Χαμένη Ατλαντίδα: Ο μύθος που μπορεί να είναι ελληνικός και οι αποδείξεις που θα σε αφήσουν άφωνο

Ο μύθος της Ατλαντίδας έχει μαγέψει ερευνητές και συγγραφείς για αιώνες. Ήταν άραγε μια πραγματική τοποθεσία ή απλώς ένα φιλοσοφικό αλληγόρημα; Αν υπήρξε, πού βρισκόταν; Πολλές θεωρίες έχουν διατυπωθεί, επιχειρώντας να λύσουν αυτό το αρχαίο μυστήριο.

Αλληγορία για την Περσική Αυτοκρατορία

Η ιστορία της Ατλαντίδας προέρχεται από τον Πλάτωνα, τον φιλόσοφο του 4ου αιώνα π.Χ. Μία από τις πιο διαδεδομένες θεωρίες μεταξύ των μελετητών υποστηρίζει ότι η αφήγησή του ήταν μια αλληγορία για την Περσική Αυτοκρατορία.

Πριν από την εποχή του Πλάτωνα, οι Πέρσες είχαν πολεμήσει με τους Έλληνες, διαθέτοντας μια τεράστια και πλούσια αυτοκρατορία. Εξαιτίας αυτού, αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι η Ατλαντίδα, με τη μεγάλη της ισχύ και τον πλούτο της, συμβόλιζε την Περσική Αυτοκρατορία.

Στον μύθο, η Αθήνα καταφέρνει να νικήσει την Ατλαντίδα, κάτι που παραπέμπει στη στιγμή που η Αθήνα ιστορικά νίκησε τους Πέρσες. Ωστόσο, η θεωρία αυτή παρουσιάζει προβλήματα. Στον διάλογο Τίμαιος, ο Σωκράτης ζητά να ακούσει πώς το ιδεώδες κράτος, δηλαδή η Αθήνα, θα λειτουργούσε στην πράξη. Ο Κριτίας τότε αφηγείται την ιστορία της νίκης της Αθήνας επί της Ατλαντίδας, γεγονός που δύσκολα μπορεί να ερμηνευθεί ως απλή αλληγορία.

Η θεωρία της Ταρτησσού

Μια άλλη γνωστή θεωρία ταυτίζει την Ατλαντίδα με τον πολιτισμό της Ταρτησσού, που άνθισε στην Ιβηρική Χερσόνησο από τον 11ο έως τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν πλούσιος πολιτισμός, με εμπορικές σχέσεις σε όλη τη Μεσόγειο, και θεωρείται πιθανή πηγή του αργύρου του Σολομώντα.

Το κέντρο της Ταρτησσού βρισκόταν πέρα από τα Στενά του Γιβραλτάρ, σημείο που ο Πλάτωνας ονομάζει «Στήλες του Ηρακλέους». Αν και ο Πλάτωνας χαρακτηρίζει την Ατλαντίδα «νήσο», η ελληνική λέξη «νήσος» μπορεί να σημαίνει και χερσόνησος, κάτι που ενισχύει τη σύνδεση με την Ιβηρική.

Ωστόσο, η μορφολογία της κοιλάδας της Ανδαλουσίας δεν ταιριάζει με την περιγραφή του Πλάτωνα, ενώ δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η Ταρτησσός υπήρχε ήδη στην Εποχή του Χαλκού ή ότι πολέμησε ποτέ με τους Έλληνες.

Η Ατλαντίδα στον Ατλαντικό Ωκεανό

Η πιο παραδοσιακή θεωρία θέλει την Ατλαντίδα να είναι μια βυθισμένη ήπειρος στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο Πλάτωνας γράφει ότι βρισκόταν «έμπροσθεν των Στηλών του Ηρακλέους», δηλαδή πέρα από τα Στενά του Γιβραλτάρ. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης πιστεύουν ότι τα νησιά των Αζορών είναι τα απομεινάρια της χαμένης ηπείρου.

