Οι δεξαμενές του κόμματος Καρυστιανού – Ποιοι την ψηφίζουν
Η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού πολιτικά έχει αρκετές ιδιομορφίες και ιδιαιτερότητες που καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την εκτίμηση της εκλογικής επιρροής που μπορεί να αποκτήσει μετά την επίσημη ανακοίνωση του πολιτικού φορέα που βρίσκεται υπό διαμόρφωση.
Η Καρυστιανού δεν είναι πολιτικός. Για την ακρίβεια, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το ελληνικό κομματικό και πολιτικό σύστημα. Το γεγονός αυτό έχει από μόνο του θετικές και αρνητικές πλευρές. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος από μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας σε συνδυασμό με το αντιπολιτευτικό κενό έχουν δημιουργήσει μια «κουρασμένη δημοκρατία» (Μοσχονάς) που αναζητεί και ευνοεί την εμφάνιση νέων σχηματισμών και άφθαρτων προσώπων. Οι πολιτικές συνθήκες μοιάζουν ιδανικές για την κ. Καρυστιανού: είναι ένα πρόσωπο που κουβαλά πολύ έντονο συναισθηματικό και συγκινησιακό φορτίο, έχει εξιδανικευτεί τόσο η ίδια όσο και η ιερότητα του αγώνα της, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού μπορούν εύκολα να ταυτιστούν μαζί της, διαθέτει σίγουρα επικοινωνιακά χαρίσματα, επάρκεια στον χειρισμό του λόγου και αμεσότητα.
Δεν γνωρίζουμε το προσωπικό πολιτικό και ιδεολογικό της στίγμα, το οποίο μάλλον και η ίδια δεν βιάζεται να αποκαλύψει, υποβαθμίζοντας την πολιτική προέλευση σε δευτερεύον συστατικό του εγχειρήματός της. Οι πρώιμες δημοσκοπικές καταγραφές αποτυπώνουν σημαντικές δεξαμενές τόσο στα δεξιά όσο και στα αριστερά του πολιτικού φάσματος, γεγονός που θα επιτρέψει στο νέο κόμμα κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης του να λειτουργήσει πολυσυλλεκτικά και χωρίς αποκλεισμούς, καθώς όμως θα προχωρεί, αυτή η απουσία ενός καθαρού ιδεολογικού στίγματος μπορεί να προκαλέσει ερωτηματικά, προβλήματα, πολιτικά αδιέξοδα και αμηχανία.
Εκτός των παραδοσιακών ορίων
Είναι ξεκάθαρο ότι η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να λειτουργήσει εκτός των παραδοσιακών ορίων του συστήματος ευελπιστώντας τη δημιουργία ενός υβριδικού νέου τύπου κόμματος, στο οποίο κυρίαρχο ρόλο θα έχουν η θεματολογία και η στόχευση, και όχι οι πολιτικές και ιδεολογικές αφετηρίες.
Δεν μπορούμε να έχουμε σαφή εικόνα για την οργανωτική και διοικητική δομή του κόμματος Καρυστιανού, ωστόσο μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το νέο κόμμα έλκει την καταγωγή του και προσομοιάζει με αυτό που στο αμερικανικό κυρίως πολιτικό σύστημα ονομάζεται «pressure groups – ομάδες πίεσης», το οποίο στην ουσία είναι ομάδες πολιτών που συντονίζονται και αγωνίζονται για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου.
Η τακτική αυτή περιγράφει τον τρόπο λειτουργίας των συγγενών της υπόθεσης των Τεμπών, τον οποίο η Καρυστιανού θα επιχειρήσει να μεταφέρει σε μεγαλύτερο επίπεδο, χωρίς όμως να αλλάζει, ακόμη τουλάχιστον, τη στοχοθεσία που παραμένει η απόδοση δικαιοσύνης. Αυτός είναι προς το παρόν ο διακηρυγμένος στόχος, μέσω του οποίου θα δομηθούν και όλες οι επιμέρους πολιτικές επιδιώξεις.
Η Καρυστιανού απευθύνεται οριζόντια στην ελληνική κοινωνία, σε όλες τις δημογραφικές, πολιτικοοικονομικές και κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού, μέσω της δικαιοσύνης που είναι ή θα έπρεπε να είναι ακομμάτιστη και ανεξάρτητη. Με τον τρόπο αυτό βάζει στο επίκεντρο εκ νέου τη συζήτηση για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, χωρίς ωστόσο να κομίζει προς το παρόν κάτι νέο, καθώς ο πολιτικός της λόγος δεν εμπεριέχει στοιχεία νεωτερικότητας και ριζοσπαστισμού. Θα επιχειρήσει να διεμβολίσει τα λεγόμενα αντισυστημικά ακροατήρια, επαναφέροντας όμως την ανάγκη για εμπέδωση και αναβάπτιση των πυλώνων της δημοκρατίας, όπως η δικαιοσύνη, και όχι την ανατροπή τους.
Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής Ερευνών της GPO
Διάβάστε επίσης:
Μέγαρο Μαξίμου: «Μετρημένα λόγια» μέχρι νεωτέρας για κόμμα Καρυστιανού