Βίντεο: Πώς το Ιράν ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ – Σφαίρες, βόμβες, drones

Αυτήν την στιγμή το Ιράν ελέγχει τρία μεγάλα νησιά στο σημείο. Κρυμμένο σε αυτά βρίσκεται ένα δίκτυο υπόγειων καταφυγίων και αντιπλοϊκών πυραύλων.

Γιατί λοιπόν είναι τόσο δύσκολο για τις ΗΠΑ να ασφαλίσουν τα Στενά;

Οι Φρουροί της Επανάστασης δεν χρησιμοποιούν μεγάλα πλοία, αλλά σκάφη για να πετυχαίνουν επιθέσεις 360 μοιρών. Στόχος τους, να καταλάβουν τις γέφυρες των δεξαμενόπλοιων.

Ο αμερικανικός στρατός θα πρέπει να στοχεύσει σε αυτά τα νησιά το κάθε υπόγειο καταφύγιο, χρησιμοποιώντας πυρομαχικά βαθείας διείσδυσης 5.000 λιβρών.

Έτσι, το Ιράν καταφέρνει να μπλοκάρει το 20% της παγκόσμιας μεταφοράς πετρελαίου. Σημαντικοί παίκτες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, ακόμα και το ίδιο το Ιράν, βασίζονται εξ ολοκλήρου σε αυτό το στενό πέρασμα.

Ποιες είναι οι στρατηγικές που χρησιμοποιεί το Ιράν για να ελέγξει το πέρασμα;

Για να μπλοκάρει κανείς τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να έχει τον έλεγχο των νησιών. Οι Φρουροί της Επανάστασης βασίζονται σε μία τριάδα οχυρωμένων φυλακίων, το καθένα με ένα πολύ συγκεκριμένο και πολύ θανατηφόρο ρόλο.

Το πρώτο στρατηγικό κλειδί, είναι το νησί Λαράκ. Επειδή βρίσκεται ακριβώς πάνω στον διάδρομο διέλευσης, τα ταχύπλοα επίθεσης των Φρουρών μπορούν να φτάσουν σε ένα διερχόμενο δεξαμενόπλοιο μέσα σε λίγα λεπτά. Το πλοίο έχει μηδενικό χρόνο αντίδρασης.

Το Λαράκ επιβάλλει αυστηρές ζώνες απαγόρευσης κίνησης. Drones απογειώνονται για να παρακολουθούν τα ακίνητα τάνκερ, ενώ ταχύπλοα τα περικυκλώνουν. Αν ο καπετάνιος αποφασίσει να βάλει μπροστά τις μηχανές, ανοίγουν πυρ.

Το νησί Κεσμ, είναι το βαρύ οπλοστάσιο. Είναι το μεγαλύτερο νησί στον Περσικό Κόλπο και χρησιμεύει ως ο κύριος στρατιωτικός κόμβος των Φρουρών της Επανάστασης.

Κάτω από το έδαφος κρύβεται ένας λαβύρινθος υπόγειων καταφυγίων και κινητών εκτοξευτών αντιπλοϊκών πυραύλων. Το Κεσμ είναι σχεδιασμένο για να εκτοξεύει πυραύλους όπως ο P-15 Termit, είναι γεμάτο με βάσεις drone και εγκαταστάσεις ραντάρ. Πρόκειται για την στρατηγική άγκυρα της παράκτιας άμυνας του Ιράν.

Μετά έρχεται το τρίτο νησί, το σημείο επίθεσης Αμπού Μούσα. Βρίσκεται νοτιότερα, ακριβώς στο κατώφλι των γειτονικών αραβικών κρατών. Το Αμπού Μούσα είναι ένα βαριά οχυρωμένο κέντρο έγκαιρης προειδοποίησης.

Επεκτείνει νοτιότερα την αεράμυνα του Ιράν, βαθιά στον Κόλπο. Τα ραντάρ εντοπίζουν εισερχόμενα συμμαχικά πολεμικά πλοία και δεξαμενόπλοια πολύ πριν φτάσουν στο σημείο συμφόρησης. Είναι μια εξέδρα εκτόξευσης που διευρύνει δραστικά τη ζώνη απειλής.

Πώς επιτίθονται στα δεξαμενόπλοια;

Πρώτα το Ιράν θα εξαπολύσει το σμήνος ταχείας επίθεσης. Οι Φρουροί αναπτύσσουν στόλους μικρών ταχύπλοων που αποφεύγουν τα ραντάρ. 10 με 20 από αυτά τα σκάφη θα κατακλύσουν ένα μόνο φορτηγό πλοίο από 360 μοίρες.

Πλησιάζουν γρήγορα στοχεύοντας αδύναμα σημεία με βαριά πολυβόλα και φορητούς αντιαρματικούς πυραύλους. Στοχεύουν στη γέφυρα για να τυφλώσουν το πλοίο και στο μηχανοστάσιο για να το αφήσουν νεκρό στο νερό.

Κρυμμένα σε αυτό το χάος είναι μη επανδρωμένα σκάφη αυτοκτονίας, τηλεκατευθυνόμενες βάρκες-drones γεμάτες με εκρηκτικά που κατευθύνονται απευθείας στο πλοίο για να ανοίξουν μία τεράστια τρύπα στην ίσαλο γραμμή του.

Και ενώ το πλήρωμα είναι εγκλωβισμένο, άλλα σκάφη ρίχνουν γρήγορα ναυτικές νάρκες απευθείας στην πορεία του πλοίου.

Έπειτα έρχεται η δεύτερη τακτική, οι αντιπλοϊκοί πύραυλοι. Πυροδοτούμενοι από κινητά φορτηγά που υποχωρούν αμέσως σε οχυρωμένες σπηλιές, οι πύραυλοι Cruise της παράκτιας άμυνας όπως ο Noor ή ο Ghadir αποτελούν ένα θανάσιμο τέχνασμα.

div style=”position:relative;margin:0 auto 30px;height:0;padding-bottom:56.25%”>