Ουκρανοί στην Ελλάδα: Βαριές απώλειες και αλληλεγγύη τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου

Βαθιά τραύματα τεσσάρων ετών πολέμου μετρά ο λαός της Ουκρανίας, με τους ανθρώπους που είναι μετανάστες στην Ελλάδα να βιώνουν οδυνηρά τις εξελίξεις, τις οποίες δεν μπορεί να απαλύνει στο ελάχιστο η απόσταση.

Ειδικά για τον Γιούρι Βισνιάσκι, ο οποίος είναι από το Κίεβο κι έχασε στον πόλεμο την 33χρονη κόρη του και τον καλύτερο του φίλο, τον οποίο γνώρισε στην Ελλάδα.

«Έχω απώλειες μεγάλες. Ο φίλος μου ήταν παλικάρι. Έτρεχε μαραθώνιους κάθε μέρα. Σκοτώθηκε το 2023 και τώρα σε κάθε Μαραθώνιο βγαίνουμε με τη δική του φωτογραφία», δήλωσε στο Orange Press Agency, στο περιθώριο της μεγάλης κινητοποίησης της ουκρανικής κοινότητας που έγινε το βράδυ της Τρίτης στο κέντρο της Αθήνας.

Από τη μεριά της η κυρία Βαλεντίνα από την πόλη Ζαπορίζια και κάτοικος της Ελλάδας από το 2000, ακόμη αδυνατεί να πιστέψει ότι συνέβη ένας πόλεμος τόσο μεγάλης κλίμακας. Η αγωνία της είναι καθημερινή, καθώς στην Ουκρανία ζουν τα παιδιά της και τα εγγόνια της. «Ο πόλεμος είναι άσχημο πράγμα», είπε, δηλώνοντας μεν το αυτονόητο, που φαίνεται όμως ότι λησμονείται από τα μεγάλα κράτη όλο και περισσότερο τα τελευταία ειδικά χρόνια.

Στον αντίποδα, παραμένει σταθερό ένα ισχυρό κύμα αλληλεγγύης προς τους απλούς ανθρώπους που δοκιμάζονται. «Έρχονται Έλληνες αγόρια, κορίτσια και μας υποστηρίζουν», είπε η κ. Βαλεντίνα, αναφερόμενη στη συμπαράσταση που λαμβάνει ο λαός της κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, αλλά και δράσεων αλληλεγγύης.

Ένας από τους ανθρώπους που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία είναι ο Αρτέμιος, ο οποίος δεν συμμετέχει στις διαδηλώσεις που αφορούν την έναρξη του πολέμου, αλλά δίνει το «παρών» κάθε εβδομάδα στο Σύνταγμα και στις δράσεις που γίνονται από την ουκρανική κοινότητα της Ελλάδας. «Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί είναι σημαντικό; Γιατί η Ουκρανία, όπως και η Ελλάδα, είναι μια χώρα με ιστορία και αξίες», ανέφερε χαρακτηριστικά.