Ο πασέρ, ο μπόμπερ και οι Ελληνες
Τα προηγούμενα χρόνια ο Ολυμπιακός στο βόλεϊ είχε στην πάσα έναν… ποιητή: τον Ντράγκαν Τράβιτσα. Με τις εμπνεύσεις του έκανε καλύτερους όσους επιχειρούσαν καρφιά και οι Ερυθρόλευκοι έφτασαν σε κατάκτηση τίτλων και κορυφές. Τον αντικατατέστησε ο Μαξιμιλιάνο Καβάνα, ένας αργεντινός πασαδόρος, επίσης με εμπειρία μεγάλη. Χθες στο Μαρκόπουλο, ο Καβάνα αναδείχθηκε mvp του τελικού και όταν ανέβασε την απόδοσή του πήρε μπροστά όλος ο Ολυμπιακός.
Ναι, ο Καβάνα δεν είναι ψηλός σε σχέση με τον Τράβιτσα και στα μπλοκ υπάρχει ζήτημα. Με την έλευση του ικανότατου και αποτελεσματικού στο κοουτσάρισμα Αντώνη Βουρδέρη στον πάγκο, όμως, ο Καβάνα βελτιώθηκε θεαματικά, λες και προσαρμόστηκε και αντιλήφθηκε τι ακριβώς ζητά ο προπονητής. Οδηγεί έξοχα το ερυθρόλευκο σκάφος.
Ας μην ειπωθεί πως ο Ατανασίεβιτς ήταν καταπληκτικός στο Σούπερ Καπ. Μάλλον θα πρόκειται για πλεονασμό. Γιατί ο μπόμπερ, ένας θαυμάσιος διαγώνιος, όταν βρίσκεται στην καλή του ημέρα, απλά δεν κόβεται από κανένα μπλοκ!
Θα μπορούσε όμως να τονιστεί πως τη μεγάλη ανατροπή, που θύμισε σπουδαίες εποχές κόκκινων θριάμβων για το ελληνικό βόλεϊ, την έφεραν οι έλληνες παίκτες του Ολυμπιακού. Ο Τζούριτς, αυτός ο μπλοκέρ με τη σπουδαία κλάση που τόσο έλειψε στο φινάλε της περασμένης σεζόν. Οδεύοντας προς το φινάλε της σημαντικής διαδρομής του στο βόλεϊ, ο Τζούριτς πραγματοποιεί θεαματικές εμφανίσεις. Υπάρχει και ο Δαλακούρας. Βγάζει πάθος, σηκώνεται καλά για το μπλοκ, είναι καλύτερος και παραπάνω αξιόπιστος από τον Φρομ, ενώ πήρε πόντους στα δύο τελευταία σετ. Ο Τζιάβρας, ένας λίμπερο που κράτησε την υποδοχή και κάθε μέρα φαντάζει και ωριμότερος στο παιχνίδι του. Αλλά και ο Πιτακούδης, ένα ψηλό παιδί που εντάχθηκε το περασμένο καλοκαίρι στον Ολυμπιακό, φορά και τη φανέλα της εθνικής ομάδας και δίνει δύναμη στο φιλέ. Παίκτης από την Αλεξανδρούπολη και ας θυμηθούν εδώ οι παλαιότεροι πως ο Ολυμπιακός συχνά πυκνά ποντάρει σε ταλαντούχους αθλητές από τον Εβρο. Ποιος μπορεί να ξεχάσει, άλλωστε, τον Μάριο Γκιούρδα, τον Θανάση Μουστακίδη, τον Αντώνη Τσακιρόπουλο ή τον Λευτέρη Τερζάκη; Ολοι αυτοί έδωσαν πολλά σε μια ομάδα με παράδοση μεγάλη στο βόλεϊ. Η σκυτάλη μπορεί να δοθεί ξανά σε έλληνες παίκτες. Γιατί ναι μεν χρειάζονται ξένοι ακριβοί και με υψηλή ποιότητα, σε ραντεβού όμως όπως το χθεσινό κόντρα στον Παναθηναϊκό, η ψυχή και το πάθος έρχονται από τους Ελληνες. Εκαναν τη διαφορά σε αυτά τα μικρά αλλά καίρια κομμάτια ενός ντέρμπι.