Ο εκνευρισμός του Αταμάν
Θέλει να «ξυπνήσει» τους παίκτες του; Εχει επιλέξει να κάνει… θόρυβο προκειμένου να γυρίσει ο διακόπτης; Οπως και να έχει, ο Αταμάν είναι (ξανά) το πρόσωπο των ημερών στο πράσινο στρατόπεδο.
Την Παρασκευή υπήρξε ιδιαίτερα ενοχλημένος με όσα έβλεπε στο εκτός έδρας παιχνίδι με τη Βίρτους Μπολόνια. Στη δεύτερη περίοδο, σε ένα τάιμ άουτ δεν έδωσε καν οδηγίες και σε ένα άλλο αρκέστηκε σε μια ατάκα! Και αργότερα, εκνευρίστηκε παραπάνω μετά μια απόφαση των διαιτητών, διαμαρτυρήθηκε έντονα και αποβλήθηκε. Αφησε τους Πράσινους με τον Σερέλη να δίνει οδηγίες για 23′, αλλά το ζητούμενο σχετίζεται με το τι ακριβώς φέρνει τον τούρκο προπονητή στα όριά του.
Στην Μπολόνια δεν είχε καλή απόδοση το Τριφύλλι. Ούτε χθες έλαμψε στο ματς με τον Προμηθέα για την ελληνική Λίγκα, αλίμονο όμως αν δεν νικούσε. Ο Παναθηναϊκός έχει ζητήματα να λύσει στον αμυντικό τομέα και άφησε σαφέστατα αυτό να εννοεί ο Χρήστος Σερέλης. Οσο για τον Αταμάν, είπε χθες μεταξύ άλλων πως «μπήκαμε σοφτ στην πρώτη περίοδο. Μετά τη δεύτερη περίοδο που γίναμε πιο επιθετικοί στην άμυνα, βρήκαμε πόντους στον αιφνιδιασμό. Αν συνεχίσουμε έτσι πνευματικά και σωματικά, δεν μπορούμε να κερδίσουμε κανένα παιχνίδι μόνο και μόνο με τη φανέλα του Παναθηναϊκού». Τι παραπάνω να πει ο Αταμάν;
Αν κάποιος, πάντως, θέλει να προσπαθήσει ώστε να λύσει τον γόρδιο δεσμό, ιδού τι μπορεί να σκεφθεί: οι πολλές προσωπικότητες που διαθέτει ο Παναθηναϊκός ασφαλώς και δίνουν τον τόνο, προσφέρουν σκορ και επιλογές αμέτρητες στην επίθεση. Ωστόσο, η χημεία είναι το μείζον σε μια ομάδα. Ποιος ήταν ο καλύτερος παίκτης τις τελευταίες σεζόν στον Παναθηναϊκό, ο πλέον πολύτιμος αν προτιμά κάποιος αυτόν τον όρο; Ο Γκραντ. Εκανε τα πάντα. Συνέδεε τις γραμμές στην άμυνα, υπήρξε ο συνεκτικός κρίκος πολλών συστημάτων. Ο Γκραντ, λοιπόν, αγωνίστηκε στην Μπολόνια 21′ και σημείωσε πέντε πόντους. Δεν ήταν τόσο μεγάλο το χρονικό διάστημα της παρουσίας του στο παρκέ. Ισως ο παίκτης να μην έχει βρει ακόμη τον ρυθμό του. Να μην έχει τις ίδιες αρμοδιότητες με το παρελθόν. Αλλά με τον Σορτς, τον Σλούκα και τον Ναν, ο Γκραντ που δεν αποτελεί το πλέον ηχηρό όνομα, δεν αποκλείεται να βρεθεί λίγο πίσω στην ιεραρχία. Δεν είναι παράλογο – μπορεί να συμβεί με τον κάθε παίκτη. Οταν όμως κάποιος μιλά για την περιφερειακή άμυνα στον Παναθηναϊκό, ασφαλώς και αμέσως στο μυαλό του πρέπει να φέρνει τον Γκραντ.