωνιστές όπως η OpenAI, η Google (με το Gemini) και ο Ίλον Μασκ (με το xAI), ο ιδρυτής του Facebook επενδύει δισεκατομμύρια για να διεκδικήσει ηγετική θέση στην κούρσα για την επόμενη γενιά της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης (AGI).
Η Meta, με κέρδη που ξεπέρασαν τα 134 δισ. δολάρια πέρυσι, έχει τη ρευστότητα και την αποφασιστικότητα να μπει με επιθετική στρατηγική στην αγορά. Προσφέρει οκταψήφιους μισθούς, αποκτά μικρότερες τεχνολογικές εταιρείες, όπως η Scale AI του Αλεξάντρ Γουάνγκ, και επενδύει τεράστια ποσά σε υποδομές, όπως υπερσύγχρονα data centers που θα καλύπτουν εκτάσεις ίσες με το Μανχάταν και θα καταναλώνουν 1 γιγαβάτ ενέργειας.
Ο Prometheus έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2026 από το Οχάιο και τη Λουιζιάνα, με στόχο να προσφέρει AI που «κατανοεί και σχεδιάζει όπως ο άνθρωπος», όπως λέει ο επικεφαλής επιστήμονας της Meta, Γιαν ΛεΚούν. Ωστόσο, η στρατηγική αυτή προκαλεί ανησυχίες σε ειδικούς. Η Κάρισα Βελίς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης χαρακτηρίζει τη Meta την «λιγότερο αξιόπιστη» από τους τεχνολογικούς γίγαντες, επικαλούμενη παλαιότερα σκάνδαλα όπως αυτό της Cambridge Analytica και τη φύση της επιχείρησης που βασίζεται σε ένα μοντέλο «επιτήρησης προς κέρδος».
Αν και η OpenAI κυριαρχεί με το ChatGPT (2,5 δισ. καθημερινά prompts), η Meta έχει ένα κρίσιμο πλεονέκτημα: τις πλατφόρμες της — Facebook, WhatsApp, Instagram, Threads — που ήδη συνδέουν δισεκατομμύρια χρήστες καθημερινά. Αυτή η βαθιά ενσωμάτωση στην καθημερινότητα δίνει στη Meta τεράστια πρόσβαση σε δεδομένα και δυνατότητα εφαρμογής των AI συστημάτων της άμεσα σε καθημερινές υπηρεσίες.
Η αμφισβήτηση, πάντως, είναι υπαρκτή. Πολλοί ερευνητές φέρεται να έχουν απορρίψει προτάσεις ακόμα και δισεκατομμυρίων δολαρίων, καθώς διστάζουν να συνδέσουν το όνομά τους με τη Meta και τον Ζούκερμπεργκ. Επίσης, δεν είναι λίγοι αυτοί που προειδοποιούν για τους κινδύνους από την απουσία ρυθμιστικών «φρένων» στην ανάπτυξη υπερ-ισχυρών συστημάτων AI σε περιβάλλοντα που ευνοούν την εμπορική εκμετάλλευση εις βάρος της ασφάλειας και της ιδιωτικότητας.
Το σίγουρο είναι ότι η μάχη για την κυριαρχία στην Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι μόνο τεχνολογική. Είναι πολιτική, οικονομική και κοινωνική και ο τρόπος που θα την κερδίσει (ή θα τη χάσει) η Meta θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον του ίδιου του Ζούκερμπεργκ, αλλά και τον τρόπο που θα αλληλοεπιδρούμε με την τεχνολογία στο σύνολό της.