Ο Άρης δεν παίζει στην πρεμιέρα μόνο για το… περιτύλιγμα
Η Super League δεν είναι προφανώς και από τα σπουδαιότερα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Έχει, όμως, κάτι εθιστικό. Η αγάπη για την ομάδα προφανώς και επηρεάζει ως προς αυτό τον εθισμό, αλλά διαθέτει και τη δική της μαγεία, αν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε έτσι.
Για όλες τις ομάδες, κάθε αρχή κρύβει και μία φιλοδοξία. Την ελπίδα για κάτι καλό ή καλύτερο σε σχέση με πέρυσι. Ο Άρης είναι από τις ομάδες που αναζητά αυτό το «καλό» και σίγουρα το «καλύτερο» σε σχέση με πέρυσι.
Η νέα σεζόν αρχίζει με νωπές, ακόμα, τις μνήμες από την περσινή. Μία χρονιά που στο τέλος της οποίας ο Άρης ναι μεν βγήκε 5ος, αλλά δίχως ευρωπαϊκό εισιτήριο και με ένα αντιποδοσφαιρικό θέαμα -στη μεγαλύτερη διάρκεια- το οποίο προκάλεσε μεγάλη φθορά σε ολόκληρο τον οργανισμό.
Τρεις μήνες μετά από το φινάλε της περασμένης σεζόν, οι τόνοι έχουν πέσει. Λίγο ο χρόνος που είναι….γιατρός, λίγο κινήσεις όπως αυτή του Μιρ και του Γκαρθία, λίγο η ελπίδα που πάντα υπάρχει…
Ολα αυτά μαζί συνθέτουν μία κατάσταση ελπίδας ή αισιοδοξίας -όπως θέλει το βλέπει ο καθένας- αλλά… συγκρατημένα.
Αυτό έχει να κάνει με όσα προηγήθηκαν πέρυσι. Ο Άρης, άλλωστε, θα κινείται στη… σκιά της περσινής χρονιάς ή της καθυστέρησης στα μεταγραφικά του ή του ιδιοκτσιακού μέχρι να παρουσιάσει κάτι άλλο.
Μέχρι να έρθουν τα αποτελέσματα που θα… ζεστάνουν τον κόσμο και σταδιακά θα τον φέρουν ξανά στο γήπεδο. Ένας στόχος τον οποίο έχει υπερτονίσει ο Μιχάλης Γρηγορίου και τον οποίο αντιλαμβάνονται ακόμα και οι ξένοι του ρόστερ.
Επειδή οι περισσότεροι βρίσκονται από πέρυσι εδώ, παρουσιάζουν σημάδια αντίληψης για αυτόν τον σημαντικό στόχο που έχει τεθεί.
Οι τρεις βαθμοί στο παιχνίδι με την Καλαμάτα, είναι απλά το… περιτύλιγμα. Το περιεχόμενο περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω και κάμποσα ακόμα. Ο Άρης ακόμα δεν έχει ισορροπία.
Δεν έχει ξεφύγει από τη σκιά της περσινής σεζόν. Μία νίκη αύριο θα αποτελέσει 1-2 σίγουρα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Μία νίκη στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας που θα καταβάλλει για να αποκτήσει σταθερότητα σε αποτελέσματα και απόδοση.
Μόνο έτσι, άλλωστε, θα κάνει και μία τέτοια πορεία που θα του επιτρέψει να «χτυπήσει» την πρώτη 4άδα και να φτάσει μακριά στο Κύπελλο.
Η παρουσία της ομάδας στα φιλικά έδωσε μία νότα αισιοδοξίας. Οτι η ομάδα διαθέτει πλάνο, ταυτότητα. Έχει έναν προσανατολισμό μέσα στο γήπεδο, δίχως να περιορίζεται στην ατομική ποιότητα ορισμένων παικτών.
Μία επιθετική γραμμή που με την προσθήκη του Μάνου Γκαρθία θα είναι…φωτιά. Μία άμυνα, βέβαια, από την άλλη που προβληματίζει ακόμα ως προς την τετράδα εξαιτίας των στόπερ.
Η άμυνα, βέβαια, αρχίζει από την επίθεση, οπότε θα πρέπει να κάνει τη δουλειά της ώστε η μπάλα να φτάσει όσο λιγότερο γίνεται στο αμυντικό τρίτο του Άρη.
Η Καλαμάτα έχει τον ενθουσιασμό, άγνοια κινδύνου και όχι μεγάλη πίεση. Ο Άρης έχει την ποιότητα, το κίνητρο αλλά και μεγάλη πίεση.
Πράγματα τα οποία καλείται να διαχειριστεί για να φύγει νικητής από την Τρίπολη και να βάλει τις βάσεις για το «δύο στα δύο» μαζί με τον ΟΦΗ, αφού μετά την 3η αγωνιστική αντιμετωπίζει κατά σειρά τις ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ηρακλή.
Άρα ο,τιδήποτε λιγότερο από έξι βαθμούς κρίνεται μη ικανοποιητικό πατώντας σε όλα τα παραπάνω δεδομένα.