Το περιστατικό στην Καρδίτσα και οι σκιές υποθέσεων που δεν απέδωσαν δικαιοσύνη, όπως του Ολιβερ στην Αράχοβα

Στις 24 Ιανουαρίου, πίσω από το Α’ Νεκροταφείο Καρδίτσας, σε έναν ερημικό χώρο με ξερόκλαδα, βρέθηκε ένα κουτάβι δεμένο με τρόπο που δεν παραπέμπει σε εγκατάλειψη, αλλά σε βασανισμό.

Ηταν δεμένο με δερμάτινη ανδρική ζώνη από τον λαιμό στον κορμό ενός δέντρου. Στον λαιμό υπήρχε και μπλε σκοινί. Τα μπροστινά και τα πίσω άκρα ήταν δεμένα χιαστί με άλλο σκοινί. Δεν μπορούσε να περπατήσει. Δεν μπορούσε να κινηθεί. Δεν μπορούσε να δαγκώσει.

Κατά τους κτηνιάτρους του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ.κ. Τόντη και Δούκα, οι οποίοι εξειδικεύονται στην κτηνιατροδικαστική διερεύνηση και πραγματοποίησαν την πραγματογνωμοσύνη, ο τρόπος πρόσδεσης είχε σαφή στόχο: την πλήρη ακινητοποίηση. Εκτιμάται ότι το ζώο είχε μείνει δεμένο 24 έως 48 ώρες.

Το κουτάβι είναι θηλυκό, περίπου 3½ μηνών και ζυγίζει μόλις 4 κιλά. Η γυναίκα που το εντόπισε ονομάζεται Αγάπη. Προς τιμήν της, το κουτάβι ονομάστηκε επίσης Αγάπη.

Η Εύη Θάνου από τον Φιλοζωικό Ομιλο Καρδίτσας δηλώνει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ότι σε περισσότερα από 20 χρόνια δράσης δεν έχει αντικρίσει ξανά παρόμοιο περιστατικό.

«Είχε στον πρωκτό του μια τεράστια τρύπα που δεν έκλεινε και δεν παρέπεμπε εμπειρικά σε κάτι παθολογικό. Μέχρι και τελευταία στιγμή ήλπιζα να με διαψεύδουν τα μάτια μου και το ένστικτό μου», αναφέρει.

Το ζώο ήταν μέρες νηστικό. Στο στομάχι του βρέθηκαν πλαστικά και καουτσούκ, ένδειξη παρατεταμένης ασιτίας. Μεταφέρθηκε άμεσα σε κτηνίατρο. Η δερμάτινη ζώνη, τα σκοινιά και όλα τα συναφή στοιχεία περισυνελέγησαν από το Αστυνομικό Τμήμα Καρδίτσας και εστάλησαν στα εγκληματολογικά εργαστήρια για ανεύρεση γενετικού υλικού και αποτυπωμάτων.

Η Εύη Θάνου αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ότι κατέθεσε συμπληρωματική κατάθεση, έπειτα από δική της έρευνα σε ακτίνα 800 μέτρων από το σημείο εντοπισμού. «Αν κάποιος είδε ή γνωρίζει το οτιδήποτε, πρέπει να καλέσει την Ελληνική Αστυνομία, γιατί η σιωπή είναι συνενοχή. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχίσει ανενόχλητος. Αν δεν περνούσε τυχαία η κοπέλα που το βρήκε ζωντανό, το ζώο αυτό δεν θα το βρίσκαμε ποτέ, παρά μόνο σε προχωρημένη αποσύνθεση», σημειώνει.

Ακόμη και σήμερα, η μικρή Αγάπη αντιδρά με φόβο σε απότομες κινήσεις ή έντονους θορύβους. Το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό.

Ο Ολιβερ στην Αράχοβα

Η υπόθεση της Καρδίτσας έρχεται να προστεθεί σε έναν κατάλογο περιστατικών που συγκλόνισαν τη χώρα χωρίς να υπάρξει σαφής απόδοση ευθυνών. Η υπόθεση του Ολιβερ στην Αράχοβα έγινε πανελλαδικά γνωστή. Η κοινωνική κατακραυγή υπήρξε πρωτοφανής. Ωστόσο, η δικαστική κατάληξη δεν οδήγησε σε δικαίωση. Η αμφισβήτηση και η σύγχυση που ακολούθησαν άφησαν ένα θεσμικό κενό.

Αντίστοιχα, στην Αλεξανδρούπολη το 2021, θηλυκό κουτάβι – επίσης ονόματι Αγάπη – εντοπίστηκε κακοποιημένο σεξουαλικά. Το ζώο υιοθετήθηκε αργότερα από την ηθοποιό Τάνια Τρύπη, σε μια πράξη που λειτούργησε συμβολικά και ουσιαστικά. Η κοινωνική φροντίδα βρέθηκε. Η πλήρης λογοδοσία, όμως, δεν απάντησε με τον ίδιο τρόπο.

Ηδη από το 2013 στο Ολυμπιακό Χωριό και το 2014 στα Φιλιατρά καταγράφονται περιστατικά βιασμού ζώων στη χώρα μας, ενώ στην Αμαλιάδα το 2018 καταδικάστηκε άνδρας για βιασμό σκύλου σε φυλάκιση 3½ ετών.

Το ερώτημα της λογοδοσίας

Η Ελλάδα διαθέτει πλέον αυστηρό νομικό πλαίσιο για την κακοποίηση ζώων. Οι ποινές έχουν αυξηθεί, τα πρόστιμα είναι υψηλά, οι διατάξεις σαφείς. Εκεί που η συζήτηση μετατοπίζεται, όμως, είναι στην εφαρμογή.

Η διερεύνηση τέτοιων εγκλημάτων απαιτεί κτηνιατροδικαστική τεκμηρίωση που συνήθως δύσκολα γίνεται στη χώρα μας, συλλογή και ανάλυση γενετικού υλικού, μαρτυρίες, συνεργασία υπηρεσιών. Σε τέτοιες υποθέσεις, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος το έκανε. Είναι αν η κοινωνία και οι θεσμοί μπορούν να αποδείξουν ότι δεν θα το αφήσουν να επαναληφθεί.