Νούμερα

Τη ζορίζει, είπε, η ονομασία του κόμματος που θα ανακοινώσει. Εκείνη κι οι συνεργάτες της, εξήγησε, δεν μπορούν να την αποφασίσουν. Δεν τη ζορίζει όμως πια η θέση που εξέφρασε για τις αμβλώσεις – από την οποία ξεκίνησε κι η πτώση των δυνητικών ποσοστών του υπό συζήτηση ακόμη πολιτικού της φορέα. Στην προχθεσινή της τηλεοπτική εμφάνιση, η Μαρία Καρυστιανού έσπευσε να διαβεβαιώσει τις τηλεθεάτριες πως «το ανθρώπινο δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει το σώμα της δεν θα της το πάρει κανένας».

Αμέσως μετά, βέβαια, ξαναζήτησε διαβούλευση πάνω στο θέμα και τις κοινωνικές του προεκτάσεις, αφού «εμείς στην Ελλάδα είμαστε στις 200.000 με 300.000 (σ.σ.: αμβλώσεις) τον χρόνο. Η γείτονα χώρα, η Ιταλία, έχει γύρω στις 70.000. Η Γερμανία γύρω στις 100.000. Η Γαλλία έχει 225.000». Οι αριθμοί είθισται να δίνουν αξιοπιστία στα λεγόμενα κάποιου. Οποιος τους παραθέτει, εμφανίζεται σαν να έχει μελετήσει το ζήτημα για το οποίο τοποθετείται. Ωστόσο, τα νούμερα που χρησιμοποίησε η επίδοξη πολιτική αρχηγός προκειμένου να στηρίξει τα επιχειρήματά της δεν τεκμηριώνουν την άποψή της. Γιατί δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία για τις εκτρώσεις που γίνονται στη χώρα μας.

Πολιτικαντισμός

Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει κεντρικός, κρατικός, φορέας που να καταγράφει σε μητρώο τις διακοπές κύησης. Η δε ΕΛΣΤΑΤ έχει δεδομένα για τις γεννήσεις και τους θανάτους αλλά όχι για τις αμβλώσεις. Επικαλέστηκε, λοιπόν, ό,τι έχει κατά καιρούς κυκλοφορήσει ως εκτίμηση. Χωρίς να νιώσει την ανάγκη να διευκρινίσει πως πρόκειται για τέτοια ή να πει ποιος την έχει καταθέσει στα πρακτικά της δημόσιας συζήτησης. Ανέφερε απλά ότι τυχαίνει ως παιδίατρος να γνωρίζει.

Οταν οι επαγγελματίες της πολιτικής – εκείνοι που απορρίπτει μετά βδελυγμίας και κατακρίνει σε κάθε ανάρτησή της – παρουσιάζουν υποθέσεις σαν πληροφορίες, κατηγορούνται από τους αντιπάλους τους ότι διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις. Πολλοί δεν πτοούνται επειδή, στην ανάλυσή τους, τα λεπτά δημοσιότητας που εξασφαλίζουν είναι σημαντικότερα από τη ζημιά που ίσως πάθει το πολιτικό τους προφίλ. Αρκετοί, πάλι, αντιλαμβάνονται τον λαϊκισμό των fake news ως εργαλείο σύνδεσης με τον μέσο ψηφοφόρο που αυτοχαρακτηρίζεται αντισυστημικός. Αυτό το είδος πολιτικαντισμού φαίνεται να εφαρμόζει κι η ίδια πριν καν μπει επίσημα στην αρένα της κομματικής αντιπαράθεσης. Κι αν κάποιος από το επάρατο πολιτικό σύστημα το επισημάνει, μάλλον θα επιχειρεί να διαστρεβλώσει τα λόγια της και να δολοφονήσει τον χαρακτήρα της.