Τρεις συνταγές από Μαξίμου για τα νέα κόμματα

Ταυτόχρονα με τον πόλεμο χαρακωμάτων μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως αναμένεται να φανεί στη Βουλή μέχρι και αύριο με ατζέντα ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπών, στην κυβερνητική έδρα προετοιμάζουν όπλα ή κατά περίπτωση τα βγάζουν ήδη από τη φαρέτρα για τις μάχες της επόμενης περιόδου απέναντι στα νέα κόμματα.

Μπροστά στις ανακοινώσεις της Μαρίας Καρυστιανού σήμερα και του Αλέξη Τσίπρα την ερχόμενη Τρίτη και στην κινητικότητα του Αντώνη Σαμαρά, το Μαξίμου θέλει επισήμως να δείχνει ότι δεν δίνει βάρος σε αυτά και ότι κινείται ανεξάρτητα από τις επιλογές των νυν και μελλοντικών πολιτικών αντιπάλων του με στρατηγική (εκλογικών) διλημμάτων, με ρητορική «μίας εθνικής κάλπης», με αφήγημα «πολιτικής ομαλότητας» και με στόχο την επανασυσπείρωση ψηφοφόρων που έδωσαν στη ΝΔ τις νίκες του 2019 και του 2023.

«Εμάς δεν μας αφορά ποιος θα είναι δεύτερος ή τρίτος» υποστήριξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προ ημερών από το συνέδριο της ΝΔ, ενώ στη χθεσινή συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σχολίασε εμμέσως τα υπό ίδρυση κόμματα λέγοντας ότι «η αναδιάταξη του κομματικού σκηνικού δεν μας αφορά άμεσα».

«Κάθε μήνας μετράει»

Εξάλλου, ως μήνυμα στην κυβερνητική ομάδα είπε ότι «κάθε μήνας μετράει, απομένει ένας χρόνος για τη συνταγματική ολοκλήρωση της θητείας», ενώ ο Κώστας Τασούλας χαρακτήρισε «το πράττειν» ως τη μεγάλη πρόκληση της κυβέρνησης.

Ανεπισήμως, τα βλέμματα Μαξίμου και ΝΔ στρέφονται στο Ολύμπιον της Θεσσαλονίκης για τις ανακοινώσεις Καρυστιανού σήμερα και στο Θησείο για τις ανακοινώσεις Τσίπρα στις 26 Μαΐου. Διότι το εάν και το πώς θα ανατραπούν δεδομένα και τα νέα κόμματα θα επιδράσουν στο εκλογικό σώμα θα αναγκάσουν την κυβέρνηση σε σημειακές αναπροσαρμογές. Σε πρώτη φάση περιμένει τις δημοσκοπήσεις μετά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και προτάσσει τη λογική ότι παίζει σε άλλο γήπεδο από «αντισυστημικά» ή «προσωποπαγή» κόμματα, επιμένοντας στην «Ελλάδα του 2030» και στη διαιρετική τομή λαϊκισμού – ρεαλισμού. Οι εξελίξεις παρακολουθούνται προσεκτικά και παρασκηνιακά γίνονται αναλύσεις για το κατάλληλο «σχέδιο μάχης».

Πρώτον, απέναντι σε έναν γνώριμο αντίπαλο, τον Αλέξη Τσίπρα, επανέρχεται η στρατηγική (ευθείας επίθεσης) του 2019 και του 2023. Παρότι είναι διαφορετικές οι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, καθώς υπάρχει κρίση εμπιστοσύνης και η κυβερνητική φθορά δεν δείχνει να ξεπερνιέται, η ανάλυση του Μαξίμου επιμένει ότι ο πρώην πρωθυπουργός απευθύνεται σε άσχετα με τη ΝΔ ακροατήρια. Για κάποιους, μια κόντρα Τσίπρα – Νίκου Ανδρουλάκη θα μπορούσε να συσπειρώσει δεξαμενές στην πλευρά Μητσοτάκη, ενώ την κεντρική διάθεση δείχνει η φράση του Παύλου Μαρινάκη (protothema.gr) ότι έρχεται «ο ΣΥΡΙΖΑ με άλλο ΑΦΜ».

Δεύτερον, απέναντι στην Καρυστιανού πέφτουν μόνο τροχιοδεικτικές βολές. Κατά τον Μάκη Βορίδη (Open), από αύριο «τελειώνει» το «μάνα των Τεμπών» και η ίδια θα κρίνεται ως πολιτικός – για την ιδεολογική ταυτότητα, το πρόγραμμα του κόμματος κ.λπ. Αυτή είναι η επικρατούσα αντίληψη εντός Μαξίμου, το οποίο θα επιχειρήσει να καλλιεργήσει την εικόνα ότι δεν υπάρχει στις ιδέες και στα πρόσωπα τίποτα «φρέσκο» για τις προσδοκίες των πολιτών. Ενδεικτικές οι πρώτες αιχμές, για παράδειγμα, περί «ρωσοφιλίας». Εσπευσε να το σχολιάσει ο Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά ουσιαστικά αυτό μαρτυρά τη διάθεση και του Μαξίμου. Γαλάζιοι παράδεχονται ωστόσο ότι η Καρυστιανού έχει πέρασμα στον Βορρά και ευρύτερα στο «αντι-» στην περιφέρεια. Και ξορκίζουν μια βουτιά της στη δεξαμενή ψηφοφόρων με χαμηλές (ή ανύπαρκτες) κομματικές ταυτίσεις.

Τρίτον, απέναντι στον Σαμαρά τηρείται στάση αναμονής. Σκληρή γραμμή θα χαραχτεί από τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός πατήσει το κουμπί. Μέχρι τότε το Μαξίμου επιχειρεί να προβάλλει ότι θέματα που ενεργοποιούν δεξιά αντανακλαστικά και «συντηρητικές» ευαισθησίες καλύπτονται με τις πολιτικές της ΝΔ (άμυνα, Μεταναστευτικό κ.ά.). Οσο για το πού στοχεύει ο πρώην πρωθυπουργός, το δείχνει παλιότερη αποστροφή του: «Κρίμα για τους πραγματικούς νεοδημοκράτες που σήμερα απέχουν ή ντρέπονται».