حفاظت از عرصه و حریم آثار تاریخی با گردشگری میراث محور ممکن است
علیرضا عسگری چاوردی میگوید: ضوابط و معیارهای ثبت جهانی بسیاری از آثار تاریخی ایران به بستر فرهنگی، طبیعی و تاریخی این آثار وابسته است که حداقل باید دو شرط از ۱۰ معیار ثبت جهانی را داشته باشد. معیارهای ثبت هم عمدتا برگرفته از خلاقیت، نوآوری، چگونگی استفاده از منظر طبیعی و در مجموع انتقال دهنده نوعی دانش بشری هستند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، ارزش حریم آثار تاریخی در ایران طی سالهای گذشته و همزمان با افزایش قیمت زمین و سوداگری زمین و تبدیل شدن زمین به کالایی لوکس با ارزش افزوده بسیار، موجب شده که دیدگاه حاکم در این عرصه، بین افرادی که در حرایم آثار تاریخی زندگی میکنند و میان نمایندگان مجلس و البته دلالان زمین و مسکن به یک پدیده متناقض و مزاحم تعبیر شود. اما آیا راهی برای درآمدزایی بیشتر از حریم آثار تاریخی با رعایت ضوابط میراث فرهنگی و بدون نیاز به خارج کردن عرصهها از حریم میراث فرهنگی نیست؟ کارشناسان معتقدند رونق گردشگری در حریم آثار تاریخی میتواند منجر به ایجاد درآمد پایدار و گردشگری پایدار با بهره گیری از آثار و محوطههای تاریخی بدون نیاز به دست بردن در حریم این آثار شود.
«علیرضا عسگری چاوردی» باستانشناس و عضو هیات علمی و دانشیار دانشگاه شیراز در اینباره به ایلنا میگوید: گردشگری میراث محور در کشورهایی نظیر ایران که بن مایه و اساس گردشگری آن بر میراث تاریخی و تمدنی بنا شده، منجر به توسعه پایدار گردشگری در محوطههای تاریخی و حرائم میراث فرهنگی میشود. اما چگونگی حصول به این مرحله نیز نیازمند تشخیص و درک از نوع اثر، میزان فعالیت پژوهشی انجام شده در عرصه و حریم محوطهها و دیدگاه شناختشناسی رابطه بین اثر و محیط زیست یا بستری است که مجموعه عرصه و حریم محوطه و اثر باستانی را تشکیل میدهد.