Παναγιώτης Γιαννάκης: Σαν σήμερα το 1996, ο «Δράκος» άρχισε να γράφει ιστορία και από τον πάγκο της Εθνικής
Η 30η Οκτωβρίου 1996 ήταν μια ημερομηνία που έμελλε να αποκτήσει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Στο Τελ Αβίβ, η Εθνική Ελλάδας αντιμετώπιζε το Ισραήλ για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ του 1997, με τον Παναγιώτη Γιαννάκη να βρίσκεται για πρώτη φορά στον πάγκο της ως υπηρεσιακός προπονητής.
Η «γαλανόλευκη» πήρε τη νίκη με 86-84 στην παράταση, σε ένα παιχνίδι που αποτέλεσε την αφετηρία μιας νέας διαδρομής για τον άνθρωπο που είχε ήδη γράψει τη δική του ιστορία μέσα στο παρκέ. Ο «Δράκος» περνούσε από τη θέση του αρχηγού και οργανωτή σε εκείνη του προπονητή, χωρίς να γνωρίζει ακόμη πόσο ψηλά θα έφτανε με την Εθνική.
Δέκα χρόνια νωρίτερα, ο Γιαννάκης είχε ήδη χτίσει τον μύθο του ως παίκτης. Το καλοκαίρι του 1987, στο κατάμεστο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ήταν ο αρχηγός της ομάδας που άλλαξε για πάντα το ελληνικό μπάσκετ. Δίπλα στον Νίκο Γκάλη, τον Παναγιώτη Φασούλα και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές εκείνης της γενιάς, οδήγησε την Ελλάδα στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ, με τον θρίαμβο επί της Σοβιετικής Ένωσης στον τελικό να γίνεται κομμάτι της αθλητικής ιστορίας της χώρας.
Δύο χρόνια αργότερα, η Εθνική έφτασε ξανά στον τελικό της διοργάνωσης, κατακτώντας αυτή τη φορά το ασημένιο μετάλλιο απέναντι στη Γιουγκοσλαβία. Ο Γιαννάκης είχε ήδη ζήσει την κορυφή και είχε μάθει τι απαιτείται για να φτάσει μια ομάδα μέχρι εκεί.
Η μετάβαση στην προπονητική δεν ήταν αυτονόητη. Το 1997 ανέλαβε πλέον επίσημα την τεχνική ηγεσία της Εθνικής και την οδήγησε στην τέταρτη θέση του Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας. Ακολούθησε η τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998 στην Αθήνα, ενώ στα επόμενα χρόνια η ομάδα συνέχισε να αναζητά τη θέση της ανάμεσα στις ισχυρότερες δυνάμεις.
Η μεγάλη στιγμή ήρθε στο Βελιγράδι, το 2005, όταν ο Γιαννάκης επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης, αυτή τη φορά με κοστούμι και όχι με τη φανέλα της Εθνικής.
Η πορεία προς το χρυσό δεν ήταν εύκολη. Η Ελλάδα απέκλεισε τη Ρωσία με 66-61 στα προημιτελικά και βρέθηκε μια ανάσα από τον αποκλεισμό απέναντι στη Γαλλία στον ημιτελικό. Με αντεπίθεση στα τελευταία δευτερόλεπτα, ο Δημήτρης Διαμαντίδης ευστόχησε στο ιστορικό τρίποντο που διαμόρφωσε το 67-66 και έστειλε την Ελλάδα στον τελικό.
Εκεί, η ομάδα του Γιαννάκη κυριάρχησε απέναντι στη Γερμανία του Ντιρκ Νοβίτσκι, επικρατώντας με 78-62 και κατακτώντας το δεύτερο Ευρωμπάσκετ της ιστορίας της. Ο προπονητής είχε καταφέρει κάτι μοναδικό: να γίνει πρωταθλητής Ευρώπης τόσο ως παίκτης όσο και ως τεχνικός.
Το 2006, η Εθνική έφτασε ακόμη ψηλότερα σε παγκόσμιο επίπεδο. Στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στην Ιαπωνία, η Ελλάδα νίκησε τις Ηνωμένες Πολιτείες με 101-95, απέναντι σε μια ομάδα γεμάτη αστέρες του NBA.
Οι ΛεΜπρόν Τζέιμς, Καρμέλο Άντονι, Ντουέιν Γουέιντ και Κρις Πολ υποκλίθηκαν στη «γαλανόλευκη».
Η νίκη αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του αθλήματος, με την ελληνική ομάδα να επιβάλλει τον ρυθμό της και να αλλάζει για πάντα τον τρόπο που οι Αμερικάνοι μαρκάρουν το πικ-εν-ρολ, εξουδετερώνοντας την αμερικανική υπεροπλία.
Στον τελικό, η Ισπανία αποδείχθηκε ανώτερη και πήρε τη νίκη με 70-47, όμως το ασημένιο μετάλλιο επιβεβαίωσε ότι η Ελλάδα είχε πλέον καθιερωθεί στην παγκόσμια ελίτ.
Η συνέχεια της πορείας του Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο της Εθνικής δεν έφερε νέα μετάλλια, αλλά η «γαλανόλευκη» παρέμεινε ανάμεσα στις ισχυρές δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Στο Ευρωμπάσκετ του 2007, η Ελλάδα έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, όπου ηττήθηκε από την Ισπανία, ενώ στον μικρό τελικό έχασε από τη Λιθουανία και ολοκλήρωσε τη διοργάνωση στην τέταρτη θέση.
Το 2008 αποτέλεσε μια χρονιά σημαντικών αλλαγών για τον «Δράκο», καθώς τον Φεβρουάριο ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού, συνδυάζοντας τη νέα του αποστολή με τις υποχρεώσεις του στην Εθνική.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, η Ελλάδα αποκλείστηκε από την Αργεντινή στα προημιτελικά και κατέλαβε την πέμπτη θέση, με τον κύκλο του Γιαννάκη στον πάγκο της Εθνικής να ολοκληρώνεται τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Η διαδρομή του Παναγιώτη Γιαννάκη με την Εθνική Ελλάδας αποτυπώνει δύο από τις σπουδαιότερες εποχές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Ως παίκτης, πανηγύρισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987, το ασημένιο του 1989 και το χρυσό στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1979.
Ως προπονητής, οδήγησε τη «γαλανόλευκη» στην κορυφή της Ευρώπης το 2005 και στη δεύτερη θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος το 2006, με αποκορύφωμα την ιστορική νίκη επί των Ηνωμένων Πολιτειών στον ημιτελικό.
Έτσι, ο «Δράκος» έγινε ο άνθρωπος που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ τόσο ως αρχηγός μέσα στο παρκέ όσο και ως προπονητής από τον πάγκο, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο ελληνικό μπάσκετ.