„თავისუფლებას აქვს თავისი ფასი და ახლა ამ ფასს ვიხდით“ - ინტერვიუ ირაკლი აბსანძესთან
რადიო თავისუფლება: პირველ რიგში, ირაკლი, როგორია თქვენი ჯანმრთელობის მდგომარეობა ახლა?
ირაკლი აბსანძე: იმპლანტი უნდა ჩამიდგან, მარცხენა ხელი მაქვს მოტეხილი. როდესაც ექიმმა კადრები ნახა, ის მომენტიც კი დაიჭირა, როცა ხელი მომტეხეს. ბოლოს, როცა ასფალტზე დამაგდეს და დამახტა ორი კაცი, მაშინ მომტყდა. ხვალ ოპერაცია უნდა გავიკეთო. 6 კვირა ხელს ვერ მოვიხმარ და კიდევ 6 თვე რეაბილიტაცია დამჭირდება.
რ.თ.: შეგიძლიათ დეტალურად გაიხსენოთ თქვენი დაკავება?
ი.ა.: აქციაზე ვიყავით მე და კორა [ძაღლი - რ.თ]. კორდონის იმ მხარეს გადასვლას ვცდილობდი, სადაც ბევრი ჩემი კოლეგაც იყო. რატომ გაღიზიანდნენ, არ ვიცი. მომესმა, დააკავეთო და უცებ [პოლიციელები] აგრესიულები გახდნენ. ჩამსვეს მანქანაში ხელებგადაგრეხილი. ხელი უკვე მოტეხილი მქონდა. პოლიციელს ვუთხარი, მტკივა-მეთქი, მაგრამ პოლიციელი, რომელიც ჩემ გვერდით იჯდა, იცინოდა, დამცინოდა, თან ხელბორკილს უფრო უჭერდა და უფრო მეტ ტკივილს მაყენებდა მიზანმიმართულად, ეს ნამდვილად შემიძლია ვთქვა. არაფერს არ ამბობდა, რადგან კამერა ჩართული იყო.
რ.თ.: დაკავებისას წინააღმდეგობას უწევდით?
ი.ა.: არა, წინააღმდეგობა არ გამიწევია.
რ.თ.: მაშინ რატომ „დასჭირდათ“ ხელის მოტეხა?
ი.ა.: ვერ გეტყვით, შეიძლება დასჯა გადაწყვიტეს. კარგა ხანი მატარებდნენ თბილისში, ვიღაცას ურეკავდნენ, რომ გაერკვიათ, სად წავეყვანეთ, როგორ წავეყვანეთ. ბოლოს აღმაშენებელზე მიმიყვანეს პოლიციის განყოფილებაში. იქ, დაახლოებით, ორი საათი ვითხოვდი, რომ ადვოკატთან დარეკვის შესაძლებლობა მოეცათ. თქვენს ტელეფონს ვერ ვპოულობთო, მეუბნებოდნენ, თუ ზეპირად გახსოვთ ნომერი, სხვა ტელეფონიდან დაგარეკვინებთო. მე ვუთხარი, რომ ინტერნეტთან თუ მიმიშვებთ, ნომერს მოვძებნი-მეთქი. ინტერნეტი აქ არ გვაქვსო. ეს გრძელდებოდა, დაახლოებით, ორი საათი.
რ.თ.: საბოლოოდ მოახერხეთ ადვოკატთან დაკავშირება, ან თავად ხომ არ შემოუთავაზებიათ სახაზინო ადვოკატი?
ი.ა.: არაფერი არ შემოუთავაზებიათ. საბოლოო ჯამში, პოლიციის განყოფილების უფროსი მოვიდა, გიშვებთო და გამომიშვეს. რაღაც ფურცელზე მეუბნებოდნენ, ხელი უნდა მოაწეროო, მე ადვოკატის გარეშე არ მოვაწერე. არც დამიხედავს, შიგ რა ეწერა.
რ.თ: დაკავებისას თუ განმარტეს, რის გამო გაკავებდნენ?
ი.ა: არ უთქვამთ, არაფერი არ უთქვამთ.
რ.თ.: ირაკლი, ხელისუფლების მისამართით თქვენი საჯარო კრიტიკული განცხადებების შემდეგ შეიძლება ეს მიზანმიმართული ანგარიშსწორება ყოფილიყო?
ი.ა: არ მინდა ამით სპეკულირება, მაგრამ მანქანაში რომ ვეუბნებოდი [პოლიციელს], მტკივა-მეთქი და მაინც ასე იქცეოდნენ, რომ არ დამარეკვინეს ადვოკატთან, სულ მცირე, უცნაურია. ექიმმაც დაადასტურა, რომ იმ მომენტში [დაკავებისას] მომტყდა ხელი. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ ეს ყველაფერი სიძულვილის ფონის, ჟურნალისტებზე ძალადობის ნაწილია. მე იქ მიცნეს და საგანგებოდ ასე დამსაჯეს-მეთქი, ამას ჯერ ვერ ვიტყვი, მაგრამ როდესაც მიხვდნენ, რომ დაშავებული ვიყავი და ადვოკატსაც კი არ დამალაპარაკეს, ეს, სულ მცირე, გადაცდომა იყო.
რ.თ.: ეს შეიძლება აისახოს თქვენს კარიერაზე „საზოგადოებრივ მაუწყებელში“?
ი.ა.: აბსოლუტურად გამოვრიცხავ, რომ ეს შეიძლება რამე სახით აისახოს ჩემს კარიერაზე. გუშინ იქ იყვნენ ჩვენი დირექტორი, თინათინ ბერძენიშვილი, და ჩვენი [საზოგადოებრივი მაუწყებლის] იურისტიც, ისინი კომუნიკაციაში იყვნენ შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან სრული სოლიდარობით. გამოვრიცხავ, რომ ამას რაიმე გაგრძელება ექნება ჩემს კარიერაზე, ყოველ შემთხვევაში, იმ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, რაც ახლა მაქვს.
რ.თ.: როგორ შეაფასებდით იმას, რაც მოხდა?
ი.ა: მე ვიცი, რომ თავისუფლებას აქვს თავისი ფასი და ამ ფასს ვიხდით ახლა ჩვენ, ჟურნალისტები, ამიტომაც ამ ამბავს ძალიან ტრაგიკულადაც არ ვუყურებ. ეს არის იმის ილუსტრაცია, რაც დღეს ხდება. დღეს ადამიანი დაკრძალეს, რომელიც ჯერ მოკლეს და მერე მორალურად მოკლეს. ჩემი ხელი შეხორცდება და იმ კრიტიკულ ტონს, რაც აქამდე გვქონდა, არც ამის შემდეგ შევიცვლი.