Δέκα χρόνια ήττες

Εχουμε ξαναγράψει για την αντοχή της Νέας Δημοκρατίας στο πολιτικό σύστημα. Μερικές ακόμη σκέψεις ίσως είναι γόνιμες με αφορμή τη δεκαετή αρχηγία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο τιμόνι της. Καταρχάς η κεντροδεξιά παράταξη ακόμη και σε περίοδο που και εκείνη δοκιμάστηκε λόγω μνημονίων και μεταβολών στην ελληνική κοινωνία που έθιξαν υλικά τα δικά της ακροατήρια, δεν έπαψε ποτέ να είναι κόμμα εξουσίας. Το τελευταίο δεν είναι απλώς υπόθεση «εξαγγελιών» αλλά διατήρηση μιας κρίσιμης κοινωνικής συμμαχίας που διαρκώς σε καθιστά πόλο εξουσίας. Η ΝΔ ακόμη κι όταν η ελκτικότητα του Τσίπρα, αδιαμφισβήτητη για όσους έχουν στοιχειώδη πολιτική διαύγεια, την είχε μετακινήσει στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν έχασε την αναφορά της σε κοινωνικά στρώματα.

Παράλληλα, με το σαφές κυβερνητικό της σήμα, ενέτασσε πάντα τις στροφές της πολιτικής της σε μια λογική «σταθερότητας και μη περιπετειών», επιχείρημα αρκετά επίσης ελκτικό σε μεσαία στρώματα και ελεύθερους επαγγελματίες. Θα συμπλήρωνε εδώ κάποιος και την ιστορικότητα της παράταξης και το γεγονός πως παρά την άλωση ενός μέρους του εκσυγχρονιστικού τόξου, παρέμεινε και παραμένει λαϊκή και με δεσμούς με αυτό που λέμε τους «από τα κάτω». Πολλές φορές και ως κόμμα – κράτος ή διαμεσολαβητής μιας κοινωνικής εξέλιξης σε τοπικό έδαφος. Αυτά όλα δεν αναιρέθηκαν ούτε επί ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη και ακριβώς επειδή διαφυλάχθηκαν μπόρεσε ο ίδιος να διαμορφώσει μια στρατηγική «τριγωνική» προσελκύοντας και μέρος του λεγόμενου Κέντρου. Αποδυναμώνοντας δε άλλους φορείς που παραδοσιακά είχαν αναφορά σε αυτό.

Σήμερα το μεγάλο στοίχημα είναι η διατήρηση και διεύρυνση αυτής της κοινωνικής συμμαχίας. Και το λέμε γιατί έχουν εξελιχθεί πλήγματα και ρήγματα με κοινωνικά σώματα που είχαν ιστορικά σχέσεις με τη ΝΔ. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι είναι ένα παράδειγμα και ανεξάρτητα των διαπραγματεύσεων που επίκεινται με το Μέγαρο Μαξίμου. Μια έτερη τάξη είναι αυτή των ελεύθερων επαγγελματιών με το εξουθενωτικό τεκμαρτό και βέβαια λόγω του άλυτου θέματος της ακρίβειας που τείνει να προσομοιάζει με επιπλέον φόρο στο εισόδημα.

Οι αντιρρήσεις του κλάδου των στρατιωτικών με αφορμή πρόσφατο νομοσχέδιο αλλά και κενά που σημειώνονται στη σχέση της ΝΔ με τη βόρεια Ελλάδα, είναι επιπλέον θέματα που απασχολούν προφανώς τον πυρήνα του κόμματος και της σημερινής κυβέρνησης. Οταν οι άλλοι επέμεναν σε υπερβάσεις κλασικών διαιρέσεων και έταζαν νέους φορείς, ο σκληρός πυρήνας της Δεξιάς – Κεντροδεξιάς δεν μετακινείτο από τη ΝΔ. Αυτό τη μετέτρεψε σε υποδοχέα ενός δυναμικού 30% της ελληνικής κοινωνίας που δεν ταυτίζεται πάντα με τις τάσεις των κοινωνικών δικτύων. Η μεγάλη δυσκολία της ΝΔ προσεχώς δεν θα είναι να βάλει δίλημμα εκ νέου (κυβέρνηση ή χάος). Θα είναι να το απαντούν με τον ίδιο τρόπο οι ερωτώμενοι.