«Ο κόσμος κράτησε αναμμένη τη φλόγα»
Κάποια πράγματα στη ζωή είναι διαχρονικά. Ετσι και στο ποδόσφαιρο που είναι κομμάτι της ζωής μας για εμάς που το λατρεύουμε. Κι αφού το λατρεύουμε, λοιπόν, δεν γίνεται να μην έχουμε δει, να μην έχουμε ακούσει ή συζητήσει για τον σπουδαίο Ηρακλή της δεκαετίας του ’70 και του ’80. Τυχεροί όσοι τον έζησαν, αλλά και οι νεότεροι έχουν την ευκαιρία αν το θέλουν να μάθουν και να δουν. Να γίνουν κοινωνοί της ιστορίας. Να ακούσουν διηγήσεις από τους παλαιότερους για τον «Βάσια» που έκρυβε την μπάλα, που τους περνούσε δύο – δύο, που χόρευε στα γήπεδα και ανάγκαζε οπαδούς άλλων ομάδων να πληρώνουν εισιτήριο για να δουν εκείνον, τον Βασίλη Χατζηπαναγή για όσους τυχόν δεν κατάλαβαν, να μαγεύει με τη φανέλα του αγαπημένου του Ηρακλή.
Με τον Σάββα Κωφίδη, τον Λάκη Παπαϊωάννου, τον Τάκη Νικολούδη, τον Γρηγόρη Φανάρα και όλες εκείνες τις μεγάλες μορφές που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους όχι απλά στην ιστορία του Γηραιού, αλλά στα «χρυσά» βιβλία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ελειψε πολύ ο Ηρακλής όλα αυτά τα χρόνια από το προσκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κινδύνεψε με αφανισμό, ταλαιπωρήθηκε σε κατηγορίες και γήπεδα που δεν αρμόζουν στην ιστορία του, έφτασε όμως το πλήρωμα του χρόνου για να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει. Στη Super League, πιο δυνατός από ποτέ τα τελευταία χρόνια και με το μεγάλο του «όπλο», τον κόσμο του που δεν τον άφησε στιγμή, να αποτελεί τον εγγυητή του.
Ο Λάκης Παπαϊωάννου, ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τα κυανόλευκα (1979-1986) και γνωρίζει όσο λίγοι τι εστί Ηρακλής, μίλησε στα «ΝΕΑ» για τη μεγάλη επιστροφή αλλά και για τα όσα πέρασε ο σύλλογος μέχρι να φτάσει στη λύτρωση του περασμένου Σαββάτου, όταν σφράγισε και τυπικά την άνοδό του. «Αρχικά, πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Ηρακλής δεν έπεσε ποτέ αγωνιστικά», μας λέει με παράπονο ο Λάκης Παπαϊωάννου και συμπληρώνει: «Πέρασε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Το να βρίσκεσαι από τη Super League ξαφνικά στην Γ’ Εθνική είναι τρομερό. Μπορεί να διαλυθείς κιόλας». Για να σταθεί στη συνέχεια στον κόσμο της ομάδας και στις ιστορικές της καταβολές λέγοντας: «Το ότι άντεξε ο Ηρακλής όμως οφείλεται ξεκάθαρα στο πάθος του κόσμου της ομάδας, στην υπομονή και στην επιμονή όλων. Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό σωματείο, πάλεψε στην αντίσταση κατά των Γερμανών, είναι μία ομάδα που είναι αγαπητή από το φίλαθλο κοινό όλης της Ελλάδας. Οι φίλαθλοι του Ηρακλή οι οργανωμένοι και ειδικά η Αυτόνομη Θύρα 10 κράτησαν τη φλόγα δυνατή».
Παράλληλα θυμάται: «Εγώ ήμουν σε όλα τα δικαστήρια τότε που έπεσε η ομάδα και το 2011 και το 2017, μιλάμε για σκανδαλώδεις αποφάσεις και η επιστροφή του είναι ένα πολύ χαρμόσυνο γεγονός. Δεν άρμοζαν στον Ηρακλή οι κατηγορίες που έπαιζε και τώρα θα αποκτήσει ξανά νόημα το Σαββατοκύριακό μας». Αυτά όμως πέρασαν και οι μέρες που έρχονται μόνο με αισιοδοξία μπορούν να γεμίζουν τον κόσμο του Ηρακλή, με τον Λάκη Παπαϊωάννου να μας επισημαίνει: «Το σημαντικό τώρα είναι ότι υπάρχει σταθερή διοίκηση, οργάνωση, ένα πλάνο και πολύς χρόνος μέχρι το επόμενο πρωτάθλημα ώστε να ετοιμαστεί η ομάδα. Πρέπει να αξιοποιήσει σωστά όμως όλο αυτόν τον χρόνο και έχει το περιθώριο να κάνει καλές επιλογές. Η επόμενη μέρα δεν είναι εύκολη, είναι δύσκολη, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες. Και οι φίλαθλοι του Ηρακλή θέλουν μία πολύ καλή ομάδα. Ολο το σκηνικό νομίζω ότι είναι υπέρ του Ηρακλή, θέλει πολλή δουλειά όμως».
Για καμία ομάδα, ειδικά όταν απουσιάζει τόσα χρόνια από τη μεγάλη κατηγορία, δεν είναι εύκολη η προσαρμογή και η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα. Η συζήτηση με τον παλαίμαχο άσο του Ηρακλή έκλεισε με τη διαπίστωση ότι ιστορικές ομάδες του ποδοσφαίρου μας είναι ξανά εδώ. «Ευχάριστο επίσης που βλέπουμε ξανά στη Super League ομάδες με πολύ κόσμο όπως η ΑΕΛ, ο Ηρακλής, πιθανόν και η Καλαμάτα», είπε χαρακτηριστικά ο Λάκης Παπαϊωάννου για να προσθέσει όμως ότι δεν αρκεί μόνο αυτό. «Πρέπει να έχουν και καλές ομάδες. Πράγμα που ο Ηρακλής μπορεί να το πετύχει».