Κανείς δεν ήξερε τίποτα για τον Επστιν; Ολοι τώρα τα μαθαίνουν;
Για χρόνια, όλοι δήλωναν ότι δεν ήξεραν. Δεν είχαν δει. Δεν είχαν καταλάβει τι ακριβώς σήμαινε όταν ο Τζέφρι Επστιν μιλούσε για «μασάζ», όταν ταξίδευε με «κορίτσια», όταν σύστηνε νεαρές γυναίκες ως «βοηθούς» ή «φοιτήτριες». Παρότι ήταν καταδικασμένος για σεξουαλικό έγκλημα, παρότι η καταδίκη του το 2008 είχε βγει στη δημοσιότητα, παρότι η φήμη του κυκλοφορούσε από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Λονδίνο και την Καραϊβική, ένας μακρύς κατάλογος διασήμων και μη απολάμβανε τη φιλοξενία του και είχε συχνές κοινωνικές επαφές και σταθερή επικοινωνία μαζί του.
Τώρα, με τη δημοσιοποίηση χιλιάδων σελίδων αλληλογραφίας και εγγράφων, το πέπλο της «άγνοιας» ξηλώνεται. Οπως επισημαίνει στους «New York Times» η Λάιζα Μίλερ, σε άρθρο της με τίτλο «Το τίμημα της εισδοχής στον κόσμο του Επστιν: Σιωπή», υπήρχαν πολλά σημάδια ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον Τζέφρι Επστιν. «Γιατί κανείς δεν είπε κάτι;».
«Ο τρόπος ζωής του είναι πολύ διαφορετικός και κάπως ενδιαφέρων, αν και δεν θα λειτουργούσε για μένα», έγραψε ο Μπιλ Γκέιτς το 2011 ύστερα από επίσκεψη στον Επστιν. Αργότερα χαρακτήρισε τη σχέση τους «μεγάλο λάθος». Η Τέσα Γουέστ, καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, περιγράφει τη συλλογική σιωπή ως «ηθελημένη αδράνεια».
Ακόμη κι αν οι καλεσμένοι δεν είχαν οι ίδιοι συμμετοχή σε παράνομες πράξεις, κάποιοι θα πρέπει να είδαν ανησυχητικά σημάδια και «δεν έκαναν τίποτα», τονίζει. Κοινωνικοί ψυχολόγοι περιγράφουν επίσης τον κόσμο του Τζέφρι Επστιν ως μια κλειστή ομάδα που τη χαρακτήριζε η «βέλτιστη διακριτικότητα» και η εχεμύθεια λειτουργούσε σαν συγκολλητική ουσία δένοντας εκείνους που γίνονταν δεκτοί στο πλαίσιο της ομάδας αυτής, με δέλεαρ ευκαιρίες, οικονομικές προοπτικές και οφέλη, κοινωνικές διασυνδέσεις, επαγγελματική ανέλιξη.
Οπως εξηγεί ο κοινωνικός ψυχολόγος Μάικλ Σλέπιαν, τα μυστικά «θέτουν το όριο ανάμεσα σε όσους είναι μέσα και σε όσους είναι έξω» και δίνουν την αίσθηση της δυνατότητας επιλογής.
Η κοινοτοπία σε πολλά από τα e-mail που βγήκαν στο φως είναι εντυπωσιακή: ραντεβού, πτήσεις, λίστες καλεσμένων, μενού… Ειδικοί εξηγούν τώρα πως κάποιοι εστίαζαν στις καθημερινές λεπτομέρειες κι ίσως δεν συνειδητοποιούσαν τι συνέβαινε μπροστά τους. «Βρίσκονταν στο τραπέζι του Επστιν θέλοντας να είναι μέρος της ομάδας, να ανήκουν σε αυτήν. Και απλώς δεν σκέφτονταν αυτές τις γυναίκες, το πώς βρέθηκαν εκεί ή τη δυστυχία τους…».
Χθες η βρετανική αστυνομία απηύθυνε έκκληση για μάρτυρες σχετικά με κατηγορίες περί παράνομης διακίνησης ανθρώπων και σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον μιας ανήλικης τη δεκαετία του 1990, περίπτωση που αναφέρεται στα αρχεία Επστιν.