Ο Τραμπ αντιμέτωπος με «άλλους» δισεκατομμυριούχους
Το Χόλιγουντ θα δυσκολευόταν να βρει καλύτερο σενάριο. Τη Δευτέρα, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρέφει στον Λευκό Οίκο, ξεκινά στο Νταβός το ετήσιο φεστιβάλ του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF). Ο θιασώτης του προστατευτισμού κατά της πνευματικής πατρίδας της παγκοσμιοποίησης. Ο άνθρωπος που λέει ότι οι δασμοί είναι «η πιο όμορφη λέξη του λεξικού» ορκίζεται για δεύτερη θητεία, την ώρα που οι αρχιερείς του ελεύθερου εμπορίου συγκεντρώνονται στις ελβετικές Αλπεις.
Η ελίτ του Νταβός έχει μια σχέση αγάπης – μίσους με τον Τραμπ: τον απεχθάνονται, αλλά όταν εμφανίστηκε στο WEF ως πρόεδρος ήταν η πλέον περιζήτητη παρουσία. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στο WEF έχουν μεγαλώσει πιστεύοντας ότι τα εμπόδια στο ελεύθερο εμπόριο πρέπει να γκρεμίζονται, όχι να υψώνονται. Ως εκ τούτου, βλέπουν την υποστήριξη του Τραμπ στον προστατευτισμό ως μια επικίνδυνη αίρεση. Οι οικονομολόγοι της επικρατούσας τάσης πιστεύουν ότι οι χώρες πρέπει να εξειδικεύονται σε αυτό που κάνουν καλύτερα (ή σε αυτό στο οποίο είναι λιγότερο κακές), και ότι το να κάνουν κάτι διαφορετικό έχει κόστος: η παροχή προστασίας σε αναποτελεσματικούς παραγωγούς εμποδίζει στους καταναλωτές την πρόσβαση σε καλύτερες, φθηνότερες εισαγωγές.
Ιστορικά, τα κράτη ενδιαφέρονται περισσότερο για την άρση των εμπορικών φραγμών όταν γίνονται η ισχυρότερη οικονομία του κόσμου. Ο Τραμπ είναι διαφορετικός ως προς αυτό. Οι δασμοί του είναι μια απάντηση στην ταχεία ανάπτυξη της Κίνας και στην απειλή που αποτελεί για τη συνέχιση της οικονομικής ηγεμονίας των ΗΠΑ. Ετσι, αναμφίβολα, η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο θα μπορούσε να σημάνει μεγάλα προβλήματα – και όχι μόνο για τις ΗΠΑ. Αν όντως επιβάλει δασμούς στην κλίμακα που πρότεινε προεκλογικά, οι εισαγωγές στις ΗΠΑ θα γίνουν ακριβότερες, αυξάνοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές.
Ακόμα και αν, όπως φαίνεται πιθανό, επιβάλλει χαμηλότερους δασμούς ή χρησιμοποιήσει την απειλή τους ως διαπραγματευτικό χαρτί για να εκφοβίσει τις άλλες χώρες ώστε να κάνουν αυτό που θέλει, εξακολουθεί να υπάρχει πιθανό κόστος. Οι δασμοί θα σημαίνουν υψηλότερες τιμές και οποιαδήποτε αύξηση της πληθωριστικής πίεσης θα κάνει την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ λιγότερο πρόθυμη να μειώσει τα επιτόκια. Το υψηλότερο κόστος δανεισμού θα κάνει πιο ακριβή την εξυπηρέτηση των χρεών της κυβέρνησης των ΗΠΑ και, επειδή ό,τι συμβαίνει στις ΗΠΑ επηρεάζει τον υπόλοιπο κόσμο, θα κάνει τη ζωή πιο δύσκολη και για άλλες χώρες.
Σήμερα, η παγκοσμιοποίηση βρίσκεται σε υποχώρηση και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, που δημιουργήθηκε για την προώθηση του ελεύθερου εμπορίου, δεν μπορεί ούτε να διαπραγματευτεί νέες πολυμερείς συμφωνίες για τη μείωση των δασμών ούτε να ελέγξει αποτελεσματικά τις υφιστάμενες συμφωνίες. Οι ψηφοφόροι έχουν χάσει την ελάχιστη πίστη που είχαν στις θεωρίες των συνδαιτυμόνων του Νταβός και περιμένουν από τις κυβερνήσεις τους περισσότερα από μια χαλαρή, laissez-faire προσέγγιση.