Ετοιμάζεται για διάδοχος του Τραμπ
Η φωτογραφία ήταν μελετημένη – δίπλα του είχε αμερικανούς στρατιώτες και πίσω τους πάγους της Γροιλανδίας. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς κατά την επίσκεψή του στην αμερικανική βάση Πίτουφικ στο νησί εξαπέλυσε, όπως συνηθίζει, τα βέλη του εναντίον των Ευρωπαίων γενικά και των Δανών ειδικά. «Γνωρίζουμε ότι πολύ συχνά οι σύμμαχοί μας στην Ευρώπη απέτυχαν να διατηρήσουν το απαραίτητο επίπεδο στρατιωτικών δαπανών και ότι η Δανία επίσης δεν το καταφέρνει ώστε να διατηρήσει αυτή τη βάση, τα στρατεύματά μας και τον λαό της Γροιλανδίας ασφαλείς από πολύ επιθετικές εισβολές από την Κίνα, τη Ρωσία και άλλα έθνη» δήλωσε. Κάπως έτσι οι δανοί πολιτικοί έχουν αρχίσει να φοβούνται για τη δική τους «Κριμαία». Στους δύο μήνες της θητείας της νέας ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης, ο 40χρονος αντιπρόεδρος, πρώην πεζοναύτης, συγγραφέας και, για αρκετά χρόνια, επικριτής του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, διαμορφώνει έναν νέο ρόλο για το αξίωμά του, το οποίο παραδοσιακά περιορίζεται σε καθήκοντα εθιμοτυπικής εκπροσώπησης. Σιγά σιγά, και έπειτα από τις πρώτες μέρες στη σκιά του Ιλον Μασκ, ο Βανς φαίνεται να έχει εδραιώσει, γράφει η «El Pais», τον ρόλο του ως πολιορκητικού κριού της στρατηγικής του Ρεπουμπλικανού προέδρου, έτοιμος να υπερασπιστεί τον ηγέτη του, να επιτεθεί στους εχθρούς του και «ακόμα πιο έτοιμος», σημειώνουν οι «Financial Times», «να τον διαδεχθεί όταν έρθει η ώρα».
Η κριτική
Τον περασμένο μήνα πήγε στη Διεθνή Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, μερικές ημέρες πριν από τις γερμανικές εκλογές για να διακηρύξει ότι η Ευρώπη «έχει έναν εχθρό εκ των έσω» καταγγέλλοντας ότι η ΕΕ καταπνίγει θεμελιώδη δικαιώματα και λίγο αργότερα άσκησε κριτική στα σχέδια Λονδίνου και Παρισιού να δημιουργήσουν μια ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία. Εκείνος ήταν που ξεκίνησε και την ταπείνωση του ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο στις 28 Φεβρουαρίου, όταν μαζί με τον Τραμπ επιτέθηκαν στον ηγέτη μιας χώρας που δέχθηκε εισβολή. Και στην πρόσφατη διαρροή μηνυμάτων από την εφαρμογή Signal εκείνος ήταν που τόνισε πως μισεί να διασώζει ξανά και ξανά «τους τζαμπατζήδες Ευρωπαίους».
Η στάση του δεν προκαλεί έκπληξη. Ο Τραμπ επέλεξε τον γερουσιαστή του Οχάιο ως αντιπρόεδρο για να ενισχύσει την ατζέντα του. Οι θέσεις του Βανς – που περιλαμβάνουν την έντονη υπεράσπιση της χρήσης δασμών ενάντια σε συμμάχους και αντιπάλους – προσελκύουν την προσοχή επειδή ενισχύει τις τάσεις του ίδιου του προέδρου προς τον οικονομικό λαϊκισμό και τον απομονωτισμό. Ωστόσο, όλες οι κινήσεις του Βανς και οι απόψεις του παρακολουθούνται στενά, καθώς θεωρείται ο πιθανότερος Ρεπουμπλικανός διάδοχος του Τραμπ εάν αποφασίσει να διεκδικήσει τον Λευκό Οίκο το 2028, όπως αναμένεται ευρέως. «Δεν φοβάται να βγει εκεί έξω και να μιλήσει για τις απόψεις του» λέει στους «FT» ο Μπράιαν Μαστ, Ρεπουμπλικανός βουλευτής από τη Φλόριντα και πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής. «Αν δεν μιλάμε ποτέ για τα πράγματα που είναι λάθος, δεν είμαστε δυνατοί. Χρειαζόμαστε μια Ευρώπη που μπορεί να σταθεί μόνη της. Αυτή είναι μια πραγματική εταιρική σχέση. Δεν ψάχνουμε για έναν εξαρτημένο. Νομίζω ότι αυτό είναι το μήνυμα που μεταδίδει ο Τζέι Ντι συνεχώς» προσθέτει.
Ριζική απομάκρυνση
Τα μηνύματα που παραδίδονται δημόσια από τον Βανς αντιπροσωπεύουν μια ριζική απομάκρυνση από τις αποστολές εξωτερικής πολιτικής προηγούμενων αντιπροέδρων, οι οποίες συχνά περιστρέφονταν γύρω από το να καθησυχάζουν συμμάχους και εταίρους. Εκείνος φαίνεται να κάνει ακριβώς το αντίθετο και να το απολαμβάνει κιόλας. «Ο Βανς εμφανίζεται ακόμα πιο αντιευρωπαϊστής από όσο θυμόμαστε ότι ήταν» περιγράφει ο βετεράνος πολιτικός σχολιαστής στις ΗΠΑ Τσάρλι Κουκ. «Δεν έχει καμία αίσθηση ότι οι ΗΠΑ φέρουν ευθύνη για οτιδήποτε εκτός από το δικό μας συμφέρον». Ο Κλιφ Σιμς, στενός φίλος του Βανς, εξηγεί ότι ο αντιπρόεδρος είχε μια «πλήρη διαμορφωμένη κοσμοθεωρία που ευθυγραμμίζεται με τα ένστικτα του Τραμπ», γεγονός που εξηγεί γιατί αποτελεί το «ιδανικό όπλο για να εφαρμόσει την ατζέντα του ο Τραμπ. Και να τη συνεχίσει διεκδικώντας, μετά την αποχώρηση Τραμπ, τον Λευκό Οίκο για τον εαυτό του».