Δεσμεύσεις

Αύριο ξεκινάει το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που κανονικά θα γινόταν σε συνθήκες ηρεμίας, συντροφικής τρυφερότητας και αδελφικής αγάπης που έλεγε κι ο Ορσον Γουέλς.

Αρχηγό έχουν και θέμα ηγεσίας δεν τίθεται. Εβγαλαν συνέδρους με ικανοποιητική συμμετοχή. Και δεν φαίνεται να τους χωρίζουν τίποτα αγεφύρωτες διαφορές.

Εως ότου προέκυψε η ιδέα να ψηφίσει το συνέδριο πως δεν θα συνεργαστούν με τη ΝΔ. Την υποστηρίζει ο δήμαρχος και κάποιοι άλλοι μαζί του.

Καμία αντίρρηση. Να μη συνεργαστούν ποτέ, δικαίωμά τους είναι. Αλλά το ψήφισμα τι νόημα έχει; Σε τι βοηθάει; Για να τη σπάσουν στον Ανδρουλάκη;

Πάρτε μολύβι και χαρτί.

Πρώτα πρέπει να γίνουν εκλογές. Αργά ή γρήγορα, θα γίνουν.

Υστερα πρέπει να βγει το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα. Δεν μοιάζει πιθανό αλλά για την ευκολία της συζήτησης ας πούμε ότι γίνεται και αυτό.

Τότε το πρώτο κόμμα ΠΑΣΟΚ θα πάρει την πρώτη εντολή και θα αποφασίσει με ποιους θα κυβερνήσει. Δεν χρειάζεται να ρωτήσει κανέναν.

Πού κολλάει η ΝΔ; Και σε τι χρειάζεται η δέσμευση; Πουθενά.

Αλλά ας πάρουμε και το άλλο ενδεχόμενο.

Το ΠΑΣΟΚ δεν βγαίνει πρώτο και η ΝΔ έρχεται πρώτη χωρίς αυτοδυναμία. Ποιος θα υποχρεώσει το ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει μαζί τους με το ζόρι; Κανείς.

Πάλι μόνοι τους κι όταν έλθει η στιγμή θα συζητήσουν, θα το εξετάσουν και θα αποφασίσουν.

Συνεπώς η κουβέντα είναι κι εδώ άνευ αντικειμένου. Αλλά ακόμα και για σπάσιμο του Ανδρουλάκη το βρίσκω κομματάκι  χλωμό.

Θα βγάλει ο Ανδρουλάκης το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα ή έστω θα το έχει ανεβάσει κοντά στην κορυφή και μετά θα του πουν οι άλλοι τι θα κάνει; Καλαμπούρια λέμε.

Σε όλες τις περιπτώσεις λοιπόν η σκοπιμότητα μιας τέτοιας συνεδριακής δέσμευσης είναι ανύπαρκτη.

Απλώς θα δένει τα χέρια του ΠΑΣΟΚ στα διλήμματα της διακυβέρνησης που όσο πλησιάζουμε στις εκλογές θα γίνονται όλο και πιο πιεστικά. Και θα το μπατάρει αριστερά με τους τενεκέδες.

Αλλά τότε πώς θα βγει πρώτο κόμμα; Και πώς θα κυβερνήσει μετά; Θα λέει «αυτά τα έχουμε αποφασίσει στο συνέδριο;».

Ομολογώ ότι ο ερασιτεχνισμός της ιδέας με έχει εκπλήξει.

Κανείς ποτέ δεν διανοήθηκε να επιβάλει στον Ανδρέα Παπανδρέου ή τον Κώστα Σημίτη μετεκλογικές δεσμεύσεις με προεκλογικά ψηφίσματα. Ούτε καν στον Βενιζέλο ή τη Φώφη.

Κι ο Παπανδρέου, όσο κι ο Σημίτης, έβγαλαν το ΠΑΣΟΚ πέντε φορές πρώτο στις εκλογές. Δεν πάλευαν να περάσουν τον Βελόπουλο.

Κάτι περισσότερο λοιπόν θα ήξεραν οι άνθρωποι.