Αυτή είναι η πόλη όπου ένας στους 12 κατοίκους είναι εκατομμυριούχος και… ένας στους 12 Έλληνες λατρεύει να πηγαίνει

Με έναν στους δώδεκα κατοίκους να είναι εκατομμυριούχος, το Μιλάνο αναδεικνύεται στην πόλη με το υψηλότερο ποσοστό εκατομμυριούχων παγκοσμίως. Σύμφωνα με την έκθεση World’s Wealthiest Cities Report 2025 της Henley & Partners, η ιταλική μητρόπολη αριθμεί περίπου 115.000 εκατομμυριούχους και 17 δισεκατομμυριούχους, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στην Ευρώπη και την ενδέκατη διεθνώς ως προς τον συνολικό αριθμό εύπορων κατοίκων.

Οι υπολογισμοί αφορούν αποκλειστικά τα διαθέσιμα ρευστά και όχι την ακίνητη περιουσία.

Πώς έφτασε όμως το Μιλάνο σε αυτή τη θέση;

Η πόλη-μαγνήτης των πλουσίων

Όπως επισημαίνει η Corriere della Sera, οι «πλούσιοι που κατακτούν» το Μιλάνο καθημερινά –το 2024 προστίθεντο κατά μέσο όρο δέκα νέοι εκατομμυριούχοι την ημέρα– είναι επιχειρηματίες, διευθυντικά στελέχη, αθλητές και μεγάλοι ξένοι επενδυτές. Τους προσελκύουν η ποιότητα ζωής, η στρατηγική τοποθεσία της πόλης, η δυναμική αγορά ακινήτων υψηλής αξίας και, κυρίως, ένα ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.

Η γεωγραφική θέση του Μιλάνου, κοντά στην Ελβετία και την Κεντρική Ευρώπη, καθώς και η ύπαρξη τριών διεθνών αεροδρομίων, ενισχύουν ακόμη περισσότερο την ελκυστικότητά του. Ωστόσο, το φορολογικό πλαίσιο παραμένει ο βασικός «μαγνήτης» για τους εύπορους.

Το «διάταγμα CR7» και οι νέοι κάτοικοι

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, Το 2017 θεσπίστηκε στην Ιταλία ένα νομοδιάταγμα γνωστό ως «CR7», από το προσωνύμιο του ποδοσφαιριστή Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος το αξιοποίησε το 2018 κατά τη μεταγραφή του στη Γιουβέντους.

Το διάταγμα προβλέπει εφάπαξ φορολογία 300.000 ευρώ για τις εκτός Ιταλίας περιουσίες πλούσιων πολιτών που μεταφέρουν την έδρα τους στη χώρα. Το μέτρο αυτό προσέλκυσε εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους, με το Μιλάνο να μετατρέπεται σε επίκεντρο της οικονομικής ελίτ.

Παράλληλα, η πόλη παραμένει ιστορικά ταυτισμένη με τη μόδα, τις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία του design, γεγονός που την καθιέρωσε ως την οικονομική πρωτεύουσα της Ιταλίας.

Η παραγωγική δύναμη της Λομβαρδίας

Η παραγωγική κουλτούρα του Μιλάνου και της ευρύτερης περιοχής Μόντσα-Μπριάντσα, όπου δραστηριοποιούνται πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις διεθνούς κύρους, έχει εκτοξεύσει το ΑΕΠ της περιφέρειας. Η Λομβαρδία, μαζί με το Πεδεμόντιο, το Βένετο και την Εμίλια-Ρομάνια, αποτελεί την κύρια οικονομική ατμομηχανή της Ιταλίας.

Η «χρυσή πρωτεύουσα του ιταλικού Βορρά» προσελκύει εύπορους και γνωστούς από όλο τον κόσμο. Οι τιμές των ακινήτων σε πολλές συνοικίες ξεπερνούν τα 6.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, αγγίζοντας ακόμη και τα 10.000 ευρώ στο ιστορικό κέντρο.

Η άλλη όψη του Μιλάνου: το κόστος ζωής

Για πολλούς επενδυτές, η αγορά κατοικίας στο Μιλάνο θεωρείται ασφαλής επιλογή. Ωστόσο, για τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, η πόλη μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε έναν οικονομικά απρόσιτο προορισμό. Η στέγαση, που άλλοτε ήταν ανάγκη, σήμερα μοιάζει με πολυτέλεια.

Σύμφωνα με τη μεγαλύτερη ένωση εργαζομένων της Ιταλίας, CGIL, το ένα τρίτο των εργαζομένων στο Μιλάνο δεν έχει εισόδημα συμβατό με το κόστος ζωής, καθώς πάνω από το 50% του καθαρού μισθού δαπανάται για στέγη και υγεία. Η Corriere della Sera, επικαλούμενη στοιχεία του ιστότοπου Idealista, αναφέρει ότι το Μιλάνο είναι η πιο ακριβή πόλη της Ιταλίας όσον αφορά το στεγαστικό. Για ένα διαμέρισμα τριών δωματίων απαιτούνται περίπου 1.800 ευρώ μηνιαίως συν έξοδα, ποσό δυσβάσταχτο για πολλούς εργαζόμενους κοινής ωφέλειας.

Η φυγή των δημοσίων υπαλλήλων

Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός πλήττουν συνολικά τις μεγάλες ιταλικές πόλεις, όμως στο Μιλάνο το φαινόμενο είναι εντονότερο. Η CGIL κάνει λόγο για πραγματική φυγή δημοσίων υπαλλήλων από την πόλη. Μέσα σε δύο χρόνια, ο αριθμός τους μειώθηκε κατά 14%, με τις μεγαλύτερες απώλειες στην εκπαίδευση (-18,6%), την τοπική αυτοδιοίκηση (-16,5%) και την υγειονομική περίθαλψη (-14,1%).

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στις Ένοπλες Δυνάμεις, την Αστυνομία και την Πυροσβεστική μειώθηκαν κατά 8,3%. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν πως, αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση, το πρόβλημα θα έχει σοβαρές κοινωνικές και λειτουργικές συνέπειες στο άμεσο μέλλον.