Στιγμές

Με τα έως τώρα στοιχεία, ο Μπίμπι κέρδισε τις εκλογές στο Ισραήλ. Κι ας τον είχαν για τελειωμένο οι διάφοροι φιλάνθρωποι ανθρωπιστές.

Δεν μπορούμε φυσικά να πούμε τι θα συμβεί στη συνέχεια. Αλλά ακόμη κι αν διάφορες κομματικές συναλλαγές τον απομακρύνουν από την πρωθυπουργία, θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι κράτησε τη χώρα του ψηλά.

Διέλυσε τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τον «Αξονα της Αντίστασης» ενώ ούτε οι φανατικοί του Ιράν είναι σε καλύτερη κατάσταση.

Και η ειρήνη; Είναι σαν το τανγκό, χρειάζεται δύο για να το χορέψουν. Μακάρι η πλευρά των Παλαιστινίων και των ακραίων ισλαμιστών να καταλάβει ότι έχασε και να ανέβει με ειλικρίνεια στην πίστα.

Δεν θα είναι εύκολο. Δεκαετίες σκοτωμών αφήνουν αναρίθμητες πληγές. Αλλά αν δεν τις προσπεράσεις κινδυνεύεις να ζήσεις κι άλλες δεκαετίες σκοτωμών.

Στις 7 Οκτωβρίου 2023, ο Νετανιάχου είπε το δικό του Όχι σε μια τρομοκρατική εισβολή που οδήγησε σε σφαγές, βιασμούς κι απαγωγές αθώων κι ανυποψίαστων συμπολιτών του.

Και διακήρυξε το αυτονόητο: καμίας χώρας οι πολίτες δεν μπορούν να ζουν σε συνθήκες ανασφάλειας και σε καθεστώς απειλών από φανατικούς ανισόρροπους γείτονες.

Επειδή λοιπόν κάθε χρόνο ανακυκλώνεται η βαρετή κουβέντα περί της δικής μας εθνικής επετείου ειλικρινά αναρωτιέμαι.

Δηλαδή τι θα γιορτάζαμε σήμερα αν πριν από ογδόντα έξι χρόνια ο (με όλα τα στραβά του…) Μεταξάς δεν είχε πει με έναν δικό του τρόπο στους δικούς μας γείτονες πως αν θέλουν μαγκιές τούς περιμένουμε «με το χαμόγελο στα χείλη» στην Πίνδο;

Θα γιορτάζαμε ότι μπορεί μεν να μπήκαν απυροβόλητοι οι Ιταλοί αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα την Αθήνα απελευθέρωσε το «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, Πολυτεχνείο» από τους Γερμανούς που έφυγαν μόνοι τους;

Διότι σε τελευταία ανάλυση οι λαοί τιμούν τις κρίσιμες κι οριακές στιγμές που η ύπαρξή τους κρίνεται από ένα Οχι ή από ένα Ναι της ηγεσίας τους.

Ο Νετανιάχου απάντησε σε μια τραγωδία για τον λαό του. Κάθε άλλη απάντηση θα ήταν αδιανόητη.

Κι ειλικρινά απορώ τι είδους αντίδραση περίμεναν από το Ισραήλ οι ακτιβιστές του ανθρωπισμού.

Να καλωσορίσει τους δολοφόνους; Να τους χειροκροτήσει; Να υποκύψει; Ή μήπως να μην κάνει τίποτα κι απλώς να μετράει τους νεκρούς;

Ασε δε που το Ισραήλ είναι μια χώρα φίλη και σύμμαχος. Μόνο ηλίθιοι το υποτιμούν. Ενώ ούτε με τη Χαμάς, ούτε με τη Χεζμπολάχ, ούτε με τους υπόλοιπους κατσαπλιάδες έχουμε τίποτα το κοινό.

Και δεν προβλέπεται να αποκτήσουμε.