Κραυγή αγωνίας από τους Ιρανούς που ζουν στην Ελλάδα: «Αισθάνομαι πνιγμένος – Ολη η οικογένειά μου είναι εκεί»

«Αισθάνομαι πνιγμένος. Ολη η οικογένειά μου είναι εκεί. Εγώ είμαι από μία πόλη που έχει περίπου 30.000 κατοίκους. Σε αυτή τη μικρή πόλη έχουν σκοτωθεί επτά άτομα και έχουν συλληφθεί πάνω από 200, για τα οποία δεν ξέρουμε αν είναι ζωντανά ή αν έχουν σκοτωθεί. Λένε οι φήμες ότι μάλλον ζουν. Και ελπίζουμε να είναι έτσι.

Εάν σε μία πόλη τόσο μικρή για τα δεδομένα του Ιράν, που είναι μία χώρα 90 εκατομμυρίων κατοίκων, υπάρχουν τόσο πολλά θύματα, φανταστείτε τι έχει γίνει στις άλλες μεγάλες πόλεις, όπως η Τεχεράνη».

Τα λόγια του Ριμπουάτ Κομπαντί, ενός Ιρανού ο οποίος ζει εδώ και 18 χρόνια στην Ελλάδα και εργάζεται ως μεταφραστής, αποτελούν ουσιαστικά μια κραυγή αγωνίας για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα του και για την τύχη των αγαπημένων του ανθρώπων. Και μαζί, μια εκδήλωση οργής κατά του καθεστώτος, που για μία ακόμα φορά δεν δίστασε να στρέψει τα όπλα του εναντίον του λαού που διαμαρτύρεται. «Η λύση είναι μόνο η κατάρρευση του καθεστώτος. Ο κόσμος δεν θα κάνει πίσω πια. Εκλογές δεν μπορούν να γίνουν χωρίς κατάρρευση του συστήματος, γιατί όσες έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι στημένες. Πρέπει να φύγει το θεοκρατικό, φασιστικό καθεστώς του Ιράν, να έχουμε δημοκρατία μόνο. Και να καταδικαστούν αυτοί που με τέτοια βαρβαρότητα σκοτώνουν τους νέους ανθρώπους».

«Οι άνθρωποι που έχουν βγει στους δρόμους έχουν δίκιο. Ο κόσμος έχει αρχίσει και ρωτάει γιατί δίπλα μας υπάρχουν χώρες όπως το Ντουμπάι κι εμείς που είμαστε 50 φορές μεγαλύτερη χώρα υποφέρουμε μέσα στη φτώχεια» λέει από την πλευρά του στα «ΝΕΑ» ο 38χρονος Τ.Φ., ένας 38χρονος έμπορος από το Ιράν που επίσης ζει στην Ελλάδα και μαθαίνει δύσκολα τα νέα των δικών του ανθρώπων, καθώς το Internet έχει κοπεί στο Ιράν. «Η ακρίβεια εκεί είναι τεράστια και δεν δικαιολογείται, καθώς είμαστε μια πολύ πλούσια χώρα» προσθέτει.

Συμφωνεί δε απολύτως με τον προηγούμενο σε ένα τουλάχιστον θέμα. «Η λύση είναι να γίνουν ελεύθερες εκλογές και να υπάρχει κανονική αντιπολίτευση, να μπορεί να ψηφίσει ο κόσμος αυτό που θέλει. Δεν είναι σωστό που βάζουν πέντε άτομα δικά τους και γίνονται εκλογές. Αν ο κόσμος ψηφίσει ελεύθερα, δεν θα ψηφίσει τον ίδιο άνθρωπο που κυβερνά τώρα. Στις τελευταίες εκλογές ψήφισε μόνο το 20%-25%» λέει και υποστηρίζει πως «πρέπει να υπάρξει αντιπολίτευση με θέση και άποψη».

Ο Ριμπουάτ μάς μετέφερε και μια πληροφορία που είναι δύσκολο να «καταπιούμε»: οι Αρχές αρνούνται, στις περισσότερες περιπτώσεις, να παραδώσουν τις σορούς των νεκρών στις οικογένειές τους και το κάνουν μόνο εάν πληρωθούν με κάπου 1 δισ. ριάλ, ένα ποσό δηλαδή που αντιστοιχεί σε περίπου 1.250 ευρώ! «Είναι τραγικό. Από τότε που το έχω ακούσει αυτό για μία οικογένεια φίλων μας που τους έχει συμβεί δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αισθάνομαι πνιγμένος» μας λέει.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν άλλα δύο μέλη της (πολυπληθούς) ιρανικής κοινότητας στην Ελλάδα με τα οποία επικοινώνησαν τα «ΝΕΑ». Με τα περισσότερα να συμφωνούν, εκτός των άλλων, στην εκτίμηση πως στις διαδηλώσεις αυτοί που κυριαρχούν δεν είναι οι «οπαδοί του Σάχη», όσο κι αν αυτό προβάλλεται από πολλά ΜΜΕ.