Συνέπειες

Ενα δεκαήμερο ήταν αρκετό για να πάρει μια ιδέα των συνεπειών της πολιτικής έκθεσης. Πλέον, η Μαρία Καρυστιανού δεν αντιμετωπίζεται σαν μητέρα που διεκδικεί τη δικαίωση του άδικα χαμένου παιδιού της. Πολιτικοί, παραδοσιακά και νέα μέσα, πολίτες και αναλυτές τη ζυγίζουν – και την κρίνουν – σαν πολιτεύτρια. Εχει ήδη ανοίξει μέτωπο με το ΔΣ του Συλλόγου στον οποίο προέδρευε έως προχθές. Το δηλωμένο από την ίδια ενδιαφέρον της για τα κοινά δεν ερμηνεύεται μόνο σαν επιθυμία υπεράσπισης των συμφερόντων των πολλών, αλλά και ως πολιτική φιλοδοξία. Στα μεσημεριανάδικα παίζει η τιμή του παλτό που φόρεσε για να κάνει δηλώσεις στήριξης των μπλόκων με φόντο τρακτέρ.

Ενας υπουργός, ο οποίος δεν έχει διστάσει να παλέψει στις λάσπες με χρυσαυγίτες, θύμισε ότι «κατηγόρησε την ΑΑΔΕ για τον φορολογικό έλεγχο, αλλά εδώ λέει ότι δεν ήθελε να εκθέσει κάποια άλλη μέλη του Συλλόγου» και την κάλεσε στο – sic – όνομα της διαφάνειας που ευαγγελίζεται να πει επιτέλους τι ακριβώς συμβαίνει. Αρχηγός κόμματος διαμαρτυρίας τη «φωτογράφισε» σαν μια από τους «σωτήρες του τίποτα». Η υπεράνω κριτική των επαγγελματιών της πολιτικής επισημαίνει πως ό,τι λέει μέχρι στιγμής «είναι ο ορισμός της αστάθειας και της γενικολογίας» – βρίσκει, δηλαδή, τις παρεμβάσεις της «ευχολόγια», «αφορισμούς», «σοφιστείες».

Αξιολόγηση

Ακόμη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος άρπαξε την ευκαιρία που πρόσφερε η εξαγγελία της εκλογικής της καθόδου για να αναφέρει «οι “πάμε όπου βγει” κυβέρνησαν και από την Αριστερά και από την Ακρα Δεξιά, η πάνω και η κάτω πλατεία κυβέρνησε και τι είδαμε; 120 δισ., νέους φόρους, υπουργούς να καταδικάζονται, δημόσιες σχέσεις με καθεστώτα Μαδούρο». Κι αν οι επιθέσεις όλων των παραπάνω προσθέτουν μάλλον επιθυμητές πινελιές αντισυστημικότητας στο πολιτικό προφίλ που εκείνη φιλοτεχνεί για τον εαυτό της, οι πληροφορίες για συναντήσεις με φιγούρες του πολιτικού περιθωρίου, που επιθυμούν διακαώς να επιστρέψουν στο προσκήνιο της επικαιρότητας, μουτζουρώνουν την εικόνα του νέου που θα αναμετρηθεί με τα εγγενή ελαττώματα του παλαιοκομματικού συστήματος.

Από εδώ και πέρα, πάντως, δεν θα σκανάρονται μόνο όσες δεσμεύσεις αναλαμβάνει στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις προκειμένου να αναδειχθεί κατά πόσο είναι εφαρμόσιμες. Θα αξιολογείται και για τα πρόσωπα που επιλέγει να την πλαισιώνουν. Θα καλείται να λογοδοτήσει για κάθε αμφιλεγόμενη ατάκα ή συμπεριφορά της. Θα σχολιάζεται για τον παραμικρό μορφασμό της σε διευκρινιστικές δημοσιογραφικές ερωτήσεις. Και ίσως επιβεβαιωθεί ο παλιός κανόνας που θέλει τους πολιτικούς που τους ενοχλούν όλα τα παραπάνω (ωσάν να πιστεύουν πως δεν αξίζουν σε εκείνους) να μοιάζουν με ναυτικούς που τους πειράζει η θάλασσα.