Διπλό μήνυμα από Καλαμάτα: Πατριωτισμός, θεσμοί και αιχμές προς Μητσοτάκη
Πιο ισχυρό απ’ ό,τι αναμενόταν στο κυβερνητικό παρασκήνιο ήταν τελικά το «μήνυμα» της εορτάζουσας Καλαμάτας, ανήμερα της Υπαπαντής, καθώς οι δύο γαλάζιοι πρώην πρωθυπουργοί τράβηξαν νέες διαχωριστικές γραμμές από χειρισμούς του νυν. Σαφείς βολές υπήρξαν σε πολλαπλά επίπεδα, ενώ η κοινή παρουσία τους, οι θερμές προσφωνήσεις και οι δηλώσεις από τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα επαναβεβαίωσαν τον δίαυλο συνεννόησης. Κι αυτά ακόμα και αν η ενιαία οπτική σε μείζονα θέματα και η σύνδεσή τους, κατά τη χθεσινή καραμανλική αποστροφή, σε «κοινούς αγώνες, κοινές αγωνίες» δεν σημαίνουν πλήρη ταύτισή τους.
Πατριωτισμός, θεσμοί και ύφος της εξουσίας
Χρειάστηκαν μόνο μία φράση διά στόματος του Σαμαρά στο πλαίσιο της εορτής της Υπαπαντής και η ομιλία του Καραμανλή στην τελετή ανακήρυξής του σε επίτιμο δημότη Καλαμάτας, με την οποία επέμεινε σε όλες τις συστάσεις και παραινέσεις που έχει κάνει στο παρελθόν, για να σταλούν στο Μέγαρο Μαξίμου μηνύματα περί πατριωτισμού, θεσμών, ύφους εξουσίας. «Σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνάει η χώρα μας, θα ήθελα να θυμάστε μόνο ένα πράγμα: ότι ο πατριωτισμός ενώνει και δεν διαιρεί», είπε ο Σαμαράς, για να ακούσει αργότερα από τη θέση του ακροατηρίου τον Καραμανλή να τον χαρακτηρίζει «γνήσιο πατριώτη» και «ασυμβίβαστο αγωνιστή» για τα εθνικά δίκαια. Νωρίτερα, ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος είχε υποδεχθεί τον Κώστα Καραμανλή ως εκπρόσωπο ενός «έντιμου πατριωτισμού». Ο Σαμαράς έχει βάλει κατά ριπάς προ μηνών για αναφορές του Μητσοτάκη σε «πατριώτες του καναπέ», κατηγορώντας τον ευθέως για αλαζονεία και θεσμική απρέπεια, ενώ χθες ο Καραμανλής επεφύλασσε φαρμακερό σχόλιο, καρφώνοντας ουσιαστικά την αγνόηση των παρεμβάσεων των πρώην πρωθυπουργών από τον Μαξίμου. Αναφερόμενος στην ανάγκη «να σφυρηλατούμε πνεύμα εθνικής συνεννόησης και υπεράσπισης των δικαίων του Ελληνισμού», σχολίασε με νόημα «ενίοτε να ακούμε τους πιο έμπειρους, αντί να τους διαγράφουμε, κυριολεκτικά ή μεταφορικά».
Ενόψει του ελληνοτουρκικού ραντεβού Κυριάκου Μητσοτάκη – Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε λιγότερο από δύο εβδομάδες (πριν από τις 15 Φεβρουαρίου, κατά τον Πρωθυπουργό), ο Καραμανλής τόνισε τη σημασία η Ελλάδα να προβάλλει ξεκάθαρα τις θέσεις της: «Να μη στέλνουμε επαμφοτερίζοντα μηνύματα που μπορεί να εκλαμβάνονται ως υποχωρητικότητα, να ενισχύουμε διαρκώς το αξιόμαχο και το φρόνημα των Ενόπλων μας Δυνάμεων». Αλλωστε χαρακτήρισε την Τουρκία «δύσκολο γείτονα, που μεθοδικά και συστηματικά επιχειρεί να ανατρέψει το υφιστάμενο status quo στην περιοχή μας (…) που επιχειρεί με ακραίες προκλήσεις, όπως η τελευταία αορίστου διαρκείας Navtex που εξέδωσε, να επιβάλλει με την απειλή χρήσης βίας τις αυθαίρετες διεκδικήσεις της, τα αναθεωρητικά της ιδεολογήματα και τις ηγεμονικές της βλέψεις».
Λίγες ώρες αφότου με διάγγελμα ο Μητσοτάκης μίλησε για πρόθεση να γίνουν μέσω συνταγματικής αναθεώρησης «μεγάλες τομές που θα ενισχύουν το κύρος των θεσμών και την εμπιστοσύνη των πολιτών», ο Καραμανλής τόνισε ότι απαιτείται «ταπεινότητα και σεμνότητα και όχι αλαζονεία και αυταρέσκεια». Και στην ανάγκη να αποκατασταθεί, όπως επανέλαβε, η «τραυματισμένη σήμερα εμπιστοσύνη στους θεσμούς και πρωτίστως στη Δικαιοσύνη», όρισε ως προτεραιότητα την αναζήτηση «πεδίων συνεννόησης – να λειαίνουμε διαφορές, που πολλές φορές συντηρούνται και παρουσιάζονται ως τάχα ανυπέρβλητες από σκοπιμότητες και σχεδιασμούς ξένους προς το συμφέρον των πολιτών».
«Εχουμε και εμείς σε έναν βαθμό την ευθύνη»
Ο Πρωθυπουργός παραδέχτηκε (Σκάι) ως προς την κρίση εμπιστοσύνης ότι «σίγουρα έχουμε κι εμείς σε έναν βαθμό την ευθύνη, στον βαθμό που είμαστε κυβέρνηση τα τελευταία επτά χρόνια,» αλλά προέταξε το επιχείρημα ότι «είναι παγκόσμιο πρόβλημα και σίγουρα πραγματικό». Ανάμεσα σε άλλα ο Πρωθυπουργός ξόρκισε το δίλημμα που η ΝΔ «έστηνε» κάποτε «Μητσοτάκης ή χάος», λέγοντας ότι δεν συγκρίνεται με το χάος, αλλά με τους αντιπάλους του – «το δίλημμα», είπε, είναι «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος».