Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Γιατί θεωρούσε πως ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρίσκεται στη Βεργίνα
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών, είχε διατυπώσει μια θέση που προκάλεσε συζητήσεις στον χώρο της αρχαιολογίας, ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είναι θαμμένος στη Βεργίνα και όχι ο πατέρας του, Φίλιππος Β΄.
Σε συνέντευξή της στο δεύτερο τεύχος των «Τετραδίων Πολιτισμού», η διακεκριμένη βυζαντινολόγος είχε εκφράσει την πεποίθησή της, ότι ο τάφος που θεωρείται του Φιλίππου Β΄, ανήκει στην πραγματικότητα στον Αλέξανδρο. Η άποψή της ερχόταν σε αντίθεση με την κρατούσα θέση των Ελλήνων αρχαιολόγων, οι οποίοι ερευνούν επί δεκαετίες τα χώματα της μακεδονικής γης.
«Εγώ νομίζω, ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι», σημείωνε η Αρβελέρ, παραθέτοντας έξι επιχειρήματα για να στηρίξει τον ισχυρισμό της. Ανέφερε το ελεφαντοστέινο ομοίωμα του Αλέξανδρου, τη ζωφόρο που απεικονίζει μια δράση, η οποία όπως έλεγε, προϋπέθετε να έχει ήδη συμβεί, καθώς και την επιθυμία του Μακεδόνα στρατηλάτη να ταφεί στον τόπο του.
Επιπλέον, έκανε λόγο για το χρονικό κενό ανάμεσα στην ταφή και την κατασκευή του μαυσωλείου, για το ύψος του νεκρού, που –σύμφωνα με την ίδια– δεν αντιστοιχεί στον Φίλιππο, αλλά στον Αλέξανδρο και τέλος για την παρουσία χουντίτη, ενός αιγυπτιακού ορυκτού μέσα στον τάφο.
«Θα δικαιωθώ από την επόμενη γενιά»
Σε ερώτηση γιατί η θέση της δεν βρίσκει ανταπόκριση στην επιστημονική κοινότητα, η Αρβελέρ απάντησε με χαρακτηριστική σαφήνεια: «Δεν επιτρέπεται 50 χρόνια τουλάχιστον οι Έλληνες αρχαιολόγοι να έχουν τον Αλέξανδρο και να μην το έχουν κοιτάξει ποτέ».
Όταν ρωτήθηκε, αν θεωρεί πως οι αρχαιολόγοι αποφεύγουν να παραδεχθούν μια πιθανή εσφαλμένη ερμηνεία για να μη φανεί διαχρονική ανεπάρκεια, απάντησε: «Ε βέβαια…».
Σχετικά με το αν πιστεύει ότι η θεωρία της θα δικαιωθεί, η Αρβελέρ είχε δηλώσει: «Όταν έρθει η επόμενη γενιά αρχαιολόγων, από εκείνους που ήταν στην ανασκαφή και όταν εγώ δεν θα είμαι πια στη ζωή…».
Κλείνοντας τη συνέντευξη, είχε επαναλάβει με έμφαση: «Εγώ έχω ανάγκη. Εγώ νομίζω, ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι…».