Βυρητός: Η πόλη που έσφυζε από ζωή είναι πλέον διαλυμένη
Βηρυτός 12/3/2026. Το κέντρο της πόλης ξύπνησε με τη ζωή να κυλάει στους συνήθεις ρυθμούς, όμως 5 χιλιόμετρα έξω, στην Ντάχια, ένα από τα μεγαλύτερα νότια προάστια, το σκηνικό είναι διαφορετικό. Οι απανωτές εκρήξεις από ισραηλινά πυρά σε απάντηση των τουλάχιστον 100 ρουκετών που εκτοξεύτηκαν την προηγούμενη ημέρα από τη Χεζμπολάχ προς το Ισραήλ έχουν σχεδόν ισοπεδώσει την περιοχή.
Είναι το σημείο που μαρτυρά ότι το Τελ Αβίβ έχει βάλει στο στόχαστρό του την οργάνωση που θεωρεί ότι είναι το μακρύ χέρι του ιρανικού καθεστώτος στον Λίβανο. Αλλά και οι σύμμαχοι Αμερικανοί έχουν την ίδια γνώμη. «Πρέπει να τελειώνουμε με τη Χεζμπολάχ», είπε ο πρόεδρος Τραμπ σε δηλώσεις του, ενώ και ο Εμανουέλ Μακρόν χαρακτήρισε λάθος την εμπλοκή της οργάνωσης στον πόλεμο. Οι επαφές του γάλλου προέδρου με τον Ζοζέφ Αούν, τον πρόεδρο του Λιβάνου, είναι διαρκείς.
Η Χεζμπολάχ πρέπει να αφοπλιστεί και το κράτος να πάρει στα χέρια του τον έλεγχο, είναι το σαφές μήνυμα του Μακρόν, ο οποίος παράλληλα ζητεί από το Ισραήλ να σταματήσει τις χερσαίες επιθέσεις στον Νότιο Λίβανο. «Ακόμη και αν ο πόλεμος με το Ιράν τελειώσει, το Ισραήλ δεν θα σταματήσει με τη Χεζμπολάχ», δήλωσε προ ημερών ο ισραηλινός υπουργός Οικονομικών, υποστηρίζοντας ότι η Ντάχια θα γίνει η νέα Γάζα.
Μπαίνοντας κανείς στον Νότο του Λιβάνου, ύστερα από άδεια του στρατού, και ειδικότερα στην Τύρο, περνάει από έναν μεγάλο δρόμο που μοιάζει με αυτοκινητόδρομο, χωρίς διαγράμμιση, βλέποντας παντού τεράστιες αφίσες του Νασράλα, του γραμματέα της Χεζμπολάχ που δολοφονήθηκε, μαχητών της οργάνωσης με τα όπλα στα χέρια που έπεσαν στο καθήκον, αλλά και του νέου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν Μοτζτάμπα Χαμενεΐ.
Η πόλη που κάποτε έσφυζε από ζωή είναι πλέον διαλυμένη, με κλειστά καταστήματα, τράπεζες, επιχειρήσεις και τις βόμβες να έχουν ισοπεδώσει τα υποκαταστήματα της τράπεζας Καρντ ελ Χασάν, που θεωρείται τράπεζα της οργάνωσης που λειτουργεί για τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών αναγκών της Χεζμπολάχ και της μισθοδοσίας των μελών της. Τα ΑΤΜ «κρέμονται» στον αέρα, ενώ τα τραπεζικά καταστήματα είναι μια άμορφη μάζα από μπάζα και σιδερικά. Η ζωή ωστόσο συνεχίζεται, για όσους έμειναν στην πόλη και δεν την εκκένωσαν, αγοράζοντας τα προς το ζην από πλανόδιους πωλητές.
Η κυβέρνηση του Λιβάνου θεωρεί ότι η Χεζμπολάχ, με την εκτόξευση των πυραύλων προς το Ισραήλ την πρώτη ημέρα της ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, έβαλε τον Λίβανο σε μια μεγάλη περιπέτεια με σκοπό να επικρατήσει η ίδια. Ο πρόεδρος Αούν ζήτησε τη συνδρομή της ΕΕ για προμήθεια στρατιωτικού υλικού ώστε να επικρατήσει της Χεζμπολάχ και την άμεση έναρξη των συνομιλιών για εκεχειρία με το Τελ Αβίβ. «Η Χεζμπολάχ δεν αφοπλίζεται. Είναι όλος ο κόσμος», μου είπε ένας κάτοικος της Τύρου, δείχνοντάς μου ένα ασθενοφόρο που εκείνη την ώρα περνούσε δίπλα μας, έχοντας στο πίσω μέρος του μια σημαία της οργάνωσης. Λίγο πιο κάτω ένα σκαπτικό μηχάνημα επιχειρούσε να μαζέψει τα μπάζα από μια πολυκατοικία, «φορώντας» την ίδια σημαία, ενώ ένα πυροσβεστικό όχημα έριχνε λίγο νερό μετά την έκρηξη (και αυτό της οργάνωσης).
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Αυτή των χριστιανών που κατοικούν στον Λίβανο και έχουν κουραστεί από τις διαρκείς συρράξεις. Ρίχνουν σαφώς την ευθύνη στη Χεζμπολάχ, την οποία θεωρούν βαρίδι για την ειρήνη και την ανάπτυξη του Λιβάνου. Στους δρόμους δεν βλέπει κανείς πουθενά συγκοινωνίες, οι οδικές αρτηρίες πλημμυρίζουν με αυτοκίνητα των οποίων οι οδηγοί κορνάρουν συνεχώς χωρίς να υπακούν σε κανόνες οδικής κυκλοφορίας, όσο για τα φανάρια – όπου υπάρχουν – δεν τους δίνει κανείς σημασία.
Η διεθνής κοινότητα φοβάται πως μετά τη λήξη του πολέμου ο Λίβανος μπορεί να βρεθεί μπροστά σε έναν ακόμη εμφύλιο με ανυπολόγιστες συνέπειες. Η αντιπαλότητα που προκαλούν τα διαφορετικά θρησκευτικά δόγματα στη χώρα λειτουργεί σαφώς ως τροχοπέδη, μάλλον το μεγαλύτερο αγκάθι για την πορεία προς την ειρήνη.