Γιάννης Μπέζος: Έχω κάνει την αυτοκριτική μου – Ο ρόλος του πατέρα είναι τέχνη

Έχει κάνει την αυτοκριτική του ο Γιάννης Μπέζος; Τι σχέση έχει με την κορή του; Ο Γιάννης Μπέζος είναι ίσως από τους πιο ειλικρινείς ανθρώπους του θεάματος, πράγμα που μερικές φορές δεν το αντέχουν πολλοί, αλλά όλοι τον εκτιμούν ταυτοχρόνως, γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο. Ο ίδιος στο παρελθόν είχε αναφερθεί στην απόμακρη σχέση που είχαν με την κόρη του, κάτι το οποίο το αναλύει εξονυχιστικά στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο και το AnesTea The Podcast powered by TA NEA.

Συγκεκριμένα ο Ανέστης Ευαγγελόπουλος ανέφερε: “Εσείς έχετε μιλήσει ανοιχτά για την απόσταση που είχατε με την κόρη σας σε αυτή την τρυφερή ηλικία της εφηβείας. Κάτι το οποίο μου έκανε πολύ εντύπωση γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι χαίρουν πολύ μεγάλου θαυμασμού και αποδοχής από το ευρύ κοινό, πολλές φορές, ξέρετε, τους αρέσει να βαυκαλίζονται μέσα σε αυτή την επιτυχία και όλο αυτό που τους εκθειάζουν όλοι και είναι δύσκολο να κάνουν αυτοκριτική γι αυτό. Πολλές φορές ακούμε από αυτούς τους ανθρώπους συνεχόμενη κριτική, αλλά σπάνια αυτοκριτική. Ποια ήταν αυτή τη στιγμή που συνειδητοποιήσατε ότι πρέπει να αναμετρηθείτε με τον εαυτό σας;”

Στην ερώτηση ο Γιάννης Μπέζος απάντησε: “Πάντα είχα την τάση αυτή, την αυτοκριτική, ότι αν έκανα κάτι καλά, ότι αν αυτό που κάνω αποκαλύπτει κάτι στους άλλους” ενώ όσον αφορά την σχέση του με την κόρη του και αν βελτιώθηκαν οι σχέσεις τους απάντησε επίσης: “Φυσικά, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πάντα ένα στοίχημα στη ζωή και μάλιστα όταν είναι τόσο κοντινές σχέσεις είναι πολύ ουσιαστικές κατά την άποψή μου”.

Aκόμα συμπλήρωσε: “Γεφυρώνεται όταν πλησιάζει, όταν, όταν τα εκθέσεις, δηλαδή όταν τα μοιραστείς, όταν τα μοιραστείς με το παιδί σου ή το παιδί σου μοιραστεί με εσένα. Έτσι, αυτό σημαίνει ότι βεβαίως το πρόβλημα μπορεί να παραμένει ως ένα βαθμό, αλλά δεν σε φοβίζει πια. Δηλαδή δεν σε χαρακτηρίζει. Και όλα αρχίζουν πια και μαλακώνουν, αλλά πρέπει να τα ονομάσουμε. Δηλαδή να μην τα φοβόμαστε. Να μην υποδυόμαστε ότι δεν τρέχει τίποτα. Σίγουρα κάτι τρέχει. Δεν υπάρχει περίπτωση κανείς γονιός να το κάνει εσκεμμένα αυτό, εκτός από περιπτώσεις διαστροφικές. Κανείς γονιός δεν είναι εσκεμμένα μακριά από το παιδί του, έτσι δεν είναι; Για κάποιο λόγο γίνεται. Σε παίρνει η ζωή από κάτω, υπάρχουν προβλήματα κτλ. Αλλά πάντα υπάρχει καιρός να αμβλυνθούν όλα αυτά και να έρθουν οι άνθρωποι κοντά. Και δεν μιλάω μόνο για το παιδί σου, αλλά και γενικότερα μπορεί να συμβεί αυτό. Δηλαδή μην λειτουργούν με πείσμα ότι τα ξέρουμε όλα και ότι καθόμαστε σε έναν θρόνο επάνω και είμαστε στο απυρόβλητο. Δεν υπάρχει άνθρωπος στο απυρόβλητο και δεν υπάρχει και κανείς αναντικατάστατος έτσι; ”.

Τέλος ανέφερε: “Ο πατέρας, η μητέρα σαν ρόλοι. Να το πούμε έτσι; Είναι πάρα πολύ δύσκολα πράγματα. Δεν είναι εύκολο. Δηλαδή. Η επαφή και το πώς συνομιλείς με το παιδί σου είναι πολύ μεγάλη τέχνη. Δεν είναι απλή υπόθεση. Θέλει τον χρόνο της, θέλει να σκέπτεσαι, θέλει να ενδιαφέρεσαι και θέλει να βάζεις λίγο και τον εαυτό σου σε δεύτερη μοίρα. Δηλαδή καταλαβαίνω ότι είναι ανθρώπινα λίγο δύσκολο αυτό να γίνει, αλλά πρέπει να γίνει και δεν πειράζει να ζοριστούμε. Να μια λέξη την οποία φοβόμαστε πάρα πολύ. Το ζόρισμα. Ε, άρα το ζόρισμα. και χρησιμοποιώ λέξη τουρκική. Το ζόρι είναι τούρκικη λέξη και δεν χρησιμοποιώ τη λέξη βία για να μην παρεξηγηθώ γιατί είναι παρεξήγηση πλέον ενώ είναι ταυτόσημο. Δηλαδή όταν λέμε ζορίζομαι δεν εννοώ να μας ζορίσεις, κάποιος να μας πιέσει, εμείς να πιεστούμε μέσα μας για να μπορέσουμε να αποκαλυφθούν καλύτερα, δηλαδή να γίνουμε καλύτεροι, να γίνουμε πιο λαμπεροί απέναντι στους άλλους”.

Δείτε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξη του Γιάννη Μπέζου