هشدار: تجمعات شبانه دچار فتنه شده و میدان به دست نفاق افکنها افتاده است!
نخستین ساعات تجاوز دشمن مستکبر امریکایی به خاک کشور بود که مردم ایران برخلاف تمام واکنشهای طبیعی مردم جنگزده جهان، بهجای فرار و مهاجرت و آوارگی و پناهندگی، به صورت خودجوش و خودخواسته با پیراهنهایی سیاه در عزای شهیدان، به خیابانها و میادین آمدند. آنها پرچمهای ایران را به شانه گرفته و با دستهایی گرهشده از خشم، فریادهایشان را به سر امریکا میکشیدند.
روزنامه جوان نوشت: این نخستینبار بود که افرادی با پوششهایی متفاوت، نه صرفاً به صورت استثنایی و موردی بلکه بهعنوان پای ثابت تجمعات خیابانی، به میدان آمده بودند. وجه اشتراک همه حاضران در تجمعات خیابانی، وطن بود.
بسیاری از افراد، از اقشار و طیفها و طبقات مختلف اجتماعی و با عقاید سیاسی و مذهبی گوناگون صرفاً برای صیانت و پاسداری از مفهوم وطن و ایستادگی در برابر دشمن خارجی پا به میدان گذاشتند. افرادی با گرایشهای اصولگرایی، اصلاحطلبی و حتی بسیاری افرادی که پیش از این هیچگونه کنش و حضور سیاسی- اجتماعی را تجربه نکردهبودند. تا مدتها، تجمعات خیابانی بر مدار وطن و میهندوستی ملی و حفظ هویت شیعی، همچنان پرشور و ایستا امتداد داشت. جمعیت خیابانها نهتنها حفظ شده بود که زیر بمباران و موشک و حملات دشمن، به طور فزاینده و رو به رشدی امتداد مییافت. طوری که این اجتماعات صرفاً محدود به کلانشهرها نماند و به شهرهای کوچیک و حتی روستاها نیز کشیده شد. مردم همه یکصدا و یکدست در حمایت از ارکان نظام و بهویژه نیروهای غیور مسلح کشور شعار سر میدادند و همخوانی «بزن که خوب میزنی» در حمایت از تصمیمگیران و رزمندگان نبرد نقل زبان مردم بود.