Εκλογικό οπλοστάσιο
Προφανώς υπάρχουν δύο ατζέντες που αλληλεπιδρούν – μία προσαρμοσμένη στις εσωτερικές εξελίξεις και μια συντρέχουσα, ευθέως συνδεδεμένη με τα τεκταινόμενα εκτός συνόρων. Στο εσωτερικό ένα ενδεχόμενο κύμα ακρίβειας από τις φλόγες στον Περσικό, βρίσκεται στην κορυφή της κυβερνητικής λίστας. Πρωτίστως επειδή, όταν το κοινό χωνέψει τα τελετουργικά στα καταστρώματα των πολεμικών πλοίων και στις αεροπορικές βάσεις, το μόνο που μπορεί να συγκρατήσει είναι οι εκτοξευμένες τιμές στο ράφι. Τα μέτρα εκτόνωσης της ατμόσφαιρας θα κλιμακωθούν μπροστά στις πασχαλινές διακοπές.
Ο οβελίας φέτος, μαζί με το ρεζερβουάρ της επιστροφής στο χωριό, δεν πρέπει να δημιουργήσουν τοξικό κλίμα. Δίπλα σε αυτά, μπορεί να ανακατέψουν την εσωτερική κατσαρόλα τα ενημερωτικά του (πρωθυπουργικού συμβούλου) Βάρρα στον Βορίδη, που προειδοποιούσαν ήδη από το 2020 ότι τα αμνοερίφια στην Κρήτη απειλούν να βουλιάξουν το νησί, όπως και οι αποκαλύψεις του ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, που επιβεβαιώνει ότι το Predator στην Ελλάδα είναι αποκλειστικά μια κυβερνητική υπόθεση. Η νέα εξίσωση δεν έχει εύκολη λύση, αλλά στο Μαξίμου πορεύονται με τη βεβαιότητα ότι η κατάσταση είναι διαχειρίσιμη. Κυρίως επειδή αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.
Στην πραγματικότητα, στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης, στο κυβερνητικό επιτελείο εξακολουθούν να επενδύουν στην έλλειψη εναλλακτικής και στον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης, δεξιότερα και αριστερά του πολιτικού άξονα. Και ο πόλεμος στο Ιράν, όπως ήταν προεξοφλημένο, τόνωσε την πρωθυπουργική εικόνα, ενισχύοντας και την κυβερνητική συσπείρωση. Το ζητούμενο είναι σε τι βάθος χρόνου η υπεροπλία θα διατηρηθεί και πόσο ανοξείδωτη θα εμφανιστεί η κυβέρνηση μπροστά σε νέα πλήγματα στο εσωτερικό πεδίο.
Είναι εξίσου προφανές ότι ο πόλεμος πάντοτε αποτελεί τη μεγάλη εικόνα και αρκεί για να καλύψει επιμέρους ζητήματα. Η μαζική επίθεση από ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για ριζικές γεωπολιτικές αλλαγές στην ευρύτερη περιοχή, αλλά δεν προκαλεί γι΄ αυτό τον λόγο κάποια ιδιαίτερη ανησυχία στο Μαξίμου. Η Αθήνα βλέπει ότι θα παραμείνει ανοικτό ένα πεδίο ελιγμών που ενισχύουν τις ελληνικές θέσεις.
Παρά το κλίμα που δημιουργήθηκε με την Κύπρο στο επίκεντρο, στο κυβερνητικό επιτελείο στοιχηματίζουν ότι η Ελλάδα δεν θα βρεθεί σε έναν κύκλο παράπλευρων απωλειών – εν ολίγοις, σε πολιτικό, διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο, δεν πρόκειται να βρεθεί η χώρα στριμωγμένη. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ουδείς φαίνεται να σπεύσει για ουσιαστική στήριξη της Τεχεράνης.
Στον άξονα Ελλάδας – Ισραήλ, στον οποίο έχει ενταχθεί από καιρό και η Κύπρος, είναι σαφές ότι επενδύονται πολλά που μπορούν να καθορίσουν το νέο τοπίο στην Ανατολική Μεσόγειο – και μέσα από αυτό προσδοκά ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επουλώσει γρήγορα και τις εσωτερικές πληγές που ανοίγουν στον δρόμο προς τις κάλπες. Και όταν σβήσει η νέα φωτιά στη Μέση Ανατολή ευελπιστεί ότι για το μεγάλο ακροατήριο ο ίδιος και η χώρα θα παραμένουν στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», δίπλα στον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Περισσότερο από άλλα θέματα, αυτό ενδέχεται να αποτελέσει και μια κρίσιμη παράμετρο στο εκλογικό οπλοστάσιο.
Στο εσωτερικό είναι σαφές ότι, εν μέσω ενός πολεμικού σκηνικού, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να επηρεάσει άμεσα την ατζέντα. Πρωτίστως επειδή η κυβέρνηση διαχειρίζεται τις εξελίξεις και μπορεί να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά. Η ρευστότητα στην εγχώρια πολιτική σκηνή επίσης διευκολύνει τις κυβερνητικές κινήσεις, καθώς είναι μόνη που ενισχύεται από τους δείκτες της συσπείρωσης.
Την ώρα της κρίσης, όμως, δεν υπάρχουν πολλοί θιασώτες μιας εσωτερικής αποσταθεροποίησης – και ο Νετανιάχου αποτελεί ένα ισχυρό χαρτί. Υπάρχει ενδεχόμενο μια άλλη κρίση να αλλάξει τα δεδομένα;
Ο άνεμος από το Ισραήλ έφερε «σιδερένιους θόλους» και τα αντιπυραυλικά Spike Nlos, αλλά μένει να αποδειχθεί εάν έφερε, συντεταγμένα, και το Predator. Μπορεί μεγάλο κοινό να αισθάνεται ακόμη ότι η υπόθεση των παρακολουθήσεων αφορά το σύστημα εξουσίας και όσους κινούνται γύρω του, αλλά μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά εάν προκύψουν αποκαλύψεις για μια μεθοδευμένη αντιθεσμική δράση και μια επιχείρηση συγκάλυψης. Αυτή είναι και η προσδοκία του Νίκου Ανδρουλάκη, του πρώτου επιβεβαιωμένου θύματος.