ΑΡΧΕΛΩΝ: Γιατί δεν πρέπει να ταΐζουμε τις θαλάσσιες χελώνες

Ο ΑΡΧΕΛΩΝ επισημαίνει με ανακοίνωσή του, ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο ταΐσματος θαλάσσιων χελωνών από ανθρώπους σε παραθαλάσσιες περιοχές, λιμάνια και τουριστικά σημεία. Όπως τονίζει: «Παρά τις καλές προθέσεις, αυτή η πρακτική προκαλεί σοβαρά προβλήματα – για τις χελώνες και για τους ανθρώπους».

«Οι θαλάσσιες χελώνες δεν είναι σαν τα κατοικίδια ζώα, με τα οποία έχουμε όλοι εξοικειωθεί. Ζουν ελεύθερες στη θάλασσα, συνήθως ταξιδεύουν για μεγάλες αποστάσεις και σπάνια συναντούν τους ανθρώπους», αναφέρει ο Δημήτρης Φυτίλης, υπεύθυνος του Κέντρου Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών του ΑΡΧΕΛΩΝ στη Γλυφάδα Αττικής. «Όμως, στις περιοχές που μια θαλάσσια χελώνα συσχετίζει την ανθρώπινη παρουσία με τροφή, η συμπεριφορά της αλλάζει. Αντιμετωπίζει τους λουόμενους αλλά και άλλες χελώνες σαν ανταγωνιστές στην περιοχή διατροφής της και προσπαθεί με δαγκώματα να τους διώξει από κει», συνεχίζει ο Δημήτρης.

«Προσοχή λοιπόν! Μια χελώνα μπορεί να σε καταδιώξει στη θάλασσα για να σε απομακρύνει από τον ζωτικό της χώρο. Επίσης, αν έχει ταϊστεί στο σημείο αυτό από ανθρώπους, μπορεί να σε πλησιάσει και να σε δαγκώσει».

Γιατί ΔΕΝ πρέπει να ταΐζουμε τις χελώνες:

1. Αλλάζει τη φυσική τους συμπεριφορά. Η τακτική ανθρώπινη παρουσία και το τάισμα, επηρεάζουν την άγρια συμπεριφορά των χελωνών. Μαθαίνουν να συνδέουν την ανθρώπινη παρουσία με τροφή, με αποτέλεσμα να πλησιάζουν σκάφη ή λουόμενους, αυξάνοντας τον κίνδυνο τραυματισμού ή ακόμα και θανάτου.

2. Εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια. Οι θαλάσσιες χελώνες είναι άγρια ζώα και μπορεί να αντιδράσουν απρόβλεπτα, ειδικά όταν αισθάνονται πίεση ή απειλή. Έχουν πολύ ισχυρά σαγόνια και δάγκωμα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό.

3. Η ανθρώπινη τροφή ΔΕΝ είναι κατάλληλη για τις χελώνες. Οι χελώνες τρέφονται φυσικά με οργανισμούς όπως οι τσούχτρες, προσφέροντας έτσι μια σημαντική οικοσυστημική υπηρεσία. Η παροχή ανθρώπινης τροφής (π.χ. ψάρια, κόκαλα, μαγειρεμένα φαγητά) διαταράσσει τη διατροφή και την υγεία τους.

4. Η εξημέρωση δεν βοηθά, επιβαρύνει. Η τακτική συνήθεια να ταΐζουμε ή να «χαϊδεύουμε» τις χελώνες τις καθιστά περισσότερο ευάλωτες και δυσκολεύει τη διαχείρισή τους, ειδικά όταν προκύψουν συγκρούσεις με ανθρώπινες δραστηριότητες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μεταφορά τους αλλού δεν είναι δυνατή ή επιλύσιμη.

Πώς μπορείτε πραγματικά να βοηθήσετε:

• Παρατηρείτε τις χελώνες από απόσταση, χωρίς να τις αγγίζετε ή να τις ακολουθείτε.
• Ενημερώνετε όσους βλέπετε να τις ταΐζουν.
• Μοιραστείτε την πληροφορία – η γνώση είναι δύναμη προστασίας.

Ο ΑΡΧΕΛΩΝ έχει αντιμετωπίσει παρόμοια περιστατικά σε περιοχές όπως το Λιμένι της Μάνης, τη Ζάκυνθο και τα Χανιά. «Η εμπειρία μας δείχνει ξεκάθαρα ότι το τάισμα των χελωνών δεν είναι ένδειξη φροντίδας – είναι σοβαρή διατάραξη της φυσικής ισορροπίας. Ας σεβαστούμε τη θάλασσα και τις μορφές ζωής που κατοικούν εκεί. Οι θαλάσσιες χελώνες χρειάζονται προστασία από ανθρώπινες οχλήσεις», επισημαίνει η οργάνωση.