Προαιρετική η επιστολική ψήφος για τους ομογενείς

Με αλλαγές που προέκυψαν από τις τρεις διακομματικές επιτροπές, στις οποίες συμμετείχαν εκπρόσωποι και των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, Ελληνική Λύση, Νίκη, Πλεύση Ελευθερίας και Κίνημα Δημοκρατίας) κατατέθηκε χθες στη Βουλή το νομοσχέδιο για την επιστολική ψήφο των αποδήμων, το οποίο εκτιμάται ότι θα συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου.

Με στόχο να επιτευχθεί η συνταγματικά προβλεπόμενη συναίνεση των 200 βουλευτών, το υπουργείο Εσωτερικών έκανε πίσω στην υποχρεωτικότητα. Με σκοπό να καμφθούν, έτσι, κάποιες αντιρρήσεις από κόμματα της αριστερής πτέρυγας. Ετσι ο εκλογέας κατά την υποβολή της αίτησης θα μπορεί να επιλέγει, αν θέλει να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα με τρεις τρόπους: Πρώτον, με φυσική παρουσία. Δεύτερον, με επιστολική ψήφο εφόσον στην επιθυμητή πόλη ψηφοφορίας δεν συσταθεί εκλογικό τμήμα και, τρίτον, με επιστολική ψήφο.

Παράλληλα, ο εκλογέας όταν θα επιλέξει τη φυσική παρουσία, θα πρέπει να επιλέξει και την επιθυμητή πόλη ψηφοφορίας, από τον κατάλογο των εδρών των διπλωματικών αποστολών της χώρας (πρεσβείες και προξενεία). Επιπλέον, ο ελάχιστος αριθμός για σύσταση εκλογικού τμήματος μειώνεται από τους 40 στους 30 εκλογείς, έτσι ώστε να συσταθούν περισσότερα εκλογικά τμήματα με φυσική παρουσία.

ΑΔΑΕ: στροφή για τις παρακολουθήσεις

Σας έγραψα χθες ότι θα σας έχω νεότερα σχετικά με την πορεία της προσφυγής του Νίκου Ανδρουλάκη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για τη μη εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αυτή με την οποία το δικαστήριο είχε ομόφωνα διατάξει, επί της ουσίας, την ενημέρωση για τις αιτίες της παρακολούθησής του από την ΕΥΠ.

Το ΕΔΔΑ, λοιπόν, έχει προχωρήσει ταχύτατα τις διαδικασίες εξέτασης της υπόθεσης ως κατεπείγουσα. Και, ως όφειλε, έστειλε ερωτήματα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου να δώσει τις πρώτες απαντήσεις του Δημοσίου για την υπόθεση. Μαθαίνω, όμως, πως φτάνουν μπερδεμένες απαντήσεις στο Στρασβούργο.

Διότι, από τη μία, έχουμε την απόφαση του ΣτΕ, που έδειξε την Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) ως τη μόνη αρμόδια Αρχή για να χτυπήσει την πόρτα της ΕΥΠ και να μάθει τους λόγους παρακολούθησης του Ανδρουλάκη. Και, από την άλλη, η ίδια Αρχή, στην απάντησή της προς το ΕΔΔΑ, πετάει την μπάλα πίσω στην ΕΥΠ και προσπερνά το ανώτατο δικαστήριο, δηλώνοντας αναρμόδια.

Αλλα έλεγε το 2024

Οι πληροφορίες μου, ειδικότερα,  λένε ότι η ΑΔΑΕ, απαντώντας στο ΕΔΔΑ, αποποιείται τον ρόλο της για την ενημέρωση των παρακολουθούμενων, παρά το γεγονός ότι είναι η συνταγματική ανεξάρτητη Αρχή που εποπτεύει όλες τις άρσεις απορρήτου επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων αυτών για εθνική ασφάλεια. Και, βέβαια, αυτή που ενημέρωνε παρακολουθούμενους σε αντίστοιχες περιπτώσεις, προ Ανδρουλάκη. Διόλου τυχαία, όταν εκδόθηκε η σχετική απόφαση του ΣτΕ το 2024, δεν τέθηκε από κανέναν ζήτημα αναρμοδιότητας της ΑΔΑΕ.  Αντίθετα, η Αρχή την εφάρμοσε, ζητώντας ξανά από την ΕΥΠ τον φάκελο της παρακολούθησης Ανδρουλάκη. Η ΕΥΠ, από την άλλη, απάντησε στέλνοντας μόνον… αριθμούς πρωτοκόλλου.

Περιμένοντας συναινέσεις…

Αυτό το τελευταίο το θυμίζω γιατί η υπόθεση έχει και πολιτικές προεκτάσεις. Καθώς η ΑΔΑΕ είναι ακόμη τυπικά ακέφαλη και η κυβερνητική πλειοψηφία αναζητά συναίνεση στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής για την εκλογή του επόμενου επικεφαλής, αυτού που θα αντικαταστήσει τον «ενοχλητικό» Χρήστο Ράμμο. Το Μαξίμου πιέζει ποικιλοτρόπως το ΠΑΣΟΚ για να συναινέσει, κατηγορώντας εκ των προτέρων τον Ανδρουλάκη ότι δεν επιδεικνύει πνεύμα θεσμικότητας. Πολύ αμφιβάλλω αν μετά τα παραπάνω θα πετύχει.

Με Κόμπο η Λευκωσία στην Ουάσιγκτον

Τον υπουργό Εξωτερικών Κωνσταντίνο Κόμπο, στέλνει η Λευκωσία ως εκπρόσωπό της στην εναρκτήρια συνεδρίαση του Συμβουλίου Ειρήνης του Τραμπ, όπου η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί από τον Χάρη Θεοχάρη. Θυμίζω ότι Ελλάδα, Κύπρος, Ιταλία και Ρουμανία επέλεξαν να εμφανιστούν στην Ουάσιγκτον με ρόλο «παρατηρητή». Η επιλογή αυτού του «μεσοβέζικου» καθεστώτος επιτρέπει στις παρατηρήτριες χώρες να έχουν άμεση εικόνα των τεκταινομένων, να συμμετέχουν στις κρίσιμες παρασκηνιακές ζυμώσεις και να αφουγκραστούν τις προθέσεις της νέας αμερικανικής διοίκησης χωρίς όμως, ταυτόχρονα, να δεσμεύονται με υπογραφή στο καταστατικό του Συμβουλίου. Ενα καταστατικό που, όπως διαφαίνεται, επεκτείνει τις αρμοδιότητές του πολύ πέραν των ορίων (χρονικών και γεωγραφικών) που έθετε το ψήφισμα 2803 του ΟΗΕ για τη Γάζα – το οποίο η Αθήνα είχε στηρίξει. Και το οποίο ορίζει ως διά βίου πρόεδρό του τον Ντόναλντ Τραμπ, ακόμα και όταν δεν θα είναι πια ο ίδιος πρόεδρος των ΗΠΑ.