Η διαφωνία αποτελεί την ουσία της δημοκρατίας

Φαντασθείτε μια κοινωνία ομοφωνίας. Μια πραγματικότητα δηλαδή απόλυτης εξίσωσης σε ιδέες, χαρακτηριστικά και απόψεις. Οπου κανένας δεν θα διαφέρει και όλοι θα συμφωνούν. Σίγουρα δεν θα μιλούσαμε τότε για δημοκρατία αλλά για τον απόλυτο ολοκληρωτισμό.

Οταν λοιπόν τα σχολεία κατακλύζονται από εκ καθέδρας απόψεις ανατρεπτικές και μηδενιστικές για την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, αυτό που διδάσκεται στα νέα παιδιά είναι μια βαθιά αμφισβήτηση της κοινωνίας στην οποία μεγάλωσαν και δημιούργησαν, όσα μπόρεσαν, οι γονείς τους. Επίσης η Ιστορία εμφανίζεται μονομερής και μονοδιάστατη, ενώ η Παιδεία αποτυγχάνει στον ουσιαστικό της σκοπό που είναι ο εφοδιασμός των νέων παιδιών με τις βασικές ικανότητες για να μπορούν να λειτουργήσουν στις προχωρημένες και σύνθετες κοινωνίες μας.

Κάτι παρόμοιο τείνει να ισχύσει και στα πανεπιστήμιά μας. Ερμαια μιας αριστερόστροφης ιδεολογίας τα ακαδημαϊκά ιδρύματα έχουν εγκαταλείψει τους πατροπαράδοτους στόχους, για την εξυπηρέτηση των οποίων έχουν ιδρυθεί, που είναι η κατά το δυνατόν αναζήτηση της αλήθειας, η δημιουργία γνώσης και η διατήρηση και επέκταση του δυτικού πολιτισμού και οι ανάλογες δεξιότητες που είναι απαραίτητες για την εξασφάλιση της ζωντάνιας του και τη συνακόλουθη ευημερία. Αυτό όμως που συμβαίνει σήμερα είναι η παρεμπόδιση έως και η τιμωρία της ελεύθερης έκφρασης.

Η νέα τάση που επικρατεί στην αριστερή διανόηση είναι η απαίτηση για εξίσωση των πάντων και η επιβολή ενός κλίματος ηθικής ανωτερότητας. Ετσι επιβάλλεται ένα κλίμα συνθηκολόγησης με τις ιδέες αυτές ώστε να γίνονται όπλο εναντίον οποιουδήποτε τολμήσει να φέρει αντίρρηση στην ανάπτυξη τέτοιων σκέψεων και βεβαιοτήτων. Τα πανεπιστήμια έτσι από εργαστήρια επεξεργασίας ιδεών μετατρέπονται σε ψυκτικούς θαλάμους διατήρησης ιδεοληπτικών βεβαιοτήτων που θάβουν την ελεύθερη σκέψη και τη γνήσια αναζήτηση.

Καταντήσαμε, με τη σταδιακή επιβολή της woke κουλτούρας, η ελεύθερη σκέψη και η κριτική αναζήτηση να λογίζονται σαν εργαλεία επιβολής του λευκού ρατσισμού και της δυτικής ηγεμονίας. Κατά βάση αυτές οι ανορθόδοξες αντιλήψεις θεωρούν κάθε ανισότητα απαράδεκτη, εκτός νομιμότητας και προϊόν μίσους, διακρίσεων και άλλων απαράδεκτων κοινωνικών μεθοδεύσεων. Οταν, έτσι, καθετί άνισο θεωρείται προϊόν κοινωνικής κατασκευής, στόχος είναι η απόλυτη ισότητα αποτελεσμάτων, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας και η κατασκευή ενός φαντασιακού κόσμου!

Οτιδήποτε εκτός αυτής της πραγματικότητας εξοβελίζεται. Στην Αμερική, και στον αγγλοσαξονικό κόσμο γενικά, καθηγητές απολύονται, συγγραφείς μποϊκοτάρονται, επιστήμονες λοιδορούνται. Ο κομφορμισμός γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί. Και συνακόλουθα οι τάσεις αυτές προκαλούν τις αντιδράσεις των αντίθετων άκρων (λ.χ. στις ΗΠΑ). Το αποτέλεσμα είναι ο ενταφιασμός του ελεύθερου διαλόγου και το τραγικό τέλος της δημοκρατίας – δυστυχώς, και της προόδου…