اقتصاد در پناه سنگرهای صنعت
در اقتصاد سیاسی بحران، عیار واقعی یک ملت نه در دوران رونق، بلکه هنگام گسست زنجیرههای تأمین سنجیده میشود. به نظر میرسد ایران پس از جنگ رمضان، بهتدریج از الگوی توسعه خطی صنعتی فاصله گرفته و در حال آزمودن پارادایمی تازه است: تابآوری همهجانبه با تکیه بر هستههای صنعتی چندکارکردی. دیدارهای اخیر معاون اول رئیسجمهور با مدیران فولادمبارکه و هلدینگ خلیجفارس نیز نشانهای از همین رویکرد است؛ جایی که صنعت صرفاً محل تولید نیست، بلکه به سنگر ژئواکونومیک، ابزار دیپلماسی اقتصادی و بستری برای بازسازی سریع تبدیل میشود. در این نگاه، صنایع باید همزمان تولیدکننده ثروت، مولد سرمایه اجتماعی و اهرم چانهزنی ایران در اقتصاد منطقهای و جهانی باشند.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی فولاد مبارکه، در اقتصاد سیاسی مدرن، بقا و توسعه صنایع مادر در زمانه بحران، عیار واقعی مزیت رقابتی یک ملت را مشخص میکند. پس از فروکش کردن التهابات ناشی از درگیریهای اخیر در منطقه (جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان)، بررسیها نشان میدهد که پیکرهبندی صنعتی ایران در حال یک شیفت استراتژیک از مدل توسعه خطی به پارادایم تابآوری همهجانبه است. دیدارهای اخیر معاون اول رئیسجمهور با عالیترین سطوح مدیریتی فولاد مبارکه و هلدینگ خلیج فارس، مانیفست این دکترین جدید را عیان ساخت؛ دکترین که در آن، کارخانهها صرفاً کانون تولید نیستند، بلکه سنگرهای ژئواکونومیک کشور به شمار میروند و حفظ تولید مهمترین هدف صنعت است. صحبتهای مطرح شده در این دیدارها بر سه محور تحلیلی متمرکز است؛ پویایی زنجیره ارزش، برنامهریزی تداوم کسب و کار و استراتژی نفوذ در بازار.
استراتژی دشمن در تخریب هسته های صنعت