فروش آینده برای خاموشی امروز؛ هشدار ملی درباره معادن، انرژی و سرنوشت فولاد ایران
فولاد خوزستان نمونه عینی این فشار ساختاری است. شرکتی که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان فولاد میانی کشور محسوب میشود و بخش قابل توجهی از صادرات شمش ایران را در اختیار داشته، طی چهار سال گذشته به دلیل محدودیتهای انرژی با ضربهای معادل ۱.۳ میلیارد دلار مواجه شده است. این عدد صرفاً یک زیان حسابداری نیست؛ بیانگر تولیدی است که انجام نشد، بازارهایی است که از دست رفت و سودی است که میتوانست در اقتصاد ملی گردش کند.
به گزارش ایلنا به نقل از شرکت فولاد خوزستان: گزارش تازه ۱۰ ماهه ۱۴۰۴ که از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران منتشر شده، در ظاهر از رشد صادرات حکایت دارد؛ رشد ۲۷ درصدی حجم صادرات آهن و فولاد و افزایش ۳۸ درصدی مجموع صادرات کل زنجیره، همراه با عبور ارزش صادرات از ۶.۵ میلیارد دلار و ثبت رشد ۲۲ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل. اما در دل همین آمار یک نکته نگرانکننده نهفته است؛ رشد ۶۸ درصدی صادرات کنسانتره و ۲۸ درصدی صادرات گندله و رسیدن مجموع صادرات این دو ماده اولیه به حدود ۲۰ میلیون تن، همزمان با کاهش ۱۰ درصدی صادرات مقاطع طویل فولادی، افت ۳۳ درصدی تیرآهن و کاهش ۱۷ درصدی میلگرد شاخه. این ترکیب آماری یک پیام روشن دارد: رشد صادرات، بیش از آنکه ناشی از توسعه محصولات با ارزش افزوده بالا باشد، متکی بر افزایش فروش مواد اولیه است؛ آن هم در شرایطی که تولید فولاد به دلیل محدودیتهای شدید انرژی با افت مواجه شده است.