Γραβάτες

Ενα ακόμη επεισόδιο στην υπόθεση του Μεταναστευτικού επαναφέρει ένα από τα κακοποιημένα θέματα διεθνώς: τις ΜΚΟ. Η Ακροδεξιά τις βλαστημά, ο Πούτιν έχει νομοθετήσει τη διάλυση κάμποσων, ο Ερντογάν τις βαφτίζει ύποπτες για τρομοκρατία, ενώ ο Ορμπαν τις καταδιώκει ως «επικίνδυνες για τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική κυριαρχία».

Οπως διαβάζουμε στον Τύπο, λοιπόν, η κυβέρνησή μας ετοιμάζει ρύθμιση με την οποία θα διαγράφεται από το μητρώο των ΜΚΟ όποια οργάνωση αντιτίθεται στην πολιτική της. Αν δεν ήταν σοβαρό, θα ήταν αστείο. Η κυβέρνηση το 2020 ανανέωσε το σχετικό μητρώο. Η συντριπτική πλειοψηφία που καταγράφει δεν είναι τίποτα αναρχοαυτόνομοι μαλλιάδες αλλά ελληνικά τμήματα διεθνών οργανώσεων (π.χ. Γιατροί του Κόσμου, Ερυθρός Σταυρός, Caritas, Action Aid), πολλές εκκλησιαστικές ΜΚΟ (από τη Χριστιανική Αδελφότητα Νέων ως τους Ιησουίτες) και γνωστές ελληνικές (Παιδικά Χωριά SOS, Ελπίδα, Αρσις κ.ά.). Από τότε, όποτε βολέψει, ακούμε μεγαλοστομίες για ελέγχους που δεν έχουμε δει, αόριστες κατηγορίες που έκαναν ωραίους τίτλους στα ΜΜΕ αλλά δεν απεδείχθησαν ποτέ, ενώ το υπουργείο Μετανάστευσης στη ζούλα υπέγραφε συμφωνίες κανονικότατα με ΜΚΟ, ορισμένες εκ των οποίων εγείρουν υποψίες. Στο μεταξύ, στις ΜΚΟ δραστηριοποιούνται χιλιάδες έλληνες εθελοντές (σαν αυτούς που έψαχνε η κυρία Βούλτεψη) που κακολογούνται συστηματικά. Ενδεικτικά, ήδη διαμαρτυρήθηκε χθες η Action Aid.

Η διαφορά των σημερινών αντι-ΜΚΟ δηλώσεων, άλλωστε, είναι ότι πλέον τελείωσαν τα φιλελεύθερα προσχήματα και επικαλούνται ευθέως μια αντίθεση στον ρόλο της Κοινωνίας των Πολιτών, όπως αναγνωρίζεται από την ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Αφορμή των ανακοινώσεων ήταν, συγκεκριμένα, μια προσφυγή στο ΕΔΔΑ εναντίον της απειλής απέλασης οκτώ προσφύγων από το εμπόλεμο Σουδάν, μετά την αναστολή του ασύλου που αποφάσισε η κυβέρνηση, με διαρροές ότι οι οργανώσεις που παρέχουν νομική αρωγή «λειτουργούν ως μηχανισμός αμφισβήτησης των βασικών αξιών της εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής». Αρα τι μας λένε; Είναι βασική αξία της κυβερνητικής πολιτικής να μην μπορούν τα δικαστήρια να ελέγξουν τις αποφάσεις της ή μήπως όποιος προκαλεί δικαστικό έλεγχο είναι εχθρός μας; Οι συγκρίσεις με την Ουγγαρία, την Πολωνία κ.λπ. δεν είναι καθόλου ευχάριστες και σπανίως στέκουν, αλλά, δυστυχώς, αν η δυσανεξία σε θεσμούς της φιλελεύθερης δημοκρατίας συνεχιστεί, θα αναζητούμε παρηγοριά βασικά στο ότι οι δικοί μας ηγέτες φοράνε καλύτερες γραβάτες.