Ανάλυση: Γιατί το Ιράν κρατά τους πιο ισχυρούς του πυραύλους στο έδαφος

Οι κοινές αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν σηματοδοτούν μια καθοριστική κλιμάκωση, με στόχο όχι μόνο την τιμωρία, αλλά και την αναδιαμόρφωση της ισορροπίας στην περιοχή, σύμφωνα με ανάλυση του Alex Plitsas, που δημοσιεύεται στο atlanticcouncil.org. Όπως αναφέρει σε αυτήν, «ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι στόχος είναι η αλλαγή καθεστώτος, μέσω παρατεταμένων αεροπορικών και ναυτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ, οι οποίες αποσκοπούν στην αποδυνάμωση του μηχανισμού καταστολής της Τεχεράνης και στην ενίσχυση των διαμαρτυριών στο εσωτερικό της χώρας.

Ο πρώτος γύρος των επιθέσεων φαίνεται να έχει σχεδιαστεί ώστε να περιορίσει την ικανότητα του Ιράν για αντίποινα και να πλήξει τις υποδομές ασφαλείας του. Στόχοι αποτέλεσαν και αποτελούν εγκαταστάσεις βαλλιστικών πυραύλων, χώροι παραγωγής και εκτόξευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, κυβερνητικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι, καθώς και ναυτικές βάσεις που συνδέονται με πιθανές απόπειρες αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ.

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις για δολοφονικές επιθέσεις που στοχεύουν ανώτατα στελέχη του ιρανικού καθεστώτος, αν και οι εκτιμήσεις των ζημιών βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη και δεν έχουν επιβεβαιωθεί απώλειες υψηλού επιπέδου.

Η στρατηγική λογική πίσω από την επιχείρηση είναι σαφής. Οι πυρηνικές διαπραγματεύσεις είχαν παγώσει λόγω αδιαπραγμάτευτων «κόκκινων γραμμών». Αντί να αποδεχθούν ένα παρατεταμένο αδιέξοδο, η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ φαίνεται να κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι απαιτείται αλλαγή στους «συμμετέχοντες» και όχι απλώς στους όρους. Η χρήση στρατιωτικής ισχύος, στο πλαίσιο αυτό, αποσκοπεί στην αποδυνάμωση των δυνατοτήτων του Ιράν και στην αλλαγή των υπολογισμών της Τεχεράνης.

Μέχρι στιγμής, η αντίδραση του Ιράν έχει χαρακτηριστεί μετρημένη και υπολογισμένη. Οι επιθέσεις του στόχευσαν μεγάλες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή, όπως τα αρχηγεία του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, τη βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ, την Αλ Ντάφρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αλί Αλ Σαλέμ στο Κουβέιτ.

Εκτιμάται ότι το Ιράν διαθέτει περίπου 2.000–3.000 πυραύλους μέσου βεληνεκούς, 6.000–8.000 βραχέος βεληνεκούς και χιλιάδες drones. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν παρατηρηθεί μαζικές επιθέσεις που θα μπορούσαν να υπερφορτώσουν τα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας.

Παραμένει ασαφές αν αυτό οφείλεται στα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ στα αποθέματα πυραύλων, στη στρατηγική κράτησης δυνάμεων από την Τεχεράνη ή σε έναν συνδυασμό των δύο. Η πιο πιθανή εξήγηση, σύμφωνα με αναλυτές, είναι ένας συνδυασμός όλων αυτών των παραγόντων».

Ο Alex Plitsas είναι μη μόνιμος ανώτερος συνεργάτης στο Scowcroft Middle East Security Initiative, επικεφαλής του Counterterrorism Project του Atlantic Council και πρώην επικεφαλής ευαίσθητων επιχειρήσεων για τις ειδικές δυνάμεις και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο Γραφείο του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ.

Όλες οι εξελίξεις στο live blog των ΝΕΩΝ