Ανατροπή φέρνει νέα μελέτη για το πώς υπολογίζεται η στάθμη της θάλασσας
Νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως ένα «τυφλό» σημείο στον τρόπο που υπολογίζεται η στάθμη της θάλασσας, ανατρέποντας όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τους ωκεανούς και τις παράκτιες περιοχές.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, βασίστηκε σε 385 μετρήσεις της στάθμης της θάλασσας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 99% των δεδομένων προήλθε είτε από γεωειδή μοντέλα υπολογισμού, είτε από συνδυασμό λανθασμένων συνόλων δεδομένων, είτε χωρίς σαφή αναφορά στον τρόπο υπολογισμού της στάθμης.
Τα γεωειδή μοντέλα είναι μαθηματικά εργαλεία που υπολογίζουν τη μέση παγκόσμια στάθμη της θάλασσας με βάση τη βαρύτητα και την περιστροφή της Γης. Επειδή η Γη δεν είναι μια τέλεια «σφαίρα», τα μοντέλα αυτά θεωρούνταν έως τώρα απαραίτητα για την ακριβή αποτύπωση της στάθμης της θάλασσας σε παράκτιες περιοχές.
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, τα μοντέλα αυτά έχουν σημαντικούς περιορισμούς. Υποθέτουν ότι τα νερά της θάλασσας είναι ήρεμα, αγνοώντας κρίσιμους παράγοντες όπως οι άνεμοι, οι παλίρροιες και τα θαλάσσια ρεύματα.
Ανακρίβειες και γεωγραφικές αποκλίσεις
Στη Βόρεια Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπάρχουν περισσότερες μετρήσεις και οι θάλασσες είναι γενικά πιο ήρεμες, οι αποκλίσεις είναι μικρές. Αντίθετα, σε περιοχές όπως η Νοτιοανατολική Ασία και ο Ινδο-Ειρηνικός, η διαφορά μεταξύ των υπολογισμένων και των πραγματικών επιπέδων της θάλασσας προκαλεί ανησυχία.
«Οι ερευνητές που μελετούν το υψόμετρο της ξηράς ή τη στάθμη της θάλασσας προσπαθούν να κάνουν τα μοντέλα τους όσο το δυνατόν ακριβέστερα», δήλωσε ο Φίλιπ Μάιντερχουντ από το Πανεπιστήμιο Βάγκενινγκεν, συνυπογράφοντας τη μελέτη με την Καθάρινα Ζίγκερ. «Οι περισσότεροι ερευνητές φαίνεται να μην γνωρίζουν ότι είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούν και να ευθυγραμμίζουν τις μετρήσεις τόσο της ξηράς όσο και της θάλασσας κατά την εκτέλεση εκτιμήσεων επιπτώσεων στις παράκτιες περιοχές».
Η αφετηρία της ανακάλυψης
Ο Μάιντερχουντ εντόπισε για πρώτη φορά τις αδυναμίες των γεωειδών μοντέλων το 2015, κατά τη διάρκεια έρευνας στο Δέλτα του Μεκόνγκ στο Βιετνάμ. Εκεί διαπίστωσε ότι η στάθμη του νερού ήταν πολύ χαμηλότερη από ό,τι προέβλεπαν τα μοντέλα. «Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν σημαντικές αποκλίσεις στις εκτιμήσεις των επιπτώσεων της ανόδου της στάθμης της θάλασσας για το δέλτα του Μεκόνγκ και τα δέλτα παγκοσμίως», είχε δηλώσει.
Η Καθάρινα Ζίγκερ εντόπισε παρόμοιες ανακρίβειες στη Μιανμάρ, κατά μήκος του Δέλτα του Αγιεγιάργουαντι, επιβεβαιώνοντας τις αρχικές υποψίες για συστηματικά σφάλματα στα υπάρχοντα μοντέλα.
Νέα προσέγγιση για ακριβέστερες μετρήσεις
Οι δύο ερευνητές αποφάσισαν να επεκτείνουν τη μελέτη τους, διαπιστώνοντας ότι τα λάθη αυτά μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες για τις υδάτινες περιοχές των δελταϊκών συστημάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην Ανταρκτική, η στάθμη της θάλασσας ενδέχεται να είναι χαμηλότερη από ό,τι υπολογιζόταν έως σήμερα.
Με βάση τα ευρήματά τους, οι Μάιντερχουντ και Ζίγκερ προτείνουν να σταματήσει η χρήση των γεωειδών μοντέλων στις παράκτιες έρευνες. Αντί αυτών, προτείνουν μια νέα μέθοδο που συνδυάζει τέσσερα υψομετρικά μοντέλα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις της στάθμης της θάλασσας, αξιοποιώντας υπερυπολογιστές για μεγαλύτερη ακρίβεια.
«Έτσι λειτουργεί η επιστήμη», τόνισε ο Μάιντερχουντ και πρόσθεσε ότι: «Τώρα που ανακαλύψαμε αυτό το τυφλό σημείο, η επιστημονική κοινότητα μπορεί να κάνει πιο ακριβείς αξιολογήσεις για τις παράκτιες περιοχές και τις πόλεις σε όλο τον κόσμο».