Ανήλικος τα παράτησε όλα και… ζει για 2 χρόνια σε τρένο
Ο Λάσε Στόλεϊ, 18 χρονών από το γραφικό Φοκμπέκ της Γερμανίας, αποφάσισε στα 16 του να κάνει κάτι που για τους περισσότερους εφήβους ακούγεται πιο απίθανο κι από το να αφήσουν το κινητό κάτω για μια ώρα: πέταξε τα κλειδιά του σπιτιού και μετακόμισε… σε τρένο!
Ναι, καλά διάβασες. Ο τύπος δεν έχει σπίτι, έχει Bahncard 100 αξίας 10.000 ευρώ — ένα μαγικό εισιτήριο που του δίνει απεριόριστες βόλτες πρώτης θέσης σε ολόκληρη τη Γερμανία. Το σπίτι του; Εκεί που τον πάει η ράγα.
Η απόφαση αυτή ήρθε λίγο μετά την ακύρωση της μαθητείας του. Και αντί να σκάσει απ’ το άγχος για το «τι θα κάνω με τη ζωή μου;», σκέφτηκε: «Ξέρεις κάτι; Ας κάνω τη ζωή μου… διαδρομή».
Ανήλικος τα παράτησε όλα και… ζει για 2 χρόνια σε τρένο
Το αποτέλεσμα; Ο Λάσε κοιμάται σε τετράδες καθισμάτων, με τα πόδια στο ένα κάθισμα και το κεφάλι κάπου στον αέρα – ορίστε η νέα γιόγκα του σιδηρόδρομου. Έχει δοκιμάσει και πιο extreme λύσεις: στρώμα στο χώρο των αποσκευών, υπόγειος ύπνος κάτω απ’ τα καθίσματα… αλλά τελικά κατέληξε στο δικό του «combo» για άνετο χουζούρι.
Και η ρουτίνα του; Πρωινό ξύπνημα στα lounge της Deutsche Bahn (σαν ξενοδοχείο, αλλά με ρόδες), ντους σε δημόσιες πισίνες και laundry day… σε νιπτήρες. Ό,τι χρειάζεται, χωράει σε ένα σακίδιο 32 λίτρων. Minimalist master.
Και μην νομίζεις πως όλη του η μέρα είναι βόλτες με θέα βουνά. Όταν δεν κοιτάζει απ’ το παράθυρο, γράφει κώδικα ως freelance προγραμματιστής. Το γραφείο του; Ένα τραπεζάκι δίπλα σε έναν κυριούλη που απλώς ήθελε να πιει τον καφέ του. Και το βράδυ; Ξανά πίσω στο “κρεβάτι με ρόδες”.
Φυσικά, δεν είναι όλα ινσταγκραμικά τέλεια. Οι απεργίες των σιδηροδρόμων τον έχουν στείλει να κοιμηθεί από καναπέδες φίλων μέχρι παγκάκια σε αεροδρόμια. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος δεν παραπονιέται: «Ξέρω τα προβλήματα του συστήματος. Δεν κρατάω κακία».
Το «τρένο-ζωή» του έγινε viral χάρη στο ημερολόγιό του, Life on the Train, που του χάρισε φήμη στο Instagram. Η τελευταία του ανάρτηση ήταν τον Οκτώβριο, από μια στάση στην όμορφη Βουδαπέστη.
Και τι λέει για το μέλλον; Πίσω σε κανονική ζωή; Χαχα, όχι ακόμα. «Ήθελα ελευθερία. Να ξυπνάω και να λέω “Πού θα πάω σήμερα; Βερολίνο ή Μόναχο;” Δεν ήθελα διαμέρισμα. Ήθελα ολόκληρη τη χώρα για σαλόνι».