Ωστόσο, η σύγχρονη γεωλογία έχει απορρίψει αυτή την εκδοχή. Η θεωρία των τεκτονικών πλακών δείχνει ότι δεν υπάρχει χώρος για μια χαμένη ήπειρο ανάμεσα στην Αμερική και την Αφρική. Επιπλέον, οι Αζόρες ήταν παλαιότερα χαμηλότερα, όχι υψηλότερα, όπως αποδεικνύουν γεωλογικά ευρήματα.

Η Δομή Ρισάτ – «Το Μάτι της Σαχάρας»

Μια πιο πρόσφατη θεωρία συνδέει την Ατλαντίδα με τη Δομή Ρισάτ στη Μαυριτανία, γνωστή και ως Μάτι της Σαχάρας. Πρόκειται για ένα φυσικό γεωλογικό σχηματισμό με ομόκεντρους κύκλους που θυμίζουν την περιγραφή του Πλάτωνα για την πόλη της Ατλαντίδας.

Οι υποστηρικτές της θεωρίας αυτής ισχυρίζονται ότι οι κοιλότητες της περιοχής περιέχουν αλάτι, ένδειξη ότι κάποτε εκεί υπήρχε νερό. Ωστόσο, οι γεωλόγοι επισημαίνουν ότι το αλάτι έχει διαφορετική προέλευση, ενώ η ονομασία «Atlantes» αναφέρεται σε λαό της περιοχής του Άτλαντα, όχι σε τόπο.

Η θεωρία της Σαρδηνίας

Άλλη εκδοχή ταυτίζει την Ατλαντίδα με τη Σαρδηνία, όπου άκμασε ο πολιτισμός των Νουραγών την Εποχή του Χαλκού. Η Σαρδηνία ήταν κέντρο εμπορίου, με ναούς αφιερωμένους στη λατρεία του ταύρου, όπως περιγράφει ο Πλάτωνας.

Οι Αιγύπτιοι αναφέρουν τις επιθέσεις των «Λαών της Θάλασσας», μεταξύ των οποίων οι Σέρδεν, που θεωρείται ότι προέρχονταν από τη Σαρδηνία. Ωστόσο, οι ιστορικές πηγές δείχνουν ότι αυτοί πολέμησαν μαζί με τους Έλληνες και όχι εναντίον τους, όπως συμβαίνει στον μύθο της Ατλαντίδας.

Η Μινωική Εκδοχή — Η πιο πειστική θεωρία

Η θεωρία που συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη επιστημονική υποστήριξη είναι ότι η Ατλαντίδα ταυτίζεται με τον Μινωικό Πολιτισμό. Σύμφωνα με αυτήν, η Κρήτη ήταν η κύρια νήσος και η μητρόπολη βρισκόταν στη Σαντορίνη.

Κατά την Εποχή του Χαλκού, η Σαντορίνη είχε σχήμα δακτυλίου με κεντρικό νησί, όπως ακριβώς περιγράφει ο Πλάτωνας. Οι Μινωίτες κυριαρχούσαν στο εμπόριο της Μεσογείου, είχαν αποικίες και συμμετείχαν σε πολέμους με τους Μυκηναίους, οι οποίοι τελικά τους νίκησαν.

Η λατρεία του ταύρου, οι πολύχρωμες κατασκευές με κόκκινη, λευκή και μαύρη πέτρα και ο ναός του Ποσειδώνα στην Κνωσό ενισχύουν τη σύνδεση. Η έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, που κατέστρεψε τον μινωικό κόσμο, θυμίζει την καταστροφή της Ατλαντίδας.

Αν και ο Πλάτωνας τοποθετεί την Ατλαντίδα «έξω από τις Στήλες του Ηρακλέους», σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι η περιγραφή του μπορεί να είναι συμβατή με τη γεωγραφία του Αιγαίου.

Έτσι, η θεωρία της Μινωικής Ατλαντίδας παραμένει η πιο πειστική εξήγηση για έναν από τους πιο συναρπαστικούς μύθους της ανθρωπότητας.

Πηγή: greekreporter.com