Обединетите нации предупредуваат на растечка криза на неухранетост во Авганистан
Агенцијата на Обединетите нации (ОН) обезбедува најголем дел од прехранбената помош за Авганистан, со кој од 2021 година управуваат талибанските власти.
Иако донациите за помош значително се намалени во текот на изминатите неколку години, авганистанската влада се соочува со остри критики од странство поради забраната жените да работат во поголемиот дел од професиите и поради ускратувањето на образованието на девојчињата постари од 12 години.
Џон Ајлиеф, директор за Авганистан во Светската програма за храна, во интервју за АФП изнесе проекции дека во наредната година пет милиони жени и деца во таа земја ќе се соочат со акутна неухранетост, која се смета за опасна по живот.
„Речиси четири милиони деца во оваа земја ќе имаат потреба од лекување од неухранетост. Овие бројки се запрепастувачки“, рече Ајлиеф.
Авганистан е земја со повеќе од 40 милиони жители.
Центарот за терапевтска исхрана во рамките на болницата во Херат, на западот од Авганистан, месечно во просек прима меѓу 315 и 320 неухранети деца, а центарот е поддржан од хуманитарната медицинска организација Лекари без граници.
Бројот на случаи постојано растеше во изминатите пет години, според зборовите на Хамајун Хемат, заменик-координатор на „Лекари без граници“ во Херат.
„Никој не знае како се чувствувам“
Меѓу корисничките на Центарот беше и 24-годишната Наџиба, заедно со своето бебе Артија.
Откако на три месеци прележала воспаление на белите дробови, состојбата на Артија се влошила, па нејзините родители оделе од болница во болница обидувајќи се да најдат помош.
Како што вели таа, немала доволно одмор ниту квалитетна храна, што влијаело врз нејзината способност да произведува мајчино млеко.
„Овие денови немам доволно млеко за своето бебе“, вели таа.
Вознемирената мајка, која од лични причини не сакаше да го открие своето презиме, изјави дека семејството живее од продавницата за електрична опрема што ја води нејзиниот сопруг.
Наџиба и нејзиниот сопруг ја потрошиле својата скромна заштеда обидувајќи се да добијат помош за Артија, пред да дознаат дека таа има вродена срцева мана.
„Никој не знае како се чувствувам секој ден, овде со своето дете во ваква состојба“, вели Наџиба.
Некои семејства патуваат стотици километри до болницата во Херат, бидејќи во своите провинции немаат здравствени установи.
Вранга Нијамати, надзорничка на тимот медицински сестри, вели дека често примаат пациенти во „последна фаза“, кога „нема надеж“ за нивниот опстанок.
Сепак, таа вели дека се чувствува „гордо“ поради оние што успеваат да ги спасат од глад.
Покрај лекувањето на децата, медицинските сестри ги советуваат жените за доењето, кое е клучен фактор во борбата против неухранетоста.
„Кризата само ќе се влошува“
Откако талибанците повторно ја презедоа власта во 2021 година, сиромашните семејства се тешко погодени од намалувањето на меѓународната помош, како и од сушата и економските последици од враќањето на пет милиони Авганистанци депортирани од Иран и Пакистан.
„Во 2025 година веќе го забележавме најголемиот пораст на детската неухранетост регистриран во Авганистан од почетокот на 21 век“, изјави Џон Ајлиеф, претставник на Светската програма за храна во Кабул.
Кризата оваа година само ќе се влоши, додаде тој.
„Тие деца ќе умрат ако не бидат лекувани“, предупредува Ајлиеф.
Светската програма за храна бара 390 милиони долари за да обезбеди храна за шест милиони Авганистанци во текот на наредните шест месеци, но Ајлиеф вели дека шансите да се обезбедат тие средства се „многу мали“.
Ветувањата за солидарност од целиот свет, дадени по воведувањето на строгото толкување на исламското право од страна на талибанската влада, малку им помогнале на авганистанските жени, вели директорот на Светската програма за храна.
Тие сега „гледаат како нивните деца умираат од глад во нивните раце“, изјави тој.
АФП