Ολα είχαν φανεί πέρυσι στο καλοκαίρι
Εβλεπα το Σάββατο το ματς της ΑΕΚ με την ΑΕΛ. Η πρωτοπόρος επικράτησε με 1-0 χάρη σε ένα γκολ που πέτυχε πολύ νωρίς με τον Μουκουντί, αλλά το παιχνίδι είναι λίγο η απόδειξη της δυσκολίας που περιμένει την ΑΕΚ μέσα στον Μάρτιο: η συμμετοχή της στο Conference League θα είναι αρκετά δύσκολο να μην έχει επιπτώσεις στο πρωτάθλημα ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο αντίπαλός της.
Το Σάββατο η ΑΕΚ άνοιξε το σκορ και είχε και κάποιες ευκαιρίες για να βρει το δεύτερο γκολ, από ένα σημείο όμως κι έπειτα καταλάβαινες ότι όλοι είχαν το μυαλό τους στο ματς που ακολουθεί και που είναι αυτό με την Τσέλιε.
Αν η ΑΕΛ δεν κατάφερε αυτό να το εκμεταλλευτεί οφείλεται στο ότι στο τέλος του ματς η ΑΕΚ είχε την εξυπνάδα να αμυνθεί όσο καλύτερα μπορούσε αφήνοντας την μπάλα στην ομάδα του Παντελίδη. Τελείωσε το ματς με μια κάπως προβληματική εικόνα αλλά με τους τρεις βαθμούς της νίκης. Μιας νίκης που έγινε δύσκολη ειδικά όταν στο 55′ ο Γιόβιτς δεν κατάφερε να αξιοποιήσει ένα πέναλτι: ο τερματοφύλακας Αναγνωστόπουλος τον υπνώτισε και το έπιασε. Τα ευρωπαϊκά ματς έχουν αυτό το κακό. Πριν από αυτά η ομάδα έχει σε αυτά το μυαλό της. Υστερα από αυτά κουβαλάει κόπωση.
Κατάρα
Και ο Αρης απέναντι στον Ατρόμητο έχασε πέναλτι: για την ακρίβεια δύο. Το πρώτο το έχασε ο Ράτσιτς ξεκίνημα του ματς και το δεύτερο ο Μορόν στο 77′. Ο Ατρόμητος πήρε έναν απίθανο βαθμό: ο Αρης έχασε το δεύτερο πέναλτι όταν αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο καθώς στο 40′ αποβλήθηκε ο Γκαρέ. Το εντυπωσιακό στην ιστορία δεν είναι τόσο τα δύο χαμένα πέναλτι (το γεγονός είναι από τα σπάνια…) όσο το ότι έχασε πέναλτι ο Μορόν που στο διάστημα της παρουσίας του στην Ελλάδα είχε ευστοχήσει 14 φορές σε 14 προσπάθειες από την άσπρη βούλα. Πιο μεγάλη απόδειξη ότι πρόκειται για καταραμένη σεζόν για τον Αρη από αυτό δεν υπάρχει!
Παραδείγματα
Ο Αρης και η ΑΕΚ είναι δυο παραδείγματα για το πόσο σημαντικά μπορεί να αποδειχτούν για μια ομάδα τα καλοκαιρινά της παιχνίδια. Η ΑΕΚ το περασμένο καλοκαίρι κατάφερε να πάρει τρεις προκρίσεις στη σειρά και να φτάσει στη league phase του Conference League. Δεν έπαιζε σούπερ ποδόσφαιρο, όποιος την είχε συνηθίσει να τη βλέπει τον καιρό του Ματίας Αλμέιδα έβλεπε μια ομάδα που αγωνιζόταν με μεγαλύτερη μεν προσοχή στην άμυνα, πλην όμως μια ταχύτητα κάτω: η συνολική ένταση του παιxνιδιού της δεν ήταν αυτό που βλέπαμε ακόμα και σε παιxνίδια που δεν ήταν τα καλύτερα.
Oμως το σερί από προκρίσεις έδωσε στον κόουτς Μάρκο Νίκολιτς τον χρόνο για να δουλέψει ήρεμα και να βρει αρχικά μια σειρά και στη συνέχεια αρκετούς πρωταγωνιστές. Κάπως έτσι βρήκε ρυθμό ο Γιόβιτς, βρήκε ηρεμία και αυτοπεποίθηση ο Αλμέιδα, συνήλθαν παίκτες όπως ο Κοϊτά, ο Ρότα, ο Μάνταλος κ.λπ. και ενσωματώθηκαν χωρίς μεγάλα προβλήματα προσαρμογής νεοφερμένοι όπως ο Ρέλβας και ο Μάριν.
Ο Αρης αντιθέτως το καλοκαίρι γνώρισε ένα σοκαριστικό αποκλεισμό από την άγνωστη Αράζ. Και ό,τι με κόπο είχε χτιστεί στο τέλος της περσινής σεζόν τινάχτηκε στον αέρα. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης έγινε θέμα συζητήσεων, οι πολλοί νεοφερμένοι παίκτες πιέστηκαν υπερβολικά, ο Χιμένεθ αποδείχτηκε μάλλον ανίκανος να δημιουργήσει κάτι με προοπτική. Και χάθηκαν και οι παίκτες που έμοιαζαν σταθερές αξίες, όπως π.χ. ο Μορόν.
Μορόν
Η περίπτωση του Ισπανού πρέπει στο μέλλον να χρησιμοποιείται ως παράδειγμα για το γιατί οι παίκτες πρέπει να πωλούνται όταν υπάρχουν για αυτούς προτάσεις. Πριν από ενάμιση χρόνο ο Μορόν είχε αρκετούς μνηστήρες: ο Θόδωρος Καρυπίδης τον κράτησε για να χτιστεί ο Αρης γύρω του. Για χάρη του έδιωξε και τον προπονητή Ακη Μάντζιο ύστερα από έναν καβγά μαζί του. Φέτος ο Μορόν είναι μεγάλο πρόβλημα. Οι ομάδες πρέπει να πουλάνε τους παίκτες όταν αυτοί φέρνουν προτάσεις: το ενδιαφέρον των άλλων είναι απόδειξη πως έφτασαν σε σημεία απόδοσής τους στην ομάδα που βρίσκονται που δύσκολα κάποιος περίμενε – όποιος από αυτό εντυπωσιάζεται προσφέρει χρήματα για την απόκτησή τους. Επειτα από αυτή την προσφορά η πιθανότητα ο παίκτης να πάει ακόμα καλύτερα είναι μικρότερη από αυτή να πάει χειρότερα. Ο Μορόν έπρεπε να πωληθεί: ο Αρης έχει μπλέξει άσχημα.
Κατάρρευση
Ασχημα έχει μπλέξει πλέον και ο Αστέρας Τρίπολης. Δεν είναι έκπληξη: το πράγμα φαινόταν καιρό τώρα. Το παιχνίδι με τον ουραγό Πανσερραϊκό έμοιαζε μια καλή ευκαιρία για μια νέα αρχή. Αλλά αποδείχτηκε εφιάλτης.
Ο Αστέρας φλυαρούσε με την μπάλα και βρέθηκε να παίζει με παίκτη λιγότερο στο 28′, εξαιτίας μιας αποβολής του Γιαμπλόνσκι. Ο Πανσερραϊκός, που δεν έχει πια τίποτα να χάσει και προσπαθεί σε όλα τα ματς κάτι να πάρει, βρήκε ένα γκολ με τον Ιβάν στο 44′ και το κράτησε σχεδόν χωρίς πρόβλημα.
Ο Αστέρας καταρρέει αλλά δεν υπάρχει τίποτα το παράξενο. Στη Τρίπολη έχουν αλλάξει τέσσερις προπονητές, έδιωξαν παραμονή του ματς με τον Πανσερραϊκό τον Ράσταβατς που έφεραν πίσω θεωρώντας λάθος τους την περσινή του απόλυση κι έχουν εμπιστευθεί την ομάδα στον Αντωνόπουλο (προπονητή της Β’ ομάδας του Αστέρα).
Στις μεταγραφές του Ιανουαρίου η ομάδα δεν ενισχύθηκε μολονότι το πράγμα «φώναζε» ότι είχε μπλέξει. Στο παρελθόν ο Αστέρας έχει πετύχει την παραμονή της στα play offs με απροσδόκητα σερί, αλλά ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν είχε τέτοια εικόνα. Αυτή είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από τη βαθμολογία.
Καλαμάτα
Στο μεταξύ μια άλλη ομάδα της Πελοποννήσου, η Καλαμάτα, επέστρεψε στη Σουπερλίγκα έπειτα από δεκαετίες! Το Σάββατο κέρδισε τον Πανιώνιο με 1-0 στη Νέα Σμύρνη. Είχα γράψει όταν έχασε από τους Νεοσμυρνιώτες στην πρώτη αγωνιστική των play offs ότι είναι απίθανο, παρά τη σοκαριστική ήττα, να αποτύχει και φέτος να ανεβεί.
Η περσινή της αποτυχία (όταν έχασε την άνοδο με ήττα από την Κηφισιά με γκολ στις καθυστερήσεις) έκανε τους πάντες σοφότερους: η εφετινή ομάδα της Καλαμάτας δεν είχε καμία σχέση με τις ανταγωνίστριες ομάδες που είχε στην κατηγορία.
Λεφτά για να δυναμώσει και να είναι ανταγωνιστική και στη Σουπερλίγκα του χρόνου υπάρχουν: ο ιδιοκτήτης Γιώργος Πρασσάς, ο άνθρωπος από το Σικάγο, έχει ξοδέψει πάρα πολλά. Το θέμα είναι και του χρόνου να υπάρχει η εφετινή σοβαρότητα. Δεν είναι δεδομένο.