«Νιώθω σαν να ξεκινάμε από την αρχή» – Συγκινεί η μητέρα του μικρού Νικόλα που κέρδισε τον καρκίνο

Ο μικρός Νικόλας, έπειτα από 11 ολόκληρους μήνες που πάλευε με τον καρκίνο, από το βράδυ της Τετάρτης κοιμάται στο σπίτι του. Αφού αποχαίρετησε και ευχαρίστησε το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό του Παίδων «Η Αγία Σοφία», το οποίο στάθηκε αδιάκοπα στο πλευρό του όσο νοσηλευόταν στην ογκολογική μονάδα του νοσοκομείου, επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο μαζί με την μητέρα του, και επέστρεψε στο νησί του, τη Ρόδο. Στο αεροδρόμιο αντίκρισε μία γιορτή και κοιτάζοντας τους συγγενείς και τους φίλος του, ήξερε πως είχε κερδίσει.

Ο μικρός ασθενής, αλλά μεγάλος ήρωας, πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις και δοκιμάστηκε, όχι από την καθημερινότητα, αλλά από την ίδια την ζωή, αφού κλήθηκε από την ηλικία των μόλις 11 ετών να αγωνιστεί για την επιβίωσή του, περνώντας ατελείωτες ώρες σε θαλάμους του νοσοκομείου. «Πόση υπομονή πρέπει να κάνω ακόμα μαμά;», ρωτούσε διαρκώς την μητέρα του, με εκείνη να του απαντά πως πλησιάζει η ώρα που όλα θα τελειώσουν.

«Νιώθω σαν να τον ξαναγέννησα»

Σε καμία περίπτωση, κανένας δεν μπορεί να μπει στη θέση ενός παιδιού που νοσεί, αλλά ούτε και του γονέα του. Πρόκειται για μία μάχη δύσκολη, άδικη και βάναυση σε όλη της την έκταση. «Στην αρχή, είναι σαν να χάνεις τα πόδια σου. Δεν υπάρχει γη να πατήσεις. Όσο περνάει ο καιρός και είναι θετικά τα αποτελέσματα των εξετάσεων, αρχίσαμε να γινόμαστε πιο αισιόδοξοι» αναφέρει στα «ΝΕΑ» η μητέρα του Νικόλα, κα Βούλα Γιαννά και προσθέτει πως:

«Το νοσοκομείο ήταν σαν το δεύτερο σπίτι μας, αφού ήμασταν εκεί σχεδόν 1 χρόνο. Όταν καταπολεμάται η νόσος πρέπει να γίνουν όλα γρήγορα, και μετά έχεις να αντιμετωπίσεις τις παρενέργειες. Έβλεπα τον Νικόλα να απελπίζεται που δεν μπορούσε να δει αυτούς που ήθελε, τους φίλους και τα ξαδέλφια του, και δεν ήξερα τι να κάνω. Γενικότερα σκεφτόμουν πως υπάρχει ελπίδα, αλλά μέχρι να τελειώσει όλη αυτή η κατάσταση, ένιωθα φόβο».

Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας και της θεραπείας του Νικόλα, η μητέρα του, όπως η ίδια λέει, αναθεώρησε πολλά από όσα θεωρούσε δεδομένα, από τη στιγμή που συνειδητοποίησε την πραγματικότητα που βίωνε καθημερινά δίπλα στο παιδί της. «Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από την υγεία» αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως μέσα στα παιδιατρικά νοσοκομεία δίνεται καθημερινά μια δεύτερη ευκαιρία ζωής σε δεκάδες παιδιά. «Εγώ νιώθω σαν να τον ξαναγέννησα, σαν να ξεκινάμε από την αρχή».

«Δεν μπορούσα να πιστέψω πως όλα τελείωσαν»

Η επιστροφή του Νικόλα στη Ρόδο την Τετάρτη μετατράπηκε σε μια αυθόρμητη γιορτή χαράς και ανακούφισης. Συγγενείς και φίλοι τον περίμεναν στο αεροδρόμιο με μπαλόνια, χαμόγελα, αγκαλιές και έναν… Spiderman, ενώ οι συμμαθητές του στα Μαριτσά είχαν ετοιμάσει πανό που έγραφαν «Μας έλειψες» και «Σε αγαπάμε».

Το σπίτι της οικογένειας, γέμισε ξανά με τα γέλια του Νικόλα, ο οποίος το μόνο που ήθελε ήταν να παίξει και να δει τα ξαδέλφια του. Να πάρει ουσιαστικά, πίσω την καθημερινότητα που του «έκλεψε» η νόσος. «Εγώ είμαι ευτυχισμένη. Δεν μπορώ να περιγράψω την χαρά που νιώθω αφού επιστρέψαμε στο νησί μας. Πλέον, πορευόμαστε κανονικά, τα ξεπεράσαμε όλα, δόξα τω Θεώ» λέει η μητέρα του και προσθέτει πως:

«Δεν μπορούσα να πιστέψω πως όλα τελείωσαν, όταν μου το είπαν. Τότε, πήρα μία ανάσα, σαν να έφυγε ένα βάρος. Τόσο εγώ, όσο και ο Νικόλας, ευχόμαστε όλα τα παιδάκια που βρίσκονται στα νοσοκομεία, να γυρίσουν σπίτια τους και να συνεχσουν την ζωή τους μαζί με τις οικογένειές τους».