Σύγκριση

Η συζήτηση στην Ολομέλεια για την τραγωδία στη Χίο συνεχίστηκε και χθες. Η κυβέρνηση δεν άλλαξε υπερασπιστική γραμμή. Οπότε ο Δημήτρης Μάντζος αναγκάστηκε να επισημάνει ότι επιχειρεί να βάλει «στην ίδια ζυγαριά το Λιμενικό με τους διακινητές και τους εγκληματίες», αφού καλεί την αντιπολίτευση από προχθές να τα συγκρίνει. Πάντως, η εν λόγω σύγκριση δεν ευνοεί και τόσο τους κυβερνητικούς. Δεν έχουμε τις ίδιες απαιτήσεις από τις κρατικές υπηρεσίες μιας ευρωπαϊκής χώρας και από τους σύγχρονους λαθρεμπόρους (όπως τους αποκαλεί ένας υπουργός).

Επανάληψη

«Στην πολιτική υπάρχει ένας δυναμικός κανόνας. Οταν επαναλαμβάνεις κάτι ξανά και ξανά, όταν το έχεις πει χίλιες φορές και έχεις κουραστεί να το ξαναπείς, τότε – ίσως τότε – οι άνθρωποι αρχίζουν πραγματικά να το ακούν. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να είναι ένα βασικό στοιχείο του προσυνεδριακού μας διαλόγου». Η συμβουλή δόθηκε στους γαλάζιους από τον Θόδωρο Ρουσόπουλο στα Γιάννενα. Εντάξει, δεν έχει άδικο, η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης. Από την άλλη, όμως, το πολύ το «Κύριε, ελέησον» το βαριέται κι ο παπάς.

Εναγκαλισμός

Σύμφωνα με τον Μάκη Βορίδη, η κριτική που άσκησε στην κυβέρνηση ο Αντώνης Σαμαράς (αυτή για την απώλεια της γαλάζιας λαϊκής ψυχής, την ταύτιση του χάους με τον Μητσοτάκη κι όλα τ΄ άλλα) εναγκαλίζεται ορισμένες αντιπολιτευτικές φωνές, πολύ ακραίες, οι οποίες παρουσιάζουν μια μαύρη Ελλάδα. Η εν λόγω δημόσια τοποθέτηση μπορεί να εκληφθεί και σαν μια δήλωση κομματικού πατριωτισμού και πίστης στο Μέγαρο Μαξίμου – γιατί μετά την αποχώρησή του από τα υπουργικά έδρανα είχε αφήσει διάφορες αιχμές για την κυβερνητική έδρα.

Αγκαζέ

Αυτός βρέθηκε στην Πάτρα προκειμένου να επιθεωρήσει ως αρμόδιος υπουργός τρία νοσοκομεία. Αυτή είναι μία από τους τρεις γαλάζιους βουλευτές του Νομού Αχαΐας. Το φωτογραφικό στιγμιότυπο όπου η Χριστίνα Αλεξοπούλου (η εθνομητέρα, η οποία μας ενημέρωσε πως «το τζάμπα πέθανε») κρατάει αγκαζέ τον Αδωνη Γεωργιάδη και περπατάνε δεν εξέπληξε κανέναν. Μόνο εκείνους που δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη ότι ο δεύτερος λατρεύει να προκαλεί αγανάκτηση στους πολιτικούς του αντιπάλους. Γιατί τον τρέφει η πρόκληση.