Αυστρία: Η Τεχνητή Νοημοσύνη εισάγεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση – «Ο παλιός τρόπος διδασκαλίας είναι νεκρός»
- Η Αυστρία εισάγει τη διδασκαλία της Τεχνητής Νοημοσύνης και των Μέσων Ενημέρωσης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το σχολικό έτος 2027/28, επεκτείνοντας το μάθημα «Επιστήμη Υπολογιστών» σε «Επιστήμη Υπολογιστών και Τεχνητή Νοημοσύνη» και προσθέτοντας το μάθημα «Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης και Δημοκρατία».
- Για την ενσωμάτωση των νέων μαθημάτων θα μειωθούν οι ώρες διδασκαλίας των Λατινικών από 12 σε 8 εβδομαδιαίως.
- Ειδικοί, όπως ο νευροεπιστήμονας Μάνφρεντ Σπίτσερ και ο καθηγητής Τόμας Ντρούιεν, επισημαίνουν την ανάγκη για κριτική σκέψη και ορθό χειρισμό της Τεχνητής Νοημοσύνης, προειδοποιώντας ότι η απλή ενσωμάτωση της τεχνολογίας χωρίς βασική γνώση και εκπαίδευση είναι μη αποτελεσματική και επικίνδυνη.
- Ο Τόμας Ντρούιεν τονίζει ότι το παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ανεπαρκές για τον σημερινό κόσμο, καθώς δεν προσαρμόζεται στις σύγχρονες προκλήσεις και υπογραμμίζει την ανάγκη για εκπαίδευση που συνδέει τη μάθηση με πραγματικά προβλήματα και μελλοντικές προοπτικές.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Μέσα Ενημέρωσης εισάγονται στο πρόγραμμα σπουδών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αυστρία, ενώ περιορίζεται αντίστοιχα η διδασκαλία των Λατινικών. «Ο παλιός τρόπος μάθησης είναι νεκρός, πρέπει να σώσουμε τα σχολεία», προειδοποιεί ο καθηγητής Έρευνας του Μέλλοντος Τόμας Ντρούιεν.
Σύμφωνα με την αυστριακή «Kronen Zeitung», το ομοσπονδιακό υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει την εισαγωγή της διδασκαλίας της Τεχνητής Νοημοσύνης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το σχολικό έτος 2027/28. Το ισχύον μάθημα «Επιστήμη Υπολογιστών» θα επεκταθεί και θα μετονομαστεί σε «Επιστήμη Υπολογιστών και Τεχνητή Νοημοσύνη». Στόχος του υπουργείου είναι οι μαθητές να μάθουν να χρησιμοποιούν τα νέα εργαλεία σωστά και με κριτικό τρόπο, αναφέρει η εφημερίδα, επικαλούμενη πηγές του υπουργείου. Παράλληλα, εισάγεται στο σχολείο το αντικείμενο «Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης και Δημοκρατία». Προκειμένου τα νέα μαθήματα να ενταχθούν στο πρόγραμμα σπουδών, θα περιοριστεί η διδασκαλία των Λατινικών, από 12 σε οκτώ ώρες την εβδομάδα.
Όπως αναφέρει το απε-μπε, η ορθή χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης απασχολεί και το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο ωστόσο δεν έχει καταλήξει σε κεντρική πολιτική απόφαση, ενώ οι ειδικοί δεν φαίνονται προς το παρόν να συμφωνούν: «Υπάρχουν απεγνωσμένες προσπάθειες ενσωμάτωσης της Τεχνητής Νοημοσύνης στα μαθήματα. Αλλά αυτό είναι εντελώς ανοησία.
Πρώτα πρέπει να αποκτήσεις γνώσεις – και μετά μπορείς να χρησιμοποιήσεις την Τεχνητή Νοημοσύνη με νόημα. Μόνο κάνοντάς το μαθαίνεις να σκέφτεσαι μόνος σου και να αναπτύσσεις τις δικές σου ιδέες. Όχι αφήνοντάς το στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Αυτό σημαίνει, ναι στην Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά μόνο από μια συγκεκριμένη ηλικία και μετά», υποστηρίζει στην BILD ο νευροεπιστήμων Μάνφρεντ Σπίτσερ και επικρίνει τη μεγάλη προβολή που απολαμβάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη. «Ο παλιός τρόπος μάθησης είναι νεκρός.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα προέρχεται από έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια. Στις τάξεις, οι εξετάσεις μετρούν την απομνημονευμένη γνώση, ενώ έξω, η Τεχνητή Νοημοσύνη λαμβάνει τις αποφάσεις και οδηγεί την πρόοδο. Έτσι η εκπαίδευση χάνει την αποτελεσματικότητά της», εξηγεί ο Τόμας Ντρούιεν, καθηγητής στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας και Διαχείρισης του Μέλλοντος στο Πανεπιστήμιο Ζίγκμουντ Φρόιντ της Βιέννης. Τα παιδιά, υποστηρίζει, μαθαίνουν για το σύστημα, αλλά όχι για την πραγματική ζωή, ενώ τα σχολεία εκπαιδεύουν τους μαθητές στην προσαρμογή και όχι στην κριτική σκέψη και τα πανεπιστήμια απονέμουν πτυχία, αλλά όχι κατευθυντήριες γραμμές. Την ίδια ώρα, προσθέτει, οι νέοι χρησιμοποιούν καθημερινά την Τεχνητή Νοημοσύνη, χωρίς όμως διδασκαλία και χωρίς ευθύνη – και αυτό είναι επικίνδυνο.
«Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ήδη μια πραγματικότητα. Όσοι την απαγορεύουν ή την αγνοούν, καθιστούν τους νέους ανίκανους. Όσοι τη χρησιμοποιούν τυφλά, τους καθιστούν ανίκανους να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις. Και οι δύο πλευρές κάνουν λάθος», εκτιμά ο Γερμανός επιστήμονας και συνιστά εκπαίδευση προσανατολισμένη στο μέλλον, ενίσχυση της κριτικής σκέψης, περισσότερο πειραματισμό και εμπειρίες στον πραγματικό κόσμο. «Όπου η μάθηση συνδέεται με προβλήματα του πραγματικού κόσμου και μελλοντικές προκλήσεις, το κίνητρο, η ικανότητα και η αυτοπεποίθηση αυξάνονται. Πρέπει να σώσουμε τα σχολεία τώρα!», τονίζει